zondag 7 december 2014

Verhoging speciale toelagen leerkrachten binnenland nog niet goedgekeurd

Geen toelagen reden voor leerkrachten niet te werken in binnenland


De verhoging van de ontberings- en standplaatstoelage van leerkrachten die in het binnenland werken, ligt nog steeds ter goedkeuring bij het ministerie van Binnenlandse Zaken. Zolang dit voorstel van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MinOV) niet is goedgekeurd, zal er geen animo zijn om les te geven in het binnenland. 

Dit zei minister Ashwin Adhin gisteren tijdens een vergadering van het Nationaal Jeugdparlement, aldus de Ware Tijd Online vanavond, zondag 7 december 2014.

Adhin haalde dit punt aan als reactie op de zorgen van jeugdparlementariërs over een tekort aan leerkrachten in het binnenland.

De jeugdvertegenwoordigers vroegen ook aan de bewindsman om meer scholen in het binnenland bij te bouwen. Adhin zei echter, dat er dan eerst voldoende leerkrachten beschikbaar moeten zijn om die scholen te kunnen bemannen. Volgens hem zijn er wel voldoende leerkrachten, maar dat niet een ieder staat te springen om les te geven in het binnenland.

'Als je de toelages verhoogt, krijg je een sterke stroming van leerkrachten die kant op', zei Adhin.

Zijn ministerie had de verhoging van de toelagen in juli ingediend bij het ministerie van Binnenlandse Zaken. Het ministerie had Srd 300 voorgesteld per toelage. De ontberingstoelage is nu Srd 0,05 en de standplaatstoelage Srd 90. De aanpassing van de toelage had volgens planning in oktober ingevoerd moeten worden.

Waarom Binnenlandse Zaken nog geen goedkeuring heeft verleend is onduidelijk.

De Surinaamse Lente van 1980 en de Lange Aanloop naar 8 december 1982

De opluchting over het gedwongen vertrek van de regering Arron op 25 februari 1980 was slechts van korte duur. De belofte van de nieuwe machthebbers dat er binnen acht maanden nieuwe verkiezingen zouden worden uitgeschreven werd nimmer ingelost.  In plaats daarvan werd een scenario gecreëerd die uiteindelijk leidde tot de 8 decembermoorden 1982.

Hoe was het in het begin
Meest in het oog springend is het feit, dat de nieuwe machthebbers er niet in slaagden om rust te brengen in de samenleving. De reden daarvoor is, dat een grote groep intellectuelen, meestal ter linkerzijde van het politieke spectrum, vonden dat hun tijd was aangebroken om de macht over te nemen en een revolutie te starten. In andere landen waren het immers de intellectuelen geweest die samen met het leger al schietend een socialistisch Nirvana hadden opgebouwd was de redenering van lieden als Ernie Brunnings en Ruben Li Pauw Sam.
Dat de coup van 25 februari geen ´Surinaams ding´ was, maar een louter Nederlandse creatie zag men gemakshalve maar over het hoofd. En laat dat nu een cruciale misrekening zijn. De machtsovername van 25 februari 1980 was geen initiatief van de militairen, maar het initiatief van een miskende militair die vond dat de Surinaamse regering een lesje verdiende, omdat ze hem de grote witte baas als diplomaat geweigerd hadden. De militairen, zo vertelde een lid van de Nederlandse Militaire Missie in Suriname, vonden in Hans Valk een gewillig oor en dat kwam vooral, omdat zij de Surinaamse commandostructuur niet accepteerden. De groep militairen die bij Valk te rade ging was geen hechte groep, ze bestond niet uit mannen die allemaal hetzelfde gedachtegoed of politieke idealen deelde.

In 1981 organiseert de Surinaamse Militaire Raad het afscheidsdiner voor Valk. Bouterse spreekt daar de volgende woorden tot Valk: 'Kolonel, nu ga ik iets onthullen wat alleen u en ik weten. Zonder u was deze staatsgreep nooit gepleegd.' Bouterse lijkt hiermee aan te willen geven, dat Nederland betrokken was bij de staatsgreep in Suriname.

Men kan met de kennis van vandaag we rustig stellen, dat de Groep van 16 uit louter avonturiers bestond, mannen die wel in waren voor een feestje, opportunisten die wel zagen waar het schip stranden zou, zolang er wat te halen of te stelen viel. En stelen dat gebeurde direct. Uit de kluis van het Planbureau verdween er reeds in de eerste dagen ruim 30.000 Amerikaanse dollar, zo verklaarde de heer Sedoc, die tot 1980 het Planbureau leidde. Ook de broer van Brahm Behr vertelt over de vele diefstallen en oneigenlijke handelingen van de nieuwe machthebbers. De Groep van 16 dat waren beslist geen militaire, politieke en bestuurlijke hoogvliegers en konden het land zonder hulp niet draaien. Een officier die in 1982 naar Nederland vluchtte vertelde over de chaos en de verwarring onder de manschappen, vooral toen de heer Bouterse de leiding overgenomen had. Het totale gebrek aan gezag binnen de legereenheden, gecombineerd met onderlinge ruzies tussen diverse personen, maakten dat het leger feitelijk als een losgeslagen projectiel de gemeenschap in werd gejaagd. Geen wonder dat zoveel militairen zich schuldig hebben gemaakt aan het schenden van de rechten van de Surinaamse burgers....en geen wonder, dat er ook in het leger zoveel militairen verdwenen zijn en of onder verdachte omstandigheden de dood vonden.

De Groep van 16 en de rest
Het waren andere militairen, zoals Joeman, Mijnals en Sital, die zich later bij de Groep van 16 aansloten die een duidelijke linkse ideologie hadden. Die militairen hebben ook een substantiële bijdrage geleverd aan de totstandkoming van de revolutie, en daarbij, in het creëren van terreur en geweld, alles in naam van de revolutie. Deze lijn was echter niet de lijn die Nederland (lees: VS) in gedachten had, maar Den Haag werd gerustgesteld toen de militairen aangaven, dat er een burgerregering zou komen onder leiding van Henk Chin A Sen. Verder werd er zeer kwistig met grote sommen geld gestrooid om, zoals Hans van Mierlo van D'66 in de Tweede Kamer aangaf, de regering Chin A Sen op weg te helpen. Uit de stukken van de Nederlandse Tweede Kamer blijkt dat er zo'n 1,4 miljard werd vrijgegeven om de spoorlijn en andere projecten, onderdelen van het West-Suriname Plan, af te ronden. Daar bovenop werd een bedrag verstrekt voor wat werd genoemd urgente sociale nood. Bronnen meldden dat de gelden nimmer zijn aangewend ten behoeve van het volk. Archiefstukken ondersteunen deze beweringen: er is nimmer sprake geweest van een sociaal urgentie programma. De nieuwe regering heeft gewoon voortgeborduurd op de originele plannen bedacht door het Planbureau onder leiding van Frank Essed.
De zogeheten Soerawoningen zijn gewoon afgebouwd;
de plannen voor de verbetering van het Technisch Onderwijs waren reeds bezig met hulp van de OAS (Organisatie van Amerikaanse Staten);
het oppoetsen van 's Lands Busdienst dat was ook niets nieuws, net zoals het wakker kussen van het Commewijneproject.
Het enige nieuwe project was de alfabetiseringscampagne, een project vooral bedoeld om de massa te organiseren, conform het Cubaanse model te begeesteren met ideeën over de revolutie………..

Het feit dat er geen duidelijk plan op tafel lag wordt door diverse bronnen geweten aan het feit, dat de Groep van 16 in het begin geen duidelijke leider kende. Dat was maar een klein deel van de feitelijke issues.  Desi Bouterse zei daarover op televisie, dat er geen duidelijke leider was, het was een Militaire Raad, die samen met burgers de regering vormde. Het was pas na de mislukte coup van  Wilfred Hawker en Surindre Rambocus dat er zich duidelijk leiderschap aftekende en Desi Bouterse tezamen met Roy Horb de teugels stevig vastpakte.


De Surinaamse lente, een tijd van hoop op een beter Suriname was na zes maanden van onderling gekrakeel voorgoed voorbij. De architect van die lente, Eddy Bruma, werd ruw opzij geschoven, ingeruild voor de rabiate revolutionairen van de Revolutionaire Volkspartij  (RVP) en de Progressieve Landbouwers Unie (PALU) en Andre Haakmat de nieuwe sterke man. Haakmat verklaarde in het Reformatorisch Dagblad van 8 september 1980  dat het Surinaamse parlement nooit meer zou functioneren, de [democratie] is voorgoed verleden tijd.

Zwijgen is Zilver
Voor de gewone burgers braken er zware tijden aan, een ieder kon opgepakt worden, gearresteerd, mishandeld of bestolen. Het waren vooral de politici van het oude bewind, ambtenaren en mensen die werkzaamheden voor de regering hadden verricht die werden opgepakt. Opvallend was daarbij de arrestatie van Willy Soemita, oud minister, die reeds gestraft was en  opnieuw voor hetzelfde delict voor de rechter moest verschijnen.
André Haakmat zei daarover:

'Die aspecten zijn: de strafbare feilen moeten zijn begaan terwijl men daarbij in enige publiekelijke hoedanigheid opereerde. Vervolgens moeten deze feiten verweven zijn met of deel uitmaken van een corruptief systeem en tevens tot gevolg hebben gehad dat aan het land financiële schade is berokkend. Voldoet een verdachte aan deze criteria dan zal hij terecht moeten staan voor het bijzondere gerechtshof. ,,Als de drie genoemde componenten wegvallen en alleen een strafbaar feit overblijft wordt de zaak verwezen naar het gewone gerechtshof', (bron: Reformatorisch Dagblad, ibid).

In feite had de aanpak van corruptie niets te maken met mogelijke 'financiële schade', de militairen zochten naar drogredenen om af te komen van het oude regime, omdat men deze nog steeds zag als de voornaamste tegenstanders. Daarnaast is er wel degelijk door toppers uit zowel de VHP als de NPS die probeerden de macht uit handen van de militairen te rukken. Over de moord op Humphrey Keerveld in het voorjaar van 1980 in Guyana werd gefluisterd, dat hij gebruikt werd door de top van de NPS en volgens diverse getuigen had Fred Ormskerk hier in Nederland contact met de top van de KTPI en was zijn komst naar Suriname door voornoemde partij geregeld. Dat werd ook tijdens de rechtszaak door de aanklagers te berde gebracht, maar feit blijft dat Rufus Nooitmeer, Theo Bean en Guno Godfried op gruwelijke wijze mishandeld zijn geworden en mogelijk onder druk een verklaring hebben afgelegd.

De militairen en de burgerregering die feitelijk door André Haakmat werd geleid, zagen echter op elke straathoek wel een gigantische beer, een huurling, of iemand die subversieve activiteiten stond te ontplooien. De regering en de NMR dachten constant in termen van complot en oorlog en men zag het volk als de grote vijand. Burgers stonden constant onder verdenking en steeds weer werd er aan de rechten en vrijheden van de mensen geknabbeld totdat er feitelijk weinig meer over was. In een later interview in het Reformatorisch Dagblad van 30 december 1980 zei André Haakmat  over het inperken van rechten en vrijheden van de Surinaamse burgers, in casu de persvrijheid  het volgende:

'In Suriname bestaat de persvrijheid zonder meer nog steeds. De kranten zijn iedere dag vrij om te schrijven wat ze willen. Dit heeft de minister van Buitenlandse zaken, politie, justitie en leger van Suriname, André Haakmat, maandag in Paramaribo verklaard.'

Volgens Haakmat was censuur toch wel iets heel anders en zat er niet op elk perskantoor iemand die alles doornam. Laat dat nu de grote leugen zijn, want er waren wel degelijk lieden die in de kantoren van de diverse media berichten tegenhielden en of veranderden. De heer Dick de Bie, een der hoofdverdachten in het 8-decembermoordenproces, is expliciet genoemd als de motor achter de censuurmachine van Suriname. Het was een waarachtige censuurmachine, compleet met mannen die met hun rode pennen die nieuwsberichten veranderden, die bepaalden welke muziek er wel of niet gedraaid mocht worden of welke berichten uit -of buitenland geschikt waren voor uitzending. Het was ook de censuur die informatie achterhield en die zorgde dat het volk onwetend werd gehouden en daarom niet in staat was om een gedegen onderscheid te maken tussen democratisch en niet democratisch. Het is daarom niet zo verwonderlijk, dat de roep om herstel van de democratie binnen het maatschappelijke middenveld steeds luider werd, vooral toen de bevelhebber op 15 november 1982 opnieuw grootscheepse reorganisaties aankondigde. Het maatschappelijke middenveld reeds gealarmeerd door de constante onrust, de veranderingen op de universiteit en het grove geweld vanuit het leger ten opzichte van demonstranten, zag de bui reeds hangen.

Roy Horb
Ondanks de dreiging bleef het maatschappelijke middenveld geloven in een vreedzame oplossing, men sloeg geen acht op het feit dat er diverse mensen waren verdwenen, dat er mensen werden vermoord, dat er mensen werden vermist. De regering zei steeds, dat niets van deze verhalen klopte, de regering bleef maar spreken over mogelijke invasies van vreemde mogendheden, dat er huurlingen zouden komen om een bloedbad aan te richten. Roy Horb pochte tegenover Fred Derby en anderen dat hij een commando opleiding had gevolgd om een eventuele aanval van legionairs af te slaan.

Gerold Kamp en Marcel Zeeuw
In het geval van Gerold Kamp bijvoorbeeld, is het zeker dat hij nooit meer naar huis gekomen is na september 1982. Kamp was militair en lid van de muziekformatie opgericht door Zeeuw, Marcelino's Houseband. Op zeker moment worden Kamp en een ander bandlid door Marcel Zeeuw beschuldigd van het ontvreemden van muziekinstrumenten uit het huis dan wel de club (Marcelino's) van Marcel Zeeuw. Tijdens een huiszoeking bij Kamp en de andere verdachte werden de spullen teruggevonden en daarop werden beide mannen gearresteerd en naar het Fort Zeelandia gebracht. De familie van Kamp meldt zich op de tweede dag van de arrestatie bij het Fort met eten en schone kleding en krijgt daar te horen van de autoriteiten dat beide heren zijn gevlucht. De autoriteiten gaan zelfs zo ver om een opsporingsbericht te plaatsen in de lokale nieuwsbladen, maar de twee mannen blijven vermist.
In 1986 vertelde een ex-lid van Marcelino’s dat Zeeuw een van de jonge groupies van de band eigenhandig had neergeschoten. Zeeuw had volgens die bron, gezegd dat die jongen zijn gitaar had gestolen (a fur’ mi gitara).  Alle bronnen hebben verklaard dat de lichamen in de rivier (?) zijn gedumpt door Zeeuw en zijn naasten.

Er zijn diverse namen, mogelijke vermissingen, die circuleren. Van dienstplichtige soldaten, die vaak niet terugkeerden na een trainingskamp in de binnenlanden en waarvan werd gezegd dat ze een zonnesteek hadden opgelopen. Dan zijn er nog de burgers die vertellen over de klappen, trappen en schoppen die ze kregen van willekeurige militairen op straat.
Ik schat thans, op basis van het aantal namen van mensen van wie daadwerkelijk is komen vast te staan dat ze werden vermoord, dat er voor 8 december 1982 meer dan 100 mensen zijn gedood.  Deze schatting is een conservatieve schatting en houdt geen rekening met zaken zoals de avondklok, een situatie die het mogelijk maakte voor het leger om te doen en te laten wat ze wilde. Opvallend is dat vele mensen die een familielid hebben verloren niet willen praten over hetgeen ze meegemaakt hebben. Ook opvallend is dat veel mensen verzwijgen dat ze door mensen in hun directe omgeving werden aangegeven bij het 'Gezag', omdat ze anti-revolutionair waren of omdat ze subversieve activiteiten ontplooiden. Toch bleven de mensen geloven dat 'de jongens' niets zouden doen, Suriname was immers niet zo barbaars als de rest van het continent…. men vermoorde geen broeders!

De escalatie op 8 december 1982
In feite was er sprake van een  zwijgcultuur en van een cultuur van verlammende angst onder de bevolking, twee elementen die uiteindelijk zorgden voor de escalatie van het geweld op 8 december 1982. Maar het was toen te laat. De militairen hadden een grens overschreden, maar ze hadden ook een misrekening gemaakt. Men had gedacht dat het relatief eenvoudig was om burgers om te brengen, omdat er geen reacties kwamen vanuit de gemeenschap. Er was een roep om de terugkeer naar democratie, maar er was geen roep om het geweld te stoppen. Men dacht op dat moment dat ook het buitenland stilzwijgend zou blijven toekijken.
De Nederlandse ambassade had immers in sommige gevallen, zoals dat van Fred Ormskerk, meegewerkt aan het verdonkeremanen van de bewijslast. Een van de mensen die door de militairen gevangen was genomen, had zwaar mishandeld zijn toevlucht in de Nederlandse ambassade gezocht, maar werd per kerende post teruggebracht naar 'Devil', de ambassadeur had hoogstpersoonlijk de heer Zeeuw gebeld.

Maar. op 8 december 1982 waren er teveel mensen die feitelijk voor het oog van de hele wereld zijn vermoord. Het vluchtverhaal dat steeds opgelepeld werd, dat geloofde niemand toen meer, net als verhalen over een mogelijke coup georganiseerd door de CIA en door Nederland. De verdachten van 8 december hebben twee jaar kunnen oefenen op een scenario dat op 8 december zijn climax bereikte. De theorie dat de moorden door Maurice Bishop werden geïnstigeerd klopt mijns inziens niet. Wie de geschiedenis van Grenada kent weet immers, dat de positie van de heer Bishop op dat moment ernstig ter discussie stond. Hij is krap een half jaar later ook vermoord, immers 'every revolution eats its own children'.
De theorie dat de moorden mogelijk de rust terug zouden brengen, zoals geloofd werd door mensen als Harvey Naarendorp en Errol Alibux, zijn in dit kader plausibeler en passen in de notie dat het volk na de moorden bang in een hoek zou kruipen. Het past ook in het scenario dat het volk rijp gemaakt -(grooming)- werd voor een dergelijke moordpartij, het verhaal van de huurlingen was immers 2,5 jaar eerder door de militairen gelanceerd. Of men het op deze groep mensen had gemunt? Er zijn diverse bronnen die spreken over diverse 'dodenlijsten'; Roy Horb heeft in januari 1983 tegen Fred Derby gezegd, dat hij zijn eigen lijst had, een lijst die veel langer was. Andere bronnen bevestigen deze lezing en stellen dat men ook van plan was om mensen buiten de landsgrenzen om te brengen. In de jaren 80 is dat ook gebeurd, een aanslag waarbij mensen omkwamen die niets te maken hadden met de situatie behalve dan dat ze op de verkeerde tijdstip op de verkeerde plek stonden.

De vraag die rest is, waarom coupplegers zoals Desi Bouterse en Roy Horb zich druk maakten om een mogelijke tegencoup. Zij waren immers ook schietend aan de macht gekomen, er was vanaf 25 februari 1980 geen sprake van wettig (gekozen) gezag. Het militaire regime kon zich dus met geen enkele mogelijkheid beroepen dat ze met recht zaken als samenzwering en hoogverraad tegen een wettig gekozen gezag moesten aanpakken en dat er daarbij ongelukken waren gevallen. Zij waren immers ook niet het wettige gezag en het bestuur van Suriname was voor iedereen fair game.

© Natascha Adama, december 2014

Historicus Peter Meel in 'Welgeinformeerd' Radio Tamara, Amsterdam, over openbaarmaking documenten staatsgreep 1980

Gespreksonderwerpen 'Welgeinformeerd' Radio Tamara, Amsterdam, zondag 7 december


Het wekelijkse actualiteitenprogramma ’Welgeïnformeerd’ van de lokale Amsterdamse zender Radio Tamara heeft vanavond, zondag 7 december 2014, in het eerste uur van half zeven tot half acht (Nederlandse tijd), onder andere de volgende actuele gespreksonderwerpen:

* Syrië-ganger veroordeeld
Voor het eerst is een teruggekeerde Syrië-ganger veroordeeld. Maher H. kreeg drie jaar cel voor deelname aan de gewapende strijd in Syrië. H. verklaarde, dat hij daar als hulpverlener actief was. Eerder had advocaat Peter Plasman beweerd, dat hard bewijs ontbrak. De rechtbank achtte echter bewezen dat H. deelgenomen heeft aan gewelddadige IS-acties. Dit zou onder meer blijken uit onderschepte sms-en en foto's waarop H. met een kalasjnikov te zien is. Ook noemde de rechter 'afschrikking' als een van de motieven voor het vonnis. Is dit een richtinggevend vonnis? Hoe groot is de afschrikwekkende werking van dit vonnis? Zullen er minder jongeren naar Syrië vertrekken om te vechten voor hun overtuiging, namelijk de vestiging de ware islam? Of zullen zij, indachtig het vonnis, geruislozer te werk gaan?

* I can't breathe
Na Ferguson, is opnieuw is het opsporings- en vervolgingsapparaat in de Verenigde Staten in diskrediet geraakt door de dood van een zwarte Amerikaan. Eric Garner werd in juli dit jaar in New York gearresteerd voor het verkopen van sigaretten op straat. De arrestatie verliep uiterst gewelddadig. Hoewel hij zich niet verzette, werd Garner in een wurggreep gehouden. De in doodsnood verkerende arrestant riep diverse malen 'I can't breathe'. Geen moment echter verslapte de ijzeren greep om zijn keel. Garner stierf ter plekke. Klaarblijkelijk is de doodsnood van een zwarte ook verdacht. Een juryrechtbank zag deze week geen reden om de blanke agent te vervolgen. Ja, vertel ons iets nieuws…

De ontmenselijking en demonisering van de zwarte dateert niet van vandaag en kent een lange geschiedenis. Er moest een bloedige burgeroorlog aan te pas komen om de slavernij in de VS af te schaffen. Het duurde tot diep in de jaren zestig van de vorige eeuw voor de rassenscheiding in het zuiden van de VS werd afgeschaft; dankzij eenzijdig opgelegde federale wetten door de legendarische president Lynden Johnson en afgedwongen door inzet van de Nationale Garde.
De VS zien zich als lichtend voorbeeld voor de mensheid. Washington probeert de wereld wijs te maken dat Poetin en IS de wereldvrede bedreigen. Moeten wij echter niet concluderen dat de VS door interne tegenstellingen en zwaktes wegzinkt in zijn eigen beerput?
Afgelopen week beweerde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Kerry zonder blikken en blozen dat de strijd tegen IS gaat over de verdediging van Westerse waarden. Pardon? Waarden als institutioneel racisme tegen zwarten? Straffeloosheid als er onwettig politiegeweld tegen zwarten wordt gebruikt? Partijdige rechtsspraak? Hoe hypocriet ben je als je een dergelijke uitspraak doet?
Amerikanen lijken inmiddels genoeg te hebben van het racisme binnen het opsporings- en vervolgingsapparaat. In diverse steden wordt gedemonstreerd tegen het politiegeweld. 'I can't breathe', is de strijdkreet. Kan deze Multi-etnische beweging voor verandering zorgen?


* PvdA en de zoektocht naar herstel
De PvdA-kiezer is weggehold. De sociaal-democratische principes komen niet uit de verf in de huidige coalitie. De partij wordt mede verantwoordelijk gehouden voor het zogenoemde afbraakbeleid van de VVD. Er is een commissie benoemd om de partij uit het moeras te trekken. Zal dat helpen? Heeft de sociaal-democratie nog toekomst in deze tijd van mondialisering en overdracht van soevereiniteit?

In het tweede uur, tussen half acht en half negen, aandacht voor Suriname:

- Bijeenkomst Surinaamse zorgverleners
Zondag 14 december houdt de Stichting Collectief Overzee Suriname een bijeenkomst voor Surinaamse zorgverleners. De zorgverleners krijgen informatie over de beroepsmogelijkheden Suriname nu daar een basisverzekering bestaat. Het panel praat met de arts Ernst Grep.

- Openbaarmaking archief staatsgreep
Al jaren wordt gespeculeerd over de betrokkenheid van de toenmalige Nederlandse regering bij de staatsgreep van 25 februari 1980. De regeringsdocumenten uit die periode zouden wettelijk in 2011 worden vrijgegeven. De toenmalige regering in Den Haag heeft de geheimhoudingstermijn echter verlengd tot 2060. Onlangs hield de historicus Peter Meel een pleidooi in de Volkskrant voor het openbaar maken van regeringsdocumenten over de staatsgreep. Het panel praat met Peter Meel over de noodzaak van het vrijgeven van het archief.

'Welgeinformeerd' wordt vanavond gepresenteerd door Kirhna Salikram, terwijl het panel zal bestaan uit Gin Sanches en en Iwan Bottse.

Dit programma wordt vanavond (zondag 7 december 2014) tussen 22.00 uur  en 24.00 uur ook uitgezonden in Amsterdam en omgeving via Salto, kanaal Wereld FM, 99.4 FM ether en 104.6 kabel. Om 0.00 uur, dat is 19.00 uur Surinaamse tijd, volgt een herhaling van The Talk met Wayne Telgt. Online te beluisteren via www.radiotamara.com.

ABOP opent verkiezingsbureau te Flora

Deze keer deelt minister Belfort geld uit

Verkiezingsbureau voor registratie leden


Om mensen te registreren en om makkelijk bereikbaar te zijn, heeft de politieke partij ABOP een verkiezingsbureau opgericht te Flora aan deJagernath Lachmonstraat 99 in Paramaribo. ‘We moeten ruimte genoeg hebben om mensen te kunnen ontvangen. We zijn gestationeerd op Latour, maar hier, Flora, is bereikbaarder voor een ieder. Het verkiezingsbureau van de ABOP zal worden gebruikt om de leden te registreren. Alle programma’s zullen vanuit het verkiezingsbureau worden gecoördineerd’, zegt Marinus Cambiel, ondervoorzitter van de ABOP vandaag, zondag 7 december 2014, in de interneteditie van het Dagblad Suriname.

ABOP-lid kapper Marlon Rozenblad gaf aan dat het niet bij Flora blijven zal. Het ligt volgens hem in de bedoeling om meerdere verkiezingsbureaus op te zetten. Volgens Starnieuws is het bureau  bedoeld als een krachtmeting tegen vooral de VHP, die haar hoofdkwartier in dezelfde straat heeft.

Bij de opening van het bureau te Flora waren onder andere aanwezigde ministers Stanley Betterson, Edward Belfort, Alice Amafo en Falisie Pinas en het Assembleelid Marinus Bee.

Cambiel stuurde een boodschap in de richting van twee personen. 'With, no kos oe moro, kong wroko same nanga oenoe', wierp hij richting analist en schrijver Julian With. 'Tamara manteng oe moes gwa Bouta, da oen taiging foe stem gie ABOP.'  With heeft onlangs marrons opgeroepen om op 25 mei 2015 niet naar de stembus te gaan.

Bee stuurde een groet richting VHP-voorzitter Chandrikapersad Santokhi: 'Oen trong eng buurman now.'

Belfort gaf aan dat ‘Tigri Bara’ ervoor zorg heeft gedragen, dat de criminaliteit is afgenomen. 'Als het volk op jou heeft gestemd, moet je het volk tegemoet komen en i nom bouw oso gi buitenvrouw na in buitenland.'

Belfort was overigens deze keer, aldus de krant, partijvoorzitter Ronnie Brunswijk voor. Hij heeft een aantal mensen blij gemaakt met biljetten van Srd 50. Toen Brunswijk echter aan de beurt kwam zei hij 'Belfort gim sheng', bedoelende dat het geld te weinig was voor een vrouw die haar huishuur moest betalen. Brunswijk gaf de vrouw Srd 1.600 om haar huur te kunnen voldoen.

Over samenwerking met andere partijen zei Cambiel dat de partij open staat voor alle Surinamers. 'Nu staan wij helemaal goed met onze programma. We werken met meer ervaring richting verkiezing toe. Je werkt nooit alleen. Als het moet zullen wij met een partner werken, zo niet werken wij alleen als partij.'

700 Passagiers KLM-vlucht vast op de Antillen

(Bron foto: Betty Franke, Twitter)
Vertraagde vlucht van Sint Maarten via Curaçao naar Schiphol

Ook reizigers gestrand op luchthaven Hato, Curaçao 


Honderden onfortuinlijke reizigers wachten al ruim twee dagen op hun vlucht terug van Sint Maarten naar Amsterdam. De vlucht waar ze afgelopen vrijdag mee terug zouden vliegen is door meerdere oorzaken zó vertraagd, dat de KLM nu een leeg toestel vanuit Amsterdam richting Sint Maarten stuurt om de reizigers op te halen. Dat bericht RTL Nieuws vandaag, zondag 7 december 2014.

De pech begon vrijdag, toen het vliegtuig door technische problemen niet kon opstijgen. Besloten werd een onderdeel in te laten vliegen. De reizigers werden door de luchtvaartmaatschappij in een hotel ondergebracht in de veronderstelling dat ze de volgende dag naar Nederland zouden kunnen vliegen.

Een valse bommelding gooide echter roet in het eten. Het vliegveld werd ontruimd en de reparatie uitgesteld. Toen de mecaniciens weer bij het toestel mochten bleek dat de reparatie langer zou duren dan verwacht.

De KLM stuurt nu een toestel naar Sint Maarten om de reizigers op te halen. Die vlucht (KL9865) vertrekt vanavond 23.30 uur (Nederlandse tijd) en zal morgen rond 10.00 uur landen op Schiphol.
Tot overmaat van ramp waren de hotels op Sint Maarten voor afgelopen nacht volgeboekt, waardoor het grootste deel van de 380 gestrande reizigers de nacht op het vliegveld moest doorbrengen, onder een dekentje.

Een woordvoerder van KLM noemt het een 'uitzonderlijke situatie'. 'Deze samenloop van omstandigheden is heel erg naar voor de reizigers', vertelt zij aan RTL Nieuws. 'De KLM doet er alles aan om de reizigers zo goed mogelijk op te vangen. Dat is helaas dus qua hotelovernachting niet gelukt. We zijn nu druk bezig met het omboeken van eventuele aansluitende vluchten.'

Het toestel van vanavond zal via Curaçao, waar ook nog mensen vastzitten, naar Amsterdam vliegen. 'We schatten dat ruim 700 mensen last hebben van dit drama', zegt de woordvoerder.

Jeugdparlement schuift beslissing over Babel 'Otjeman' voor zich uit

(Bron foto: Otnil Otjeman, Facebook)
Voorzitter NJP weet nog niet wanneer besluit wordt genomen


Het Nationaal Jeugdparlement is gisteren niet eraan toegekomen met haar leden te vergaderen over het lid Otnil 'Otjeman' Babel. Dit onderwerp stond op de agenda onder de naam 'standpunt NJP, lied 'Bullet', zo bericht de Ware Tijd Online vandaag, zondag 7 december 2014.

Het Jeugdparlement kreeg bezoek van minister Ashwin Adhin van Onderwijs en Volksontwikkeling, die inging op onderwijsvraagstukken. Adhin had dit bezoek tijdens het Nationaal Jeugdcongres ter plekke geregeld, om de jongeren de ruimte te bieden vragen waarmee zij zitten via de jeugdvertegenwoordigers aan hem te stellen.

Door de vele vragen die er gesteld werden aan de minister, liep de vergadering uit tot half vijf, waardoor de kwestie 'Otjeman' niet meer behandeld kon worden.

NJP-voorzitter Priya Sital laat weten dat de kwestie nog behandeld zal worden. Alleen kan ze nog niet aangeven wanneer dat zal gebeuren. Babel heeft als artiest een bijdrage geleverd aan het in opspraak geraakte anti-homo lied.

Het Jeugdparlementslid en artiest stond gisteren nog een opmerkelijk interview af aan de Nederlandse radiozender FunX waarin hij een aantal opvallende uitspraken deed. Zo zei hij onder andere te geloven dat iedereen met een beperking wordt geboren. Nog steeds heeft hij in geen enkele reactie echt afstand genomen van de inhoud van 'Bullet'.

(Red. De Surinaamse Krant/de Ware Tijd)

NPS-voorzitter: 'Nieuwe raffinaderij Staatsolie geen verdienste deze regering'

'Basis voor raffinaderij werd gelegd door regering-Venetiaan'


De op 13 december te openen nieuwe raffinaderij van Staatsolie is geen verdienste van deze regering, maar de basis ervoor werd gelegd door de regering-Venetiaan. Dat stelt althans de voorzitter van de Nationale Partij Suriname (NPS), Gregory Rusland, die destijds minister van Natuurlijke Hulpbronnen was. Dit meldt Starnieuws vandaag, zondagochtend 7 december 2014.

Rusland deed zijn uitspraak op de feestvergadering van de Pertjajah Luhur (PL) gisteravond. De partij vierde in haar partijcentrum te Beekhuizen haar 16e verjaardag.

Volgens de voorzitter van de NPS was het complete plan voor de uitbreiding van de raffinaderij van Staatsolie al voorbereid. De financiering was ook al rond. Toen reeds was gepland dat de raffinaderij in december 2014 in gebruik zou worden genomen.

Deze regering heeft veel projecten die al in uitvoering of voorbereid waren verder uitgevoerd, zei Rusland.


Samenwerkende partijen overtuigd van verkiezingswinst op 25 mei 2015

Somohardjo: 'Hele wereld wil dat deze machtige combinatie verkiezingen wint'


De zeven samenwerkende politieke partijen in het zogenoemde Nieuw Front Plus hebben tijdens de feestvergadering van Pertjajah Luhur (PL) ter gelegenheid van het 16-jarig bestaan van de partij in haar partijcentrum te Beekhuizen gisteravond gesteld dat het regeringsbeleid moet worden omgebogen. Zij zijn overtuigd van de verkiezingswinst op 25 mei komend jaar. De basis is volgens de leiders van de partijen gelegd door overeenstemming te bereiken over de verdeling van de posities op regionaal niveau. Dit bericht Starnieuws vanochtend, zondag 7 december 2014.

Op de vergadering van de PL waren afwezig VHP-voorzitter Chandrikapersad Santokhi die vertegenwoordigd werd door ondervoorzitter Mahinder Rathipal, KTPI-voorzitter Willy Soemita, werd vertegenwoordigd door ondervoorzitter Rudolf Partoredjo en Winston Jessurun van DA91 door SPA-voorzitter Guno Castelen. Zij brachten net als NPS-voorzitter Gregory Rusland en BEP-leider Celsius Waterberg een felicitatieboodschap over.

Diverse sprekers prezen de voorzitter van PL, Paul Somohardjo, voor zijn politieke carrière die in de jaren zeventig in de NPS begon. PL is zestien jaar, maar Somohardjo is al jaren actief in de politiek. Ook tijdens de onderhandeling en de verdeling van de posities op regionaal niveau, heeft Somohardjo het grotere belang doen prevaleren, zo schrijft Starnieuws.

De PL-voorzitter zei, dat hij geen beter cadeau had kunnen krijgen dan de ondertekening van de overeenkomst. 'Dit velletje papier is meer dan een miljoen waard,zei hij, de overeenkomst die de zeven partijen hebben getekend, tonend.

Somohardjo zei verder, dat in de zeven partijen alle bevolkingsgroepen goed vertegenwoordigd zijn. Volgens hem wil niet alleen Suriname, maar de hele wereld dat 'deze machtige combinatie' de verkiezingen wint.

Een week lang gratis adverteren als proef?

Een week lang gratis adverteren als proef?
Zendt uw advertentie en/of logo naar de redactie.

Bel goedkoop naar Suriname!