vrijdag 5 juni 2015

Nieuwe minuscule kikkers ontdekt in Braziliaans Atlantische regenwoud

Gele endemische kikkertjes niet groter dan een centimeter

Een van de nieuw ontdekte soorten mini kikkers (Bron foto's: Luiz Fernando Ribeiro)


Onderzoekers hebben zeven nooit eerder waargenomen kleine kikkersoorten ontdekt die niet groter zijn dan de nagel van een duim, zo bericht vandaag, vrijdag 5 juni 2015, onder andere de Los Angeles Times.

De helder gekleurde kikkertjes leven hoog in de bergen van het Atlantische regenwoud in zuidoost Brazilië en ze zijn allemaal familie van het geslacht Brachycephalus. Er zijn nu 28 soorten Brachycephalus bekend en de meeste worden niet groter dan een centimeter lang, wat ze tot de kleinst bekende dieren maakt onder de gewervelde diersoorten.

Ze hebben zelfs speciale aanpassingen vanwege hun kleine formaat. De meeste soorten hebben twee tenen aan iedere voorpoot en drie tenen aan iedere achterpoot, vergeleken met vier tenen aan iedere voorpoot en vijf aan iedere achterpoot zoals de meeste kikkers hebben.

Ze zijn overdag actief en kunnen vooral gevonden worden in bladerafval. De meeste hebben een helder geel en oranje gekleurde huid. Onderzoekers denken dat die kleuren roofdieren kunnen waarschuwen voor de krachtige neurotoxin (gif) in hun huid.

Het eerste lid van het geslacht werd beschreven door de Duitse natuuronderzoeker Johann Baptist von Spix in 1842, maar meer dan de helft van de bekende soorten zijn pas ontdekt in de afgelopen tien jaren, omdat ze leven in afgelegen berggebieden die moeilijk te bereiken zijn voor wetenschappers.

Zogenoemde 'sky islands' in de bergen van het Atlantische regenwoud.
In een paper gepubliceerd in het tijdschrift Peer J (zie onderaan), legt het onderzoeksteam uit, dat de kikkers zeer endemisch, hetgeen wil zeggen dat ze alleen in zeer specifieke gebieden leven.

'Deze soorten hebben de neiging om van elkaar te worden geïsoleerd door valleien met ongeschikte die in feite zogenoemde 'lucht eilanden' ('sky islands') vormen', aldus schrijven de auteurs in hun studie.

Deze isolatie heeft waarschijnlijk geleid tot het ontstaan van nieuwe soorten en de auteurs stellen dan ook, dat er zeker meer zijn.

'Dit is slechts het begin, vooral gelet op het feit dat we al additionele soorten hebben gevonden die we nu formeel aan het beschrijven', aldus Luiz Riberio, een onderzoeker aan het Braziliaanse Mater Natura Instituut voor Milieuvraagstukken, in een verklaring.



(Red. De Surinaamse Krant/Los Angeles Times)

Nationaal voetbalteam Curaçao zet zich in voor dierenwelzijn op eiland

(Bron foto: de Amigoe)
Echtgenote Patrick Kluivert, Rossana, trekt zich lot vele zwerfhonden op Curaçao aan


Rossana Kluivert is een groot hondenliefhebster en zij trekt zich het lot van de vele zwerfhonden op Curaçao enorm aan. Zij zet zich zelf al jaren in voor de dieren en heeft nu niet alleen haar man Patrick Kluivert, coach van het Curaçaose voetbalteam, maar ook de rest van het team meegesleurd in haar passie, aldus de Amigoe vandaag, vrijdag 5 juni 2015.

De Kluiverts zijn bijvoorbeeld regelmatig te vinden in het dierenasiel op Parera om te helpen met de verzorging van de beestjes en ook de spelers helpen mee.

Kluivert en de aanvoerder van het nationale elftal Rhu-endly ‘Cuco’ Martina zijn maandag actief aanwezig tijdens een les over dierenwelzijn van I-Animal.

Inmiddels hebben de Kluiverts zes Curaçaose straathonden, zogenaamde ‘Westpointers’, meegenomen naar Nederland. Ze zijn daar geadopteerd door gezinnen die in de omgeving van het stel wonen.

'Het zijn voorbeeldige honden, ze zijn makkelijk en hebben een lief karakter. Het zijn echt coole honden. Ik zou willen dat iedereen op Curaçao inzag wat ze hebben', aldus Rossana.

Advocaat Sulvaran op Curaçao : 'Zaak Babel gebaseerd op illegaal onderzoek'

Eldon 'Peppie' Sulvaran (Bron foto: Gerrit Schotte)
Sulvaran wil zeker 47 getuigen in strafzaak tegen oud-premier Schotte en zijn partner horen



Advocaat Eldon ‘Peppie’ Sulvaran zei tijdens de regiezitting van de zaak Babel vanochtend, vrijdag 5 juni 2015, dat het onderzoek in deze zaak, naar onder meer witwaspraktijken en valsheid in geschrifte tegen de verdachten oud-premier Gerrit Schotte en partner Cicely van der Dijs, gebaseerd is op illegaal verkregen informatie. In verband hiermee wil de raadsman zeker 47 getuigen horen, waaronder de Curaçao oud-gouverneur en oud-waarnemend gouverneur, de minister van Justitie, de onderzoekers, oud- en huidige leden van het Openbaar Ministerie (OM), de (anonieme) aangevers, het hoofd van de afdeling Meldpunt Ongebruikelijke Transacties (MOT) en het hoofd van de Veiligheidsdienst (VDC). Dit bericht de Amigoe vanmiddag.

'De conclusie kan geen andere zijn dan dat in een bizarre samenspanning van de gouverneur, al dan niet daartoe bewogen door de Nederlandse regering, de procureur-generaal naar het zich laat aanzien met leden van de vóór 10 oktober 2010 fungerende coalitiepartijen, door het toenmalige hoofd van de Veiligheidsdienst (en mogelijk de voorzitter van de Commissie van Toezicht van de VDC) onbevoegd/onrechtmatig onderzoek is gedaan.'

Sulvaran haalde steeds artikel 6 en artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens aan, respectievelijk het ‘Recht op een eerlijk proces’ en het ‘Recht op eerbiediging van privé familie- en gezinsleven, om de onregelmatigheden jegens zijn cliënt te onderbouwen. Het nam ruim twee uur in beslag om de illegaliteit van het onderzoek uit te leggen en zijn verzoeken om de getuigen te horen, te motiveren.

Officieren van Justitie Philomijn van Loghten en Gert Rip kregen na de lunchpauze de kans om te reageren op de stellingen en verzoeken van de raadsman.

De advocaat blikte terug op de politieke situatie en de status van verdachte Gerrit Schotte ten tijde van de ten laste gelegde feiten. Schotte was volgens hem een veelbelovend politicus en was politiek gezien een bedreiging voor de gevestigde machten. Hij haalde aan dat niet iedereen zich met de nieuwe machtspositie kon verenigen, wat gebruikelijk is. 'Wat echter in een democratische staat wél ongebruikelijk is, is dat de hoogste staatsorganen zich met grovelijke overschrijding van de aan hen bij wet toegekende bevoegdheden gaan inspannen, om een hun naar het zich laat aanzien onwelgevallige politicus c.q. de hier genoemde Schotte, op een quasi rechtsstatelijke wijze van het politieke toneel te verwijderen.'



En dat is precies wat er is gebeurd, aldus Sulvaran. Hij haalde correspondentie aan tussen gouverneur Frits Goedgedrag en procureur-generaal (PG) Dick Piar, omvattende een verzoek voor veiligheidsonderzoek, terwijl de wettelijke grondslag voor een zodanig onderzoek daartoe ontbreekt. Volgens Sulvaran heeft het toenmalige hoofd van de Veiligheidsdienst, Edsel Gumbs, ondanks daarop te zijn gewezen door de politiek leiders Gerrit Schotte, Helmin Wiels (Sulvaran las een brief van Wiels voor) en Charles Cooper, toch tegen beter weten in een onderzoek uitgevoerd, waartoe hij absoluut geen enkele bevoegdheid had. Ook de Commissie van Toezicht VDC is volgens Sulvaran nergens bevoegd verklaard om het VDC-hoofd instructies te geven over de te verrichten werkzaamheden.

De advocaat haalde ook een gesprek tussen hemzelf, PG Piar en minister van Justitie Nelson Navarro aan over het onderzoek naar jammers, waarbij minister Navarro zou hebben gezegd dat er geen onderzoek gaande was. Later bleek dat het onderzoek toen al liep.

In verband met onder andere het bovengenoemde wil Sulvaran dus minister Navarro, PG Piar, oud-gouverneur Goedgedrag, oud-waarnemend gouverneur Adele van der Pluim en Gumbs horen. Tevens wil hij andere getuigen horen om de onrechtmatigheid van het onderzoek te bewijzen: de onderzoekers Douwe Boersema en Paul Rosemöller, oud- en huidig hoofdofficier van Justitie Gilbert Joubert en Heiko de Jong, advocaat-generaal Anton van der Schans, OM-woordvoerder Norman Serphos en andere leden van het OM. Ook wil hij het hoofd MOT-afdeling Kenneth Dambroek horen, alsmede het VDC-hoofd Michael Römer, Jeser El Ayoubi (zijn memo’s werden gelekt), lokale en Nederlandse politici Charles Cooper, Amerigo Thode en Piet Hein Donner, oud-secretaris-generaal Algemene Zaken Stella van Rijn, aangevers Henriquez Verstappen en Ruben Suriel en de anonieme aangever.

Volgens Sulvaran staat de wet hoe dan ook anonieme aangiftes niet toe en bovendien kreeg de verdediging de kans niet voor wederhoor van deze getuige/aangever. Ook wil de raadsman diverse verbalisanten horen, medewerkers van de Orco Bank en medewerkers van Vanddis.
In zijn slotopmerking wees Sulvaran op het belang van een ‘fair trial’, oftewel een eerlijk proces.

Mediastilte rond geschil RBC en vakbond

RBC-deuren weer geopend om Bemiddelingsraad haar werk te laten doen


De Royal Bank of Canada (RBC) heeft vandaag, vrijdag 5 juni 2015, zijn deuren weer geopend. De bond bij de financiële instelling heeft vier dagen actie gevoerd. De Bemiddelingsraad voor Geheel Suriname is gisteravond begonnen met haar bemiddelende werkzaamheden, onder voorwaarde dat het werk vandaag moest worden hervat, zo bericht Starnieuws.

De vakbond wil voordat de nieuwe eigenaar, de Republic Bank Limited uit Trinidad & Tobago, RBC overneemt per 1 juli, dat de positie van de werknemers gegarandeerd is. Er wordt al sinds april onderhandeld over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst.

Willy Rodrigues, voorzitter van de bond, liet eerder weten, dat mondelinge afspraken verschilden van wat op papier was gezet.

De bank was vier dagen gesloten door de actie. De bond en directie zijn gisteravond voor de Bemiddelingsraad verschenen. Een van de eisen is om niet in de pers te treden. De bemiddeling is nog niet afgelopen. Partijen moeten zich komende maandagavond weer melden bij de Bemiddelingsraad.

Gajadien (VHP): 'Er is een enorme behoefte aan wijziging Kieswet'

Kandidaten met meeste stemmen komen desondanks niet in Assemblee


Asiskumar Gajadien zegt vandaag, 5 juni 2015, in het Dagblad Suriname, dat de VHP in Wanica ervan overtuigd was gekozen te worden. 'Alleen is het zo dat wij als V7 de vijfde zetel in Wanica waarvan wij overtuigd waren, niet hebben kunnen halen. Een snelle evaluatie leert ons, dat de VHP wel haar doelstelling, groei, heeft bereikt, maar de overige partners binnen de V7-combinatie hebben geen bijdrage kunnen leveren.'

Volgens Gajadien is het laatste wel teleurstellend, maar hij kijkt er goed naar, dat de NDP de VHP in Wanica niet heeft kunnen verslaan.

Tijdens deze verkiezingen is het volgens Gajadien weer gebleken, dat er een enorme behoefte bestaat aan wijziging van de Kieswet. Bepaalde kandidaten zijn ondanks een hoog aantal behaalde stemmen vanwege het kiesstelsel niet binnengekomen, ondanks dat het duidelijk was dat het volk voor hen had gekozen. Andere kandidaten die nauwelijks stemmen behalen, komen vanwege een betere positie op de lijst dan toch binnen. Daar zal Gajadien in ieder geval van zijn zijde uit aandacht aan besteden.

'De Kieswet moet veranderen. Er is ook een enorme behoefte aan een goede anti-corruptiewet.'

Gajadien zal zich weer sterk hiervoor maken. Wat volgens de parlementariër ook enorm van belang is voor het bestrijden van corruptie, is het enquêterecht van parlementariërs. Van zijn zijde zal hiertoe een initiatiefwet tot stand worden gebracht.

Binnen het functioneren van het parlement als controlerend orgaan zijn er hiaten, wat volgens Gajadien maakt dat het reglement van orde gewijzigd zal moeten worden om beter controle te kunnen uitoefenen op de uitvoerende macht.

Hij wil nog niet ingaan op scenario’s van samenwerking met andere partijen. Volgens hem is het belangrijk om de eindresultaten in handen te hebben om te weten welke uitgangspositie gehanteerd zal moeten worden.

Politicoloog Breeveld pleit voor invoering onafhankelijke verkiezingsautoriteit en afschaffing oproepkaarten

'We moeten de Here op onze knieën danken dat alles redelijk goed verloopt'


Politicoloog Hans Breeveld zegt vrijdag 5 juni 2015 in het Dagblad Suriname, dat het goed zou zijn als ook Suriname een ‘Independant Electoral Institute’ of ‘Onafhankelijke Verkiezingsautoriteit’ zou krijgen. 

'Op dit moment worden de verkiezingen in Suriname georganiseerd door de zittende regering die zelf ook partij is. We moeten de Here op onze knieën danken dat alles tot nu toe redelijk goed loopt.'

Hij stelt, dat er op dit moment feitelijk geen sprake van objectiviteit is, maar als er een onafhankelijke instantie was dan was die garantie van objectiviteit wel gewaarborgd. 'Bijna alle landen in de wereld, inclusief Guyana, hebben zo'n autoriteit. Er is dan net als bij de rechterlijke macht een scheiding, waardoor die autoriteit ook taken op zich kan nemen met betrekking tot het toezicht op de naleving van de statuten en regels die gelden.'

De voorzitter van het Onafhankelijk Kiesbureau (OKB), Jennifer van Dijk-Silos, had eerder ook al laten weten, dat zij graag een onafhankelijke verkiezingsunit ziet in Suriname. Nu wordt er volgens haar maar eens in de vijf jaren aandacht besteed aan verkiezingsissues. De constante evaluatie ontbreekt, waardoor fouten zich blijven herhalen. Zij gaf voorts aan, dat het probleem van onbestelde oproepkaarten, bij deze verkiezingen 60.000, mede ontstaat doordat de gebruikte kiezerslijsten identiek zijn aan de bevolkingsadministratie en dus geen opgeschoonde lijsten zijn. Mensen die bijvoorbeeld overleden zijn, verhuisd zijn naar een ander ressort of district of een andere nationaliteit hebben verkregen, worden niet of niet tijdig uit dit bestand verwijderd.

Breeveld zegt hierover, dat hij al vaker aangegeven heeft geen voorstander te zijn van oproepkaarten. Het kost de staat allereerst onnodig veel geld en een heleboel van de mensen die een uitnodiging heeft ontvangen, stemt toch niet. Hij gaat liever voor het systeem waarbij mensen zichzelf opgeven om deel nemen. Hierdoor krijg je ook beter gemotiveerde kiezers. De democratie vereist volgens hem een zekere educatie.

'De personen moeten zelf aangeven, dat ze wensen te stemmen. Je leert de mensen zo ook hun verantwoordelijkheid op zich te nemen.' Partijen zouden eventueel de kiezers middels hun campagnes kunnen motiveren om zich te registreren om te gaan stemmen, stelt Breeveld voor. 'Wanneer zij dit doen, merk je dan wel wie op de lijst voorkomt of niet.'

Het probleem van het sturen van uitnodigingen via oproepkaarten naar mensen, die toch niet geïnteresseerd zijn om te gaan stemmen, is dan gelijk opgelost evenals het probleem van de kiezerslijsten die niet kloppen. Hiernaast moet de mogelijkheid om volmacht te geven aan mensen om een kaart op te halen voor bijvoorbeeld bejaarden en zieken versoepeld worden. Ook de machtiging van mensen om namens anderen te stemmen moet mogelijk zijn, meent Breeveld. Dit is van belang bij eerdergenoemde gevallen en ook in gevallen waarbij de kiezer uitlandig is of vanwege verplichte werkzaamheden in een ander district.

Vraagtekens bij VHP'er Gajadien over delegatiebezoek aan conferentie op Jamaica

'Assembleevoorzitter Simons blijkt zelf delegaties samen te stellen'


Parlementariër Asiskumar Gajadien (VHP) plaatst grote vraagtekens achter het bezoek van een delegatie van de De Nationale Assemblee (DNA) aan een conferentie op Jamaica. Dat bericht het Dagblad Suriname vandaag, vrijdag 5 juni 2015.

Een delegatie uit Suriname, onder leiding van de voorzitter van De Nationale Assemblee (DNA), Jennifer Geerlings-Simons, ondersteund door deskundigen, heeft van 2 tot en met 4 juni 2015 deelgenomen aan een internationale conferentie in Kingston (‘International Conference on Legislative Oversight to Foster Accountability, Transparency and Sustainable Development’).

Gajadien, die ook in de Commissie Financiën van het parlement, zit in het nog niet ontbonden parlement, vindt dat het goed is dat Suriname op dit soort fora zijn zegje doet. Alleen wekt het bij hem enorm veel bevreemding, dat er binnen het parlement niet gesproken is over dit soort delegaties.

‘Binnen het kader van het functioneren van het parlement is er een reglement, dat aangeeft dat dit soort van zaken besproken dienen te worden.’ Volgens Gajadien is de voorzitter van het parlement nu zelf delegaties aan het samenstellen om te kunnen participeren in buitenlandse reizen die door de staat worden betaald.

Politiek analist Ramadhin: 'Vroeger kregen de bakra's de schuld van alles'

'Nu zijn het echter de redimusu's die verdeeldheid zaaien'


‘Vroeger kregen de bakra’s de schuld van alles. Maar ,we zien nu met onze eigen ogen dat het niet de bakra’s zijn, maar de Surinaamse redimusu’s die verdeeldheid zaaien’, zegt politiek analist Hardeo Ramadhin in het Dagblad Suriname van vrijdag 5 juni 2015 wanneer hij de huidige politieke ontwikkelingen onder de loep neemt. 

‘Na 40 jaren onafhankelijkheid zijn we geen stap vooruit gegaan. We zijn op datzelfde punt blijven steken’, aldus Ramadhin. Dat overige politieke partijen, waaronder vooral de NDP, campagne heeft gevoerd tegen VHP-voorzitter en -Assembleelid Santokhi als president, kan Ramadhin zich niet voorstellen.

De NDP-parlementariër Andre Misiekaba schroomde er tijdens zijn campagne niet voor om te verkondigen, dat stemmen op de NPS en de BEP wilde zeggen stemmen op Santokhi als president. ‘Wel, vroeger gaf de NDP de schuld aan de bakra’s van het neokolonialisme. Dat de bakra’s voor verdeeldheid hadden gezorgd in Suriname.’

Volgens Ramadhin is de NDP puur erop uit om verdeel- en heerspolitiek toe te passen door slechts met bepaalde partners van de V7 in zee te willen gaan. En gedurende de hele propaganda door heeft de NDP er alles aan gedaan om Santokhi als een beul te portretteren, stelt Ramadhin. ‘Santokhi is aldoor zwart afgeschilderd.’

Alle zaken die Ramadhin aanhaalt, hebben er zorg voor gedragen, dat de V7 met minder stemmen uit de bus is gekomen. Behalve het strooien met cadeautjes, waaronder het in overheidsdienst nemen van personen en het verdelen van bereidverklaringen en grondbeschikkingen, heeft de negatieve campagne tegen Santokhi ook zijn invloed gehad op het stemgedrag van de kiezers binnen V7-verband, aldus het oordeel van Ramadhin.


Op grond van het reeds beschikbare cijfermateriaal stelt de politiek analist, dat de VHP in vijf districten een absolute groei heeft meegemaakt. In Nickerie is de VHP met 107 % gegroeid, in Saramacca met 48 %, in Commewijne met 43 % en in Wanica met 34 %. Op grond van de voorlopige cijfers stelt hij, dat de VHP in Paramaribo is gegroeid met zeker 20 tot 25 %.

NPS-voorzitter sluit optie van eigen fractie in nieuwe Assemblee niet uit

NPS-voorzitter Rusland: Zelfstandige fractie in parlement is een optie
NPS-secretaris Kruisland: 'NPS komt er steeds bekaaid van af'


Voorzitter Gregory Rusland van de Nationale Partij Suriname (NPS) zegt vandaag, vrijdag 5 juni 2015, in het Dagblad Suriname, dat de leiding van de partij op dit moment niet uitsluit om een eigen fractie binnen De Nationale Assemblee (DNA) te formeren. Zoals zaken nu uitzien, zal de partij met twee zetels, Rusland en Patricia Etnel, deel uitmaken van het parlement. 

Het is partijsecretaris Arnold Kruisland die op eigen titel in verschillende media heeft gezegd, dat de partij een eigen fractie zal vormen en in 2020 alleen de verkiezingen zal ingaan. Kruisland is van mening, dat de NPS er steeds bekaaid van afkomt als gevolg van het in combinatieverband deelnemen aan de verkiezingen. Hij gaat ervan uit, dat de gehaalde combinatiezetels NPS-zetels zouden kunnen zijn.

Rusland zegt echter, dat de partijsecretaris op eigen titel iets heeft gepresenteerd. Dit is volgens hem slechts één van de gedachten die door leden van de partij worden geventileerd. ‘Natuurlijk heb je bij alle partijen verschillende mensen die bepaalde ideeën hebben over hoe verder met de partij zal worden gegaan. Naast het idee van Kruisland zijn er ook leden binnen de partij bezig zich te oriënteren over de verschillende meningen die er heersen. Op basis van de oriëntatie die gepleegd wordt, zullen wij komen tot een besluit voor de partij’, aldus de voorzitter.

Hetgeen nu over de formering van een eigen fractie gezegd wordt, moet volgens de NPS-voorzitter gezien worden als slechts een optie en niets meer. Wat hem betreft, zal in alle gevallen rekening gehouden moeten worden met de afspraken die de partij in V7-combinatieverband heeft gemaakt.

‘Als de NPS een bepaalde visie of zienswijze heeft, zal dit ook met de partners worden besproken en gezamenlijk komen wij tot besluiten’, aldus Rusland. Alle zaken die de combinatie regarderen, moeten worden besproken.

Woningbrand in Baling Soela maakt gezin van tien personen dakloos

Gekozen ABOP-Assembleelid Diana Pokie roept hulp in van samenleving voor gezin


Een brand heeft gisteravond te Baling Soela in het district Brokopondo een gezin van tien personen dakloos gemaakt. De woning van de familie Pansa brandde totaal af. Na de komst van de brandweer van Brownsweg kon niet meer worden voorkomen dat het huis volledig afbrandde, zo bericht Starnieuws vanmiddag, vrijdag 5 juni 2015.

Twee andere woningen hebben ook behoorlijke bandschade opgelopen. De huizen waren niet verzekerd tegen brand.Toen de brand ontstond, waren vader Icon Pansa en moeder Mabo niet thuis. Een dertienjarige dochter was thuis met enkele jongere gezinsleden. Zij konden zich in veiligheid brengen.

De ouders waren naar Paramaribo afgereisd. Bij terugkeer naar huis, kregen zij onderweg, ter hoogte van Klaaskreek, telefonisch te horen wat hen was overkomen.

Het Assembleelid Diana Pokie was door dorpelingen ingeschakeld, maar ze was niet in het dorp aanwezig. Zij maakte contact met een plaatselijk districtsraadslid. Omdat de brandweer niet makkelijk te bereiken was, heeft die zich persoonlijk begeven naar de onlangs geopende kazerne te Brownsweg.

Van de acht kinderen is het jongste kind een baby van zeven maanden. Het oudste kind is 22 jaar. Pokie laat weten, dat het verdriet bij de ouders groot is. Het gezin heeft voorlopig onderdak gevonden bij de ouders van de vader.

Diana Pokie vraagt de samenleving om de familie te helpen. Wie een bijdrage heeft in welke vorm dan ook kan haar bellen op het nummer 721666.

Surinaams nationaal elftal in Nicaragua gearriveerd

Nicaraguaanse media verwelkomen Natio



Natio 5 juni geland op nationale luchthaven Nicaragua 'Augusto C. Sandino' (Bron foto: Henry Padilla/El Nuevo Diario)

Ondanks meeste aantal stemmen in Sipaliwini blijft NDP'er Carlo Lewis uit het parlement

'Het is teleurstellend, maar het systeem is eenmaal zo, ik vind het niet zo eerlijk'


Net als partijgenote Ann Sadi in het district Commewijne, is Carlo Lewis van de Nationale Democratische Partij (NDP) niet gekozen als nieuw Assembleelid, ondanks dat hij het meeste aantal stemmen wist te vergaren in zijn kiesdistrict Sipaliwini. In dat kiesdistrict 10 hebben 1.668 personen hun stem uitgebracht op Lewis. Hij stond als nummer drie op de lijst. De NDP heeft in dat district twee zetels gehaald. Sadi werd in kiesdistrict zes ook niet gekozen, terwijl ook zij de meeste stemmen kreeg.

'Het is teleurstellend, maar het systeem is eenmaal zo. Ik vind het niet zo eerlijk, want een aantal mensen zien in jou een stem om orde op zaken te stellen, en dan haal je de kiesdeler niet', zegt Lewis vandaag, vrijdag 5 juni 2015, op Starnieuws. De NDP-er, die ook kapitein is van Apoera in het westen van het land, zegt dat de top van de NDP zal beslissen over het vervolgtraject.

'Ik blijf beschikbaar om mijn bijdrage te leveren op welke wijze dan ook. Er is nog veel te doen om dit gebied tot ontwikkeling te brengen.' Hoewel zijn woonplaats Apoera is, weet Leeuwis dat er in het zuiden veel dorpen, zoals Kwamalasamutu, Apetina enPalemeu, zijn. 'Ik heb mij op deze dorpen gefocust, omdat ik bekend ben met de problemen waarmee ze kampen.'

De 45-jarige kapitein zegt ook, dat hij zich voor enkele zaken sterk had gemaakt. Op de eerste plaats het grondenrechtenvraagstuk. 'Ik weet dat het een moeilijk onderwerp is, maar er zijn al stappen gemaakt.' Lewis zegt dat onderwijs op de tweede plaats komt en stelt dat hierbij ook aan recreatie en sport gedacht moet worden. 'Als je geen gezonde jeugd hebt, dan a san kan go verkeerd in den dorpoe.' Op de derde en vierde plek op zijn prioriteitenlijst staan gezond drinkwater en elektriciteitsvoorziening voor de binnenlandbewoners.

Volgens Lewis is het de bedoeling om contact op te nemen met de gekozen kandidaten. Hij zegt, dat zij uiteindelijk ook die gemeenschap vertegenwoordigen. 'We gaan samenwerken aan oplossingen voor hen.' 

De gekozen kandidaten in het district van de NDP zijn Erwin Linga met 1.652 stemmen en Aida Nading die 461 stemmen kreeg.

Het Volksoperahuis presenteert in samenwerking met Manoushka Zeegelaar Breeveld The long and winding road

Jef Hofmeister van Volksoperahuis brengt ode aan zijn twee jaar geleden overleden vrouw

'Kerst in Paramaribo' met Manoushka Zeegelaar in maart en april 2016 in theaters


Van Parijs naar Lissabon en van Las Vegas terug naar Amsterdam: Het Volksoperahuis neemt het publiek in The long and winding road mee op een muzikale roadtrip. Een held en zijn prinses reizen de hele wereld over, op de vlucht voor het noodlot dat hun achtervolgt. In zes wereldsteden vieren ze samen hun liefde en hun leven tot het moment dat het afscheid niet meer te vermijden valt. Dan is het tijd om naar huis te gaan.

Jef Hofmeister, samen met Kees Scholten Het Volksoperahuis, brengt met The long and winding road een ode aan zijn vrouw die twee jaar geleden overleed. Maar, vooral kijkt hij met verwondering naar het mysterie van de dood, naar de liefde en naar het leven. In deze muzikale roadmovie wordt hij bijgestaan door zangeres en actrice Manoushka Zeegelaar Breeveld.

Acht jaar lang reisde Jef Hofmeister met zijn vrouw de wereld over. In elke stad die zij bezochten, schreef hij een lied. Deze nummers komen nu ‘thuis’ en vormen de rode draad van The long and winding road.

Manouska Zeegelaar Breeveld treedt hierbij op als zangeres, vertelster, wedding chapel medewerkster, én als de vrouw om wie het allemaal draait: de geliefde prinses. The long and winding road is het meest persoonlijke stuk van Jef Hofmeister tot nu toe. Hoe ga je om met het bizarre feit dat je grote liefde zomaar van de aardbodem verdwenen is? Niets in het rouwproces is gegaan zoals hij het van tevoren bedacht had. Zijn verworven inzichten over liefde, rouw, dood en verlies wil hij met het publiek delen.

Op vrijdag 21 augustus wordt voorafgaand aan de voorstelling een editie van de Parade Summerschool georganiseerd. Hierbij wordt rond etenstijd onder het genot van een maaltijd dieper ingegaan op de thematiek van de voorstelling. De makers praten samen met een deskundige én het publiek over het ontstaan van de voorstelling, het onderwerp en de keuze voor benadering daarvan. De Parade Summerschool wordt georganiseerd door De Parade in samenwerking met Theaterzaken Amsterdam.

Het Volksoperahuis, bestaande uit liedschrijver en muzikant Jef Hofmeister en acteur/regisseur Kees Scholten, maakt naast hun voorstellingen in het theater ook elk jaar een speciale Paradevoorstelling. Eerdere Paradeprojecten waren o.a. Geen Liefde Zonder Vrijheid (met Izaline Calister en Jörgen Raymann) en Once upon a time in the East (met Rop Severien en Wulan Dumatubun). The long and winding road is een kleine en persoonlijke muziektheatervoorstelling geworden; uniek in het persoonlijke aspect en tegelijkertijd universeel zoals te doen gebruikelijk bij Het Volksoperahuis.

Tekst, muziek, spel: Jef Hofmeister
Muziek, spel: Manoushka Zeegelaar Breeveld
Toetsen: Robert van der Hoop
Eindregie: Kees Scholten
Lichtontwerp: Gé Wegman
Decor: Robert van der Hoop en Bas Peeters
Technisch producent: Robbert de Jongh
Uitvoerend technicus: Rick de Groot
Productie: Loes Beekman

Festival De Parade Rotterdam: vr 26 t/m zo 28 juni (vr 26 try-outs) 
Utrecht: vr 17 t/m wo 22 juli 
Amsterdam: do 20 & vr 21 augustus 
Met Summerschool: vr 21 augustus 
Kaarten: www.deparade.nl of op het terrein

(Bron foto: Jochem Jurgens/Het Volksoperahuis)
In maart en april 2016 zet Het Volksoperahuis haar samenwerking met Manoushka Zeegelaar Breeveld voort met de voorstelling Kerst in Paramaribo.

Kerst in Paramaribo wordt gemaakt in het kader van 40 jaar Surinaamse onafhankelijkheid. De voorstelling zal gaan over de Surinamers in Nederland, over je thuis voelen en toch het knagende verlangen om terug te gaan. Samen met Manoushka Zeegelaar Breeveld vertelt Het Volksoperahuis het verhaal van het gedeelde verleden met Suriname, deels gebaseerd op de intrigerende familiegeschiedenis van Manouska.

Kerst in Paramaribo wordt een voorstelling met veel liedjes en opzwepende calypso-ritmes.

Kerst in Paramaribo tourt van 9 maart tot en met 30 april 2016 door het land, klik hier voor de speellijst.

Paramaribo winter 2015/2016. De familie Sweet zit aan een overdadige dinertafel en viert 40 jaar Surinaamse onafhankelijkheid. Er wordt gezongen en gedanst en alle takken van de familie zijn vertegenwoordigd; zelfs de Nederlandse schoonzoon van Mama Sweet is er. Hij kan het niet nalaten om het verleden op te rakelen. Zo sijpelt langzaam de geest van Desi Bouterse door de kieren van het oude koloniale huis de feestzaal binnen. Wordt het een harde confrontatie, een afrekening met de pijn uit het verleden of blijft de mantel der liefde de Decembermoorden bedekken?

Samen met Manoushka Zeegelaar Breeveld vertelt Het Volksoperahuis het verhaal van ons gedeelde verleden met Suriname, deels gebaseerd op de intrigerende familiegeschiedenis van Manouska. Een voorstelling met opzwepende calypso-ritmes, gemaakt met muzikanten uit Paramaribo.

Bewoners plantages Osembo en Ongelegen bezorgd over illegale activiteiten in woongebied

In Whesimbo vinden illegale houtkap, zandafgravingen en gronduitgifte plaats

'Mogelijk spelen politieke belangen een rol'


De mede-eigenaren van de plantages Osembo en Ongelegen, in de volksmond bekend als Whesimbo (district Para), maken zich zorgen over diverse illegale activiteiten in hun woongebied. Volgens voorlopige informatie, zo schrijft het Dagblad Suriname vandaag, vrijdag 5 juni 2015, hebben zij opgemerkt dat het gaat om illegale houtkap aan de Rijsdijkweg, zandafgravingen, gronduitgifte aan de Sawarieweg, Meursweg en andere plekken van het onverdeelde boedel. 

Ernst Pierau, vertegenwoordiger van de mede-eigenaren, zegt dat er mogelijk politieke belangen een rol hierbij spelen. De mede-eigenaren hebben geconstateerd, dat er individuele belangen worden nagestreefd, die niet overeenkomen met de statuten. Dit naar aanleiding van de stukken die momenteel in omloop zijn, waarbij het algemeen belang van plantage Osembo en Ongelegen niet gediend wordt en de mede-eigenaren niet op de hoogte zijn gesteld van deze procedures. Het bestuur dat hierover moest waken, heeft in de afgelopen periode duidelijk verstek laten gaan om op te treden.

Het bestuur stond geruime tijd onder leiding van het voor de NDP gekozen Assembleelid Patrick Kensenhuis. In een afgelopen vergadering is dit bestuur vervangen door een interim bestuur, onder leiding van Milton Kensmil. Het bestuur heeft de opdracht om orde op zaken te stellen en op korte termijn een oplossing te zoeken voor de urgente zaken van de plantage.

De plantages Osembo en Ongelegen zijn op 17 februari 1893 gekocht door de voormalige plantageslaven van Osembo. Om de sociale cohesie op de plantages te behouden en te versterken, hebben de plantage-eigenaren onderling een swerie gemaakt (eed afgelegd) dat de gronden nooit verkocht mochten worden. De gronden dienden bestemd te blijven voor hun nakomelingen. Een van de maatregelen die zij hiervoor hebben genomen, was het formeren van een bestuur. Dit bestuur is ook verantwoording schuldig aan de eigenaren voor gewichtige zaken en ook voor de sociale rust en de historische, culturele en economische verworvenheden van de plantages. Elke erfgenaam heeft in het plantagebestuur een vertegenwoordiger, waardoor familieruzies om boedelgronden in Osembo bijna niet voorkomen. Want op de boedelgronden kan geen akte worden verleend, zonder de medewerking van het plantagebestuur c.q. de mede-eigenaren. Daarnaast blijft het bestaan van de sweri aan het geweten knagen van iedere bewoner op de plantage. Het maakt het bijna onmogelijk voor personen om grond op te eisen om die vervolgens door te verkopen of als onderpand te gebruiken met als risico dat gronden in bezit komen van financiers.

Wettige eigenaren van de plantages Osembo en Ongelegen hebben hun ongenoegen over het feit, dat buiten hen om beslissingen worden genomen over het uitgeven van een stuk grond in het gebied ook al in december 2011 geuit. Velen van hen zijn erfgenaam geworden, nadat hun ouders overleden zijn. 'Het gaat hier om een onverdeelde boedel grondgebied', zei destijds August Linger. De plantage had toen, december 2011, ongeveer duizend eigenaren in Suriname en het buitenland. Ze waren niet te spreken over de kwestie, omdat het grondgebied een andere bestemming heeft dan verkaveling.

Gezin in woning overvallen door drie gewapende overvallers

Overvallers dringen via winkel woning binnen

Diverse geldbedragen en waardevolle sieraden buitgemaakt


Drie mannen hebben afgelopen woensdagochtend een woning annex winkel overvallen aan de Tampoeaweg in Bomapolder. Het gezin, dat op het moment lag te slapen, schrok wakker toen de overvallers de woning betraden, aldus het Dagblad Suriname vandaag, vrijdag 5 juni 2015. 

De gezinsleden werden onder bedreiging van vuistvuurwapens overrompeld.

Uit het politieonderzoek blijkt, dat de daders via de winkel de woning zijn binnengedrongen. Zij hebben verschillende geldbedragen in Surinaamse dollar en ook in buitenlandse valuta en enkele   waardevolle sieraden buitgemaakt. De winkelier en zijn gezin werden gekneveld achtergelaten.

De overvallers hebben de locatie te voet verlaten, maar het is volgens de politie niet uitgesloten dat ze door een voertuig zijn opgepikt. De politie van Santo Boma heeft na de melding van de overval het gebied uitgekamd, maar er werd geen spoor van de verdachten aangetroffen.

De slachtoffers zijn ongedeerd gebleven.

Reactie SASur op uitspraak in Kort Geding tegen S.S. Promotions

'Er blijft wettelijk niets mis mee'


Op 13 maart werd de initiatiefwet, waarin de wijzigingen van artikel 30 bis van de Wet Auteursrecht 1913 zijn aangebracht, aangenomen door De Nationale Assemblee. Na afkondiging van deze wet door de president kunnen maximaal vijf organisaties in verenigingsvorm zich aandienen bij de minister van Justitie en Politie om op te treden als auteursrechtenbemiddelingsbureau in Suriname. De stichtingsvorm voor deze bemiddeling wordt dan 'volgens deze wijzigingen' bij wet opgeheven, terwijl SASur de gelegenheid krijgt om binnen drie maanden na die afkondiging over te gaan naar een verenigingsvorm althans als zij nog als bemiddelingsbureau wenst op te treden.

Met deze wetswijziging komt het SASur repertoire niet van rechtswege te vervallen, omdat zij het muziekrepertoire niet van de overheid krijgt, maar van de auteursrechthebbenden zelf, al dan niet door tussenkomst van de buitenlandse zusterorganisaties in de wereld, die allen aangesloten zijn bij de wereldfederatie CISAC zoals SASur dat is. SASur heeft de opdracht van deze rechthebbenden en moet nog altijd en te allen tijden deze rechten handhaven, met andere woorden optreden tegen overtreders op die rechten.

En juist deze handeling van handhaving door SASur schijnt het probleem te zijn bij muziekgebruikers die illegaal het SASur repertoire gebruiken en waarmee de minister van Justitie en Politie alsmaar geen overeenstemming kan bereiken conform de wettelijke voorschriften. Volgens SASur heeft de minister ook met haar geen duidelijke afspraken gemaakt over hoe hij zal omgaan met de eventueel op handen zijnde aantasting van de aan haar verleende ministeriële beschikking door die wetswijziging.

De rechtszaken die SASur in het kader van haar doelomschrijving aanspant tegen muziekgebruikers en of de Staat worden in een breed kader van handhaving geplaatst, terwijl steeds aan de behoefte voor informatie voorzien wordt. Vooralsnog blijft SASur de auteursrechtenorganisatie in Suriname en moet zij in opdracht van haar rechthebbenden, ondersteund door haar buitenlandse zusters en CISAC handelen en blijft er wettelijk niets mis mee.

Ten aanzien van de recente uitspraak tegen S.S. Promotions welke in het nadeel van SASur is beslist, wacht zij het schriftelijke vonnis af om verder waar nodig bij te stellen, zodat haar eis in het vervolg wel wordt ingewilligd. Volgens SASur is er in ieder geval ook niets mis met de overeenkomsten op basis waarvan zij haar vorderingen instelt.

Feit blijft: Zonder toestemming geen legaal gebruik van muziek, dus diefstal van muziek en dat kan niet goed gepraat worden.

Prim Ramlal
Voorzitter SASur

Vakcentrale C-47: 'Internationale financiële instellingen moeten op juiste wijze met personeel omgaan'

'Gemeenschap wordt weer geconfronteerd met het gedrag van multinationale ondernemingen'


De vakcentrale C-47 vindt dat de monetaire autoriteiten er op moeten toezien, dat internationale financiële instellingen op de juiste manier omgaan met hun personeel. De Royal Bank of Canada (RBC) vertrekt uit Suriname. De bank wordt per 1 juli overgenomen door de Republic Bank Limited uit Trinidad & Tobago. De vakbond bij de bank dreigt tussen wal en schip te raken, zo bericht Starnieuws vrijdag 5 juni 2015.

Sinds maandag is de RBC bank gesloten door een actie die gevoerd wordt door de vakbond. Op het eerste gezicht lijkt het te gaan om een reguliere strijd tussen werkgever en werknemers om verbetering van arbeidsvoorwaarden. C-47 stelt echter, dat deze strijd groter en breder is.

'De gemeenschap wordt voor de zoveelste maal geconfronteerd met het gedrag van multinationale ondernemingen, waarbij uiteindelijk toch blijkt dat deze niets anders voor ogen hebben dan nationale economieën uit te hollen door de krenten uit onze economische pap weg te plukken en daarna te vertrekken.' Dit is ook het geval met de bauxietsector.

De haast waarmee RBC zich uit de voeten wil maken, is kenmerkend voor deze onderneming, en rechtvaardigt juist daarom de eisen en acties van de werknemers, meent C-47, waarbij de vakbond is aangesloten. De acties hebben ten doel het garanderen van de bestaanszekerheid van de werknemers, maar ook het behoud van een belangrijke actor binnen onze economie.

'Ongetwijfeld vergt deze situatie nationale aandacht, met name van onze regeringsautoriteiten in zijn algemeenheid, maar in het bijzonder van de monetaire autoriteiten. De financiële sector heeft in het afgelopen decennium een enorme groei doorgemaakt, en heeft daarbij substantieel bijdragen aan de groei van onze economie. De werknemers zijn hoe je het ook draait of keert, de belangrijkste hulpbron binnen deze sector. Hun bijdrage aan deze groei is erg nauw verbonden met sociale zekerheden vastgelegd in collectieve arbeidsovereenkomsten. Onze nationale economie heeft daarom alle belang bij het beschermen van deze zekerheden', stelt C-47.

VHP-boodschap 142 jaar Hindostaanse Immigratie

VHP ingenomen dat Hindostaanse immigranten cultuur hebben weten te behouden

'Normen en waarden dreigen verloren te gaan'


Het is vandaag, vrijdag 5 juni 2015, 142 jaar geleden, dat de eerste Brits-Indische immigranten voet aan wal zetten in Suriname, te Fort Nieuw-Amsterdam. Het grootste gedeelte van de immigranten kwam als contractarbeider. Daarom werd deze groep ook wel kantraki’s genoemd. In wezen was het systeem van contractarbeid een verkapte vorm van slavernij. 

Vaak waren het de negatieve omstandigheden in eigen land die de immigranten ertoe dreven in te gaan op de verhalen van de wervers. De bedoeling was na een tijdelijk verblijf terug te keren naar het land van herkomst. Echter zijn velen hier achtergebleven, die in Suriname een nieuw begin zagen. De arbeiders werden voor een periode van vijf jaar onder erbarmelijke omstandigheden te werk gesteld op de plantages. Er waren ontoereikende medische voorzieningen, een karig loon en barakken om in te wonen. Het waren verpauperde boeren, landlozen, landarbeiders en mensen met familieproblemen. Maar, deze boeren zagen in Suriname een nieuw begin. Een toekomst die begon met een schone lei in Suriname.

De Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) is zeer ingenomen dat de Hindostaanse immigranten ondanks alle barrières hun cultuur hebben weten te behouden. De partij is bijzonder blij dat ofschoon wij in een multiculturele samenleving met uiteenlopende culturen wonen, wij vreedzaam naast en met elkaar leven. Erfgoed, beeldende kunst en voorstellingen met publiek, bioscoop, muziek, publicaties, mode of ontwerp zijn nadrukkelijk aanwezig in het dagelijkse leven. Kortom, cultuur is zowat de enige maatschappelijke bouwsteen die betekenis geeft aan wie we zijn en wat we doen.

Cultuur geeft vorm aan de plaats en omgeving waarin we wonen alsook de levensstijl die we ontwikkelen. Erfgoed, beeldende kunst en voorstellingen met publiek, bioscoop, muziek, publicaties, mode of ontwerp zijn nadrukkelijk aanwezig in het dagelijkse leven.

De partij is blij dat de Hindostaanse gemeenschap voortdurend een grote bijdrage levert en een waardige plaats inneemt in onze maatschappij. Zij heeft haar stempel gedrukt op allerlei gebied. Onze voorouders zijn hier gekomen met een stukje idealisme, een droom van vooruitkomen, dat hebben ze gerealiseerd. De wijze waarop we in dit land leven, samen eten, drinken, praten,werken, handelen, dat is de manier waarop we met elkaar moeten blijven leven in dit mooie land. In de toekomst moeten we ook zo doorgaan zegt VHP-voorzitter Santokhi.

Voorzitter Santokhi merkt wel op, dat normen en waarden tegenwoordig niet in acht worden genomen. We leven in een tijd waarin veel normen en waarden verloren dreigen te gaan te midden van de hedendaagse invloeden. Hij wijst erop dat normen en waarden ook deel uitmaken van onze cultuur.

De VHP-voorzitter doet een oproep aan de gemeenschap om de achteruitgang van normen en waarden een halt toe te roepen.

De Vooruitstrevende Hervormings Partij wenst de totale samenleving een vreugdevolle Herdenking 142 jaar Hindostaanse Immigratie toe.

VHP

SCF waarschuwt voor risico's van kwik voor milieu en volksgezondheid

'Het is niet aan ons de overheid te zeggen wat die moet doen'

Kwik wordt al vele jaren door overheid en passieve milieuorganisaties gedoogd


Het Suriname Conservation Foundation (SCF) heeft zich voorgenomen een directe bewustwording naar de samenleving toe te starten over het rampzalige en vernietigende gevaar van kwik waaraan de natie is blootgesteld, zo schrijft Starnieuws vanochtend, vrijdag 5 juni 2015. Het SCF vindt het gepast dat vandaag, op Wereldmilieudag, extra aandacht hieraan wordt besteed. Dit vindt rechtvaardiging in het gegeven dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat in woonwijken en in buurten waar scholen zich bevinden, in de atmosfeer kwikdampen voorkomen die zestig keer zoveel zijn als de door internationale instanties aangegeven normen voor kwikdamp in de lucht.

Het SCF vindt dit een verschrikkelijke wetenschap waaraan niet voorbij mag worden gegaan. Maar, niet minder verschrikkelijk is het, dat de focus blijkt te liggen op kwikdampen in de stad, Paramaribo, terwijl inheemsen en marrons in gemeenschappen in het binnenland al vele jaren onder toeziend oog van de overheid en milieuorganisaties direct te kampen hebben met de risico's van kwik, gebruikt door de vele kleinschalige goudzoekers. Diverse internationale onderzoeken, onder andere van de Amerikaan Daniel Peplow, tonen al vele jaren aan, dat het kwikgehalte in bijvoorbeeld haren van de inheemse Wayana en van bijvoorbeeld de inwoners van het Matawaidorp Kwakoegron te hoog is.



Maar, met diverse van deze onderzoeken is niets gedaan door 'Paramaribo'. Peplow, zo bleek onlangs uit een interview met hem in een Amerikaanse krant, mag Suriname niet eens meer in.


De overheid - de achtereenvolgende regeringen - gedoogd kwik en het gebruik ervan door goudzoekers. Voor zover bekend is nog nimmer een porknokker of garimpeiro beboet voor het gebruik van kwik en ook is nog nimmer ook maar een kilo kwik in een goudwinningsgebied in beslag genomen. Er wordt simpelweg niet tegen opgetreden. Iedereen weet zo langzamerhand wat de risico's van kwik zijn. Bewustwordingsacties en dergelijke zijn dan ook feitelijk niet meer nodig, maar wel 'actie' in de richting van de regering, van de beleidsmakers, om hen duidelijk te maken dat er eens effectief moet worden opgetreden tegen het gebruik van kwik door goudzoekers in het binnenland. Maar, helaas zijn de aanwezige (nationale en internationale) natuurbeschermingsorganisaties in Suriname geen actiegroepen en hebben zij ook te maken met allerlei belangenafwegingen.

'We beseffen niet goed genoeg wat hier gaande is, wat we doen met onze mensen, onze leerkrachten en kinderen die van 's morgens tot in de middag staan blootgesteld aan dit verschrikkelijk gevaar, gewoon omdat we toestaan dat in hun omgeving dagelijks kwikverbranding plaatsvindt', zegt SCF-directeur Nardi Johanns die weer alleen ingaat op de risico's van kwikdampen in de stad.

'Wij zijn geen actievoerders, maar vinden dat kwik schadelijk is voor de mens, het milieu en de natuur en dat er alles aan gedaan moet worden om mensen, potentiële slachtoffers, bewust te maken van het gevaar. Het is niet aan ons de overheid te zeggen wat die moet doen. Die doet wat ze moeten op basis van een beleid. We zouden het wel prettig vinden als ook bij de Surinaamse overheid die bewustwording zou plaatsvinden en Suriname zich zou beijveren om de Minamata-conventie voor de uitbanning voor het gebruik van kwik, te tekenen.'


Volgens de SCF-directeur is er geen enkele wet nodig om ervoor te zorgen dat het gebruik van kwik in een veilige omgeving plaatsvindt. 'Het enige dat je nodig hebt is behoorlijk bestuur.'

'Als we niets zeggen zijn we net zo schuldig als de mensen die verantwoordelijk zijn voor het verontreinigen en vervuilen van onze woon en leefomgeving', zegt Johanns.

Het SCF is vanavond in de auditorium van Self Reliance een van de panelleden tijdens een publieke discussie over kwikvervuiling in Suriname, die wordt gehouden door de Amerikaanse ambassade. Een paneldiscussie volgt op de vertoning van een documentaire over het gebruik en de gevaren van kwik.




(Red. De Surinaamse Krant/Starnieuws)