zondag 14 juni 2015

Marokko wint multicultureel voetbalfestival WK Nederland in Amsterdam

(Bron foto: Peter Rozenbeek/Twitter)
Suriname delft het onderspit tegen Marokko in finale


Op het veld van de Amsterdamse voetbalclub Zeeburgia heeft vandaag, zondag 14 juni 2015, het Marokkaanse herenteam het multicultureel WK Nederland 2015 gewonnen. Suriname werd met 2-0 verslagen in de finale, aldus de regionale zender RTV Noord-Holland.

Het WK Nederland is, zoals de organisatie het omschrijft, een multicultureel voetbalfestival met drie pijlers: voetbal, cultuur en wereldkeuken. Behalve voetbal en optredens kunnen bezoekers en deelnemers zich dan ook laven aan hapjes uit alle windstreken.

Nadat Marokko in de poule had afgerekend met Turkije, Brazilië, Colombia en Armenië werd in de kwartfinale Kaapverdië over de knie gelegd: 1-0. In de halve finale werd Curaçao met 3-1 verslagen, waarna de Marokkanen in de eindstrijd te sterk bleken voor Suriname.

Curaçao in Havana, Cuba, door naar derde ronde WK-kwalificatie: Cuba - Curaçao 1-1

Kluivert succesvol met zijn Curaçao
Wedstrijd onderbroken bij stand 1-1 wegens blikseminslag en zware regenval


Het cruciale WK-kwalificatieduel tussen Cuba en Curaçao is vanavond, zondag 14 juni 2015, stilgelegd vanwege noodweer. In de tweede helft sloeg de bliksem in, wat tot gevaarlijke situaties leidde. Het stond toen 1-1, aldus soccernews.nl.

De heenwedstrijd eindigde in 0-0 en dus stond het team van Patrick Kluivert voor een zware opdracht. Die werd nog moeilijker door een vroege achterstand. Al na vijf minuten kwam Cuba op 1-0 via aanvoerder Yenier Marquez. Papito Merencia van ADO Den Haag zorgde na een kwartier echter voor het evenwicht.

In de blessuretijd van de eerste helft kreeg de Cubaanse keeper Sanchez een rode kaart voor een bizarre overtreding op ex-Ajacied Gino van Kessel. Sanchez kwam zijn doel uit, was veel te laat en torpedeerde de doorgebroken Van Kessel.



In de tweede helft werd het duel vervolgens stilgelegd. De arbitrage overlegde over het verder verloop van de wedstrijd en besloot de wedstrijd te hervatten, terwijl de speelhelft van Cuba op een zwembad leek. Vier uur nadat het fluitsignaal klonk bij aanvang van de wedstrijd eindigde de wedstrijd in 1-1 en dat is genoeg voor Curaçao om verder te gaan naar de derde ronde in de race naar het WK in Rusland in 2018.



Op het eiland barstte meteen na het laatste fluitje van de scheidsrechter een groot volksfeest los. Overal op het eiland werd vuurwerk afgestoken.

Ex-ambassaderaad Surinaamse ambassade op Trinidad & Tobago zou leden Pertjajah Luhur voor NDP ronselen

Marcha Renfurm zou tot 'kamp' Sapoen behoren


Een ex-ambassaderaad is volgens Pertjajah Luhur (PL)-voorzitter Paul Somohardjo bezig partijleden te bewegen zich bij een te vormen regeercoalitie van de NDP aan te sluiten. Dat zei hij vanmiddag,zondag 14 juni 2015, in het programma ‘Welingelichte kringen’ van radio ABC.Somohardjo noemde de naam van de diplomaat niet, maar stelde dat ze op de Surinaamse ambassade op Trinidad & Tobago was gestationeerd. De Ware Tijd Online weet 's avonds te melden, dat het zou gaan om Marcha Renfurm.

Na het aantreden van de regering-Bouterse/Ameerali werd Renfrum op voordracht van de Pertjajah Luhur in Port-of-Spain gestationeerd. Sinds vorige week circuleren geluiden dat een diplomaat binnen de Pertjajah Luhur actief is met het ronselen van PL-leden.

Somohardjo zei in het programma, dat de ex-ambassaderaad tot het kamp van ondervoorzitter Raymond Sapoen behoort, die pogingen doet om het leiderschap van de partij over te nemen.

Renfrum zou meerdere mensen hebben benaderd, met de mededeling dat de partij aan de nieuwe regering zou moeten deelnemen. De PL-leider liet weten, dat zijn partij al het besluit had genomen om niet deel te nemen in een NDP-coalitieregering. Echter, er zijn partijleden die wel met de NDP willen samenwerken.

Structuren PL betreuren activiteiten 'individuen die onrust en twijfel' veroorzaken

Achterban Pertjajah Luhur steunt partijbestuur


De structuren van de Pertjajah Luhur (PL) hebben zich vanmiddag, zondag 14 juni 2015, uitgesproken over de vertrouwenskwestie binnen de partij. De handelingen van 'individuen die onrust en twijfel binnen de partij' veroorzaken worden betreurd. De gekozen Assembleeleden, op Raymond Sapoen na - die in conflict is geraakt met voorzitter Paul Somohardjo -, districtsraadsleden en ressortraadsleden geven in verklaringen aan achter het partijbestuur te staan, aldus bericht Starnieuws.

'We hebben een duidelijk besluit genomen', zegt Paul Somohardjo. 'Er is zoveel gezegd over overlopen, men vertrouwde elkaar niet. Nu zijn lijnen getrokken, dingen zijn zwart op wit gezet. Het is gebleken dat het overgrote deel achter dit bestuur staat. Meer dan tweederde deel, laat me zeggen negentig procent, staat achter het bestuur.'

Structuren uit Paramaribo, Nickerie, Commewijne, Saramacca en Wanica hebben allemaal een verklaring aangenomen. Wanica had gisteren al een verklaring opgesteld. Op de vergadering is ook een ‘motie van vertrouwen’ ingediend en aangenomen. Daarin wordt nog eens benadrukt dat de structuren 'de handelingen van de partijraad en het hoofdbestuur in het waarborgen van de eenheid van PL' geheel ondersteunen.


Op de vraag of er maatregelen komen tegen de 'rotte appels', reageert Somohardjo als volgt: 'We kijken naar hun handelingen. Daar zal de partijraad over beslissen. We willen met een schone lei beginnen. Het is niet prettig om zo te werken. Om het vertrouwensaspect in orde te maken zullen de rotte appels weggehaald moeten worden. We moeten gezonde appels hebben om verder te kunnen gaan.'

'13-jarige zoontje wil pijnlijke rechterbeen niet kwijt’

Stichting 1 voor 12 zoekt hulp voor wanhopige moeder

Artsen willen been amputeren


Mariska Kartodikromo, moeder van Juryck Muljono Djojopawiro, weet zich geen raad met haar zoontje. De 13-jarige heeft dringend hulp nodig. In zijn rechteronderbeen hebben artsen van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo een Caverneus Hemangioom (kluwentje van afwijkende kleine bloedvaatjes in de huid) geconstateerd, althans dat concluderen ze. Dit zorgt verder voor een hyperkeratose (verhoorning van de opperhuid) op de huid, dat is het proces waarbij cellen in de huid langzaam uitdrogen en afsterven. 

Bij de bloedvat malformatie in het been van Juryck springen haarvaatjes door spanningen open die hevig bloeden. De uitgespatte bloedvaatjes komen door naar de opperhuid en vormen verder korstjes op het been met etter, die met veel pijnen gepaard gaan.

De moeder zegt dat Juryck vanaf de geboorte last heeft van deze aandoening. Hij is keer op keer behandeld door de artsen in Suriname, maar die hebben geen speciale behandelmethodes voor deze ziekte. De arts bij wie hij behandeld wordt, is wel bereid te experimenteren op het been, maar wat de uitkomst van het experiment zal zijn daarover tast men nog in het duister. Er kan tot op dit moment geen specifieke rapportage over deze aandoening worden opgemaakt.

Kartodikromo stelt, dat de artsen naast het experiment ook willen overgaan tot het amputeren van het been. Ze heeft daartoe echter geen toestemming gegeven.

'Er wordt geadviseerd om z’n been te laten amputeren, maar ik wil hem eerst naar Nederland sturen voor verdere behandeling waar hij mogelijk geholpen zou kunnen worden', zegt zij. De jongen wil zijn been niet kwijt. Intussen zijn de korstjes rondom het been gaan groeien en er is etter in gaan zitten. Hij kreunt van pijnen en heeft al enkele dagen de school moeten missen. Moeder Kartodikromo zegt, dat het momenteel moeilijk gaat om het been van Juryck te verzorgen.

Zij vraagt voordat het te laat wordt, als alleenstaande moeder van vier kinderen waarvan Juryck haar enige zoon is, hulp vanuit de gemeenschap. De kosten om haar zoon in Nederland te krijgen voor behandeling wordt geschat op Euro 26.000. Als alleenstaande vrouw inwonend bij een broertje kan zij dat bedrag niet ophoesten.

Zij heeft samen met Harry Ellioth, sociaal werker die haar bijstaat, de hulp van de voorzitter van Stichting 1 voor 12 Louis Vismale ingeroepen. Beide heren zijn naarstig opzoek naar donormiddelen om Juryck naar Nederland te sturen.

Vismale vindt het jammer dat medische instanties in Suriname het niet zo nauw nemen met de gezondheid van hun cliënten. Hij constateert dat zulke veelvoorkomende gevallen worden gemeld van mensen die hulp zoeken, maar vaak te laat zijn en daardoor niet geholpen kunnen worden. 'Men moet meteen aan de bel trekken wanneer er een bepaald ziekte beeld wordt ontdekt', aldus Vismale.

Ook Ellioth is niet te spreken over de behandeling in Suriname. 'Na dertien jaar een kind te moeten behandelen en z’n kwaal erger wordt, dan moet ik zeggen dat er niet genoegzaam iets aan wordt gedaan. Zelfs met een goede verklaring komen we nergens. De artsen zeggen, amputeren het been, maar ik geloof niet dat iemand met een eigen kind van dertien jaar toestemming kan geven om te amputeren, daarom gaan we ervoor om middelen enigszins te verkrijgen door hem naar Nederland te sturen voor behandeling. Er bestaat wel een mogelijkheid om daar geholpen te worden.'

’Welgeïnformeerd’, Radio Tamara in Amsterdam, zondag 14 juni o.a. over Bram's 'Geert Wil-niks' en Mark's 'grote dikke-ik'

Actueel Surinaams nieuws besproken aan de tafel van ’Welgeïnformeerd’

Muriel Dalgliesh spreekt over conflict GroenLinks met Dagelijks Bestuur Amsterdam Zuidoost


Het wekelijkse actualiteitenprogramma ’Welgeïnformeerd’ van de lokale Amsterdamse zender Radio Tamara heeft vanavond, zondag 14 juni 2015, in het eerste uur van zes uur tot zeven uur (Nederlandse tijd), weer diverse interessante en vooral actuele gespreksonderwerpen, zoals:

* Bram Moszkowicz: Geert Wil-niks
VNL-partijleider Bram Moszkowicz (VoorNederland) positioneert zijn partij tussen de VVD en PVV: rechtser dan de VVD en minder radicaal dan de PVV. Wilders schreeuwt langs de zijlijn, maar durft niet te regeren, zegt Moszkowicz.
En de VVD loopt volgens hem aan de leiband van de PvdA. Gaat dit soort goedkope retoriek effect hebben op het electoraat? Waarom zou bijvoorbeeld de PVV-kiezer overstappen op een soort PVV light? Wat zijn de unieke verkooppunten van VNL?

* Rutte en de grote dikke-ik mentaliteit
Onlangs heeft premier Rutte zijn weerzin geuit tegen de zogeheten grote dikke-ik mentaliteit. Hij heeft het over mensen die denken alles te kunnen maken, de schuld buiten zichzelf zoeken, en gretig profiteren van voorzieningen. Ook kritiseerde hij allochtonen die bij het minste en geringste klagen over discriminatie. Hij brak een lans voor hard werken en verantwoordelijkheidsbesef. Heeft Rutte gelijk?

* Europa en de bootvluchtelingen: geen enkel land wil ze
De stroom bootvluchtelingen zwelt aan. Italië en Griekenland zijn niet meer in staat ze op te vangen.
Onlangs stelde de EU quota vast voor de lidstaten om vluchtelingen op te nemen. Een aantal lidstaten weigert hieraan mee te werken. Nederland wil alleen vluchtelingen opnemen als alle EU-lidstaten dat doen. Is dit het failliet van de gezamenlijke Europese aanpak? De bootvluchtelingen worden op zee gered en verspreid over Europa. Heeft dit een aanzuigende werking en schiet Europa zich hiermee in de voet?

* IS en het Westen
IS aan de winnende hand in Irak, Syrië en Libië. De Westerse steun aan Irak en de gematigde oppositie in Syrië is tevergeefs. Intussen is de Saoedische strijd tegen de Hutni-rebellen in een impasse geraakt. En heeft Iran zich ontpopt tot een grote speler in het Midden-Oosten. Volgens paus Franciscus is er sprake van een Derde Wereldoorlog die in stukjes wordt uitgevochten. Het is slechts een kwestie van tijd voor de radicale islam zich met Israël gaat bemoeien. Waarom bemoeit het Westen zich met de interne strijd in de islamitische wereld, een strijd die woedt sinds de dood van de Profeet? Er is sprake van een westers islamcomplex?

In het tweede uur, van zeven uur tot acht uur, aandacht voor Surinamers en Surinaamse actuele issues. Met actueel commentaar uit Paramaribo. In ieder zal worden gesproken met Muriel Dalgliesh, voorzitter van het Dagelijks Bestuur van het Amsterdamse Stadsdeel Zuidoost, naar aanleiding van het conflict dat is ontstaan tussen GroenLinks en het Dagelijks Bestuur. GroenLinks heeft het vertrouwen in het Dagelijks Bestuur opgezegd.

'Welgeinformeerd' wordt vanavond gepresenteerd door Krishna Owen Venloo en Iwan Bottse. 

Dit programma wordt vanavond (zondag 14 juni 2015) tussen 22.00 uur en 24.00 uur ook uitgezonden in Amsterdam en omgeving via Salto, kanaal Caribbean FM, 105.5 kabel en 107.9 ether. Om 0.00 uur, dat is 19.00 uur Surinaamse tijd, volgt een herhaling van The Talk met Wayne Telgt. Online te beluisteren via www.radiotamara.com.

Solidaire Javaanse cultuurgroep stemde niet op de NDP

Groot principe-voorbeeld voor Suriname


Feiten zijn feiten. Bij de verkiezingen van 25 mei 2015 is gebleken, dat de verdeel- en heersstrategie van president Desi Bouterse ten opzichte van de Javaanse cultuurgroep faliekant gefaald heeft. Het grootste deel van de Javaanse cultuurgroep stemde op de Pertjajah Luhur (PL), die tegen de verdrukking in vijf zetels behaalde.. Deze partij kan met recht de claim leggen op de politieke stem te zijn van de Javaanse cultuurgroep in Suriname, in weerwil van allerlei leugens die over de PL en haar leider Paul Somohardjo verteld werden en worden met als doel imagobeschadiging. 

De zogenaamde Javaanse ‘stemmentrekkers’ binnen de NDP, met name figuren als de ex-KTPI splijtzwam Oesman Wangsabesari, vergaarden minimale aanhang. Dit marginale beeld van Javanen die gestemd hebben op de NDP, is ook te zien bij de AC/ABOP-combinatie (Nain 273, Wongsokarijo 13 stemmen, een gênant minimum). Samen hebben deze winnende partijen (NDP en de ABOP/AC) slechts enkele honderden Javanen kiezers weten te boeien.

De conclusie die men mag trekken uit analyse van het stemgedrag van de Javaanse cultuurgroep is, dat het grootste deel van de Javaanse kiezers niet wenst gerepresenteerd te worden door Desi Bouterse en Ronny Brunswijk. Dat is tenminste duidelijke taal. Het misbruiken van de Javaanse etnische identiteit met het doel de grote centrale etnische groep (de Pertjajah Luhur de politieke stem van de Javanen) te splitsen noemt men etnomanie bedrijven; het keurmerk van Bouterse. Het is in de Surinaamse politieke geschiedenis nog nooit voorgekomen, dat de Javaanse cultuurgroep uitgesloten wordt van regeringsdeelname. Indien de NDP denkt te kunnen regeren zonder de belangen van de Javaanse cultuurgroep door de grootste politieke representant (de Pertjajah Luhur) te doen behartigen, zal dit onvermijdelijk tot grote problemen leiden.

Een etnische disbalans in de Surinaamse politiek, heeft altijd geleid tot sociale onrust. Toen de regering Lachmon ( VHP) – Sedney (PNP) in de begin jaren zeventig, erop gewezen werd dat dr. J. Sedney niet de creolen representeerde en bovendien de marrons werden genegeerd, bood Lachmon uit hoofde van het streven naar etnische balans (de zogenaamde brede basis) de NPS drie ministerzetels aan om mede te participeren in een breed nationaal kabinet. Na heftige discussies binnen een verdeelde NPS werd het aanbod van Jaggernath Lachmon (VHP) afgewezen door de NPS onder druk van de PNR (die samen met de NPS deel uitmaakte van de NPK). Het directe gevolg was dat de regering Lachmon vanwege de ontstane etnische disbalans (pseudobalans) binnen twee jaar in 1973 ten val gebracht werd, mede door een aanstormende jongerenbeweging van ‘first-voters’ en links radicalen die voorstander van de onafhankelijkheid waren. Hetzelfde staat de NDP vandaag de dag te wachten als men zich arrogant opstelt en andere democratisch gelijkwaardige partijen de maat denkt te moeten of kunnen nemen.

De NDP gaat te ver door de soevereiniteit van politieke partijen niet te erkennen en voorwaarden te stellen dat Chandrikapersad Santhoki (VHP) en Paul Somohardjo (PL) uitgesloten worden van de formatie-lobby. Het is de Javaanse groep die van alle etnische groepen het meest politiek honkvast blijkt te zijn en daarmede het licht is in de Surinaamse politieke duisternis, waarin Bouterse in staat blijkt voor een bordje linzensoep met succes te sleutelen aan de partijloyaliteit van politici. De Javaanse cultuurgroep is, blijkens statistieken, de meest productieve van alle cultuurgroepen in Suriname. Zij draagt relatief het meeste bij aan de staatskas.

De waardige Javaanse cultuurgroep draagt in zich bovendien een belangrijke politieke historische mijlpaal, namelijk in 1945 Jakarta /1949 (Lingadjatti) Indonesië onder leiding van Soekarno zich te hebben ontdaan van het Nederlands kolonialisme. Het democratisch vrijheidsgevoel is cruciaal voor de beleving van de Javaanse culturele legitimiteit, de partijcohesie door loyaliteit aan het politieke leiderschap en het politieke onafhankelijkheidsgevoel. Indonesië staat model voor het in de praktijk brengen van eenheid in verscheidenheid (de nationale leus die in het wapen verankerd is) . De culturele pluriformiteit in Suriname wordt door de NDP ontkend en politiek gemanipuleerd.

In de V7-partijcombinatie van de samenwerkende oppositionele politieke partijen blijkt de Javaanse cultuurgroep de tweede in grootte, met de meest spraakmakende politiek leider Paul Somohardjo; de steen in de schoen van Bouterse. Het is onbegrijpelijk hoe Bouterse erin geslaagd blijkt te zijn het imago van zowel Santhoki als dat van Somohardjo bewust gericht te beschadigen en daarbij nog de brutale eis stelt, dat hij Bouterse, alleen met hun respectieve partijen gaat onderhandelen onder voorwaarde dat zij zich ontdoen van hun leiders. Alsof dit niet erg genoeg is, vervolgt de formateur Bouterse op hautaine toon, dat hij zich het recht toe-eigent om niet met de V7 als politieke partij aan tafel te gaan zitten, maar wel met de zes afzonderlijke partijen. En zo dendert de arrogante NDP-trein - met machtsvertoon vanwege de recente verkiezingswinst - door het Surinaamse politieke landschap, niets en niemand ontziend. Dit - het uitsluiten van gelijkwaardige burgers - is de domste presidentiële (NDP) attitude; een winnaar onwaardig.

In het buurland Guyana, dat op 11 mei verkiezingen had, is onlangs de nieuwe winnende regeerploeg van start gegaan zonder oppositie. De linkse 23 jaren regerende PPP, die de verkiezingen nipt verloor, weigert plaats te nemen in de oppositionele banken. In ons buurland staan twee cultuurgroepen (Indiërs en Afrikanen) diametraal tegenover elkaar en is het met die groepen midden zestiger jaren van de vorige eeuw behoorlijk mis gegaan; ernstige etnische onlusten hadden plaatsgevonden. In Suriname waar de bevolkingssamenstelling ongeveer dezelfde is, maken de Javanen als derde arbitraire grote groep het verschil uit in vergelijking met Guyana. De Javaanse cultuurgroep heeft in Suriname altijd gezorgd voor een bemiddelende, depolariserende, rol tussen de twee rivaliserende etnisch groepen (Hindoestanen en creolen) in Suriname . Dat is tot op heden niet veranderd. Wijsheid en takt bij de NDP (26 zetels) zou zijn, zich hiervan terdege rekenschap geven, door ingetogen de gevoelige pluriforme etnische balans in de Surinaamse politiek niet te onderschatten noch te veronachtzamen.

De positieve rol van de ABOP (Brunswijk) en de Pertjajah Luhur (Somohardjo) voor het presidentschap van Desi Bouterse is een historisch gegeven, dat niet kan worden verdonkeremaand. De kongsi tussen deze twee politieke partijen (PL en ABOP) enerzijds en de rest van V7 anderzijds zou aan een regering Desi Bouterse 2, het grootste en meest stabiele nationale draagvlak kunnen bezorgen. Merkwaardig ligt de bal tijdens deze formatie niet bij Bouterse, maar bij Brunswijk (ABOP/AC) die eigenlijk het laatste woord heeft, als hij zijn historische rol tenminste beseft en Bouterse eraan kan herinneren dat hij (ABOP/AC) en Somohardjo (PL) ervoor gezorgd hebben dat Bouterse überhaupt president kon worden. De fragiele ethische basis van dit afgedwongen en afgeperste presidentschap is onveranderd en zou dus nu ook door een van deze politieke partijen simpel kunnen beëindigen. De marrons en de Javaanse cultuurgroep kunnen nog geschiedenis schrijven in Suriname als Bouterse zich tenminste niet koest houdt. Hoogmoed komt voor de val.

Luwich van Mulier
Paramaribo-Amsterdam 
10 juni 2015

Een week lang gratis adverteren als proef?

Een week lang gratis adverteren als proef?
Zendt uw advertentie en/of logo naar de redactie.