dinsdag 6 oktober 2015

Veelzijdige presentatrice Gail Eijk schrijft roman 'Tranen voor mijn horizon'

Boekpresentatie 15 november in Rotterdam en 29 november in Paramaribo


De bekende Surinaamse televisiepresentatrice en -persoonlijkheid Gail Eijk heeft een roman geschreven getiteld ‘Tranen voor mijn horizon’ dat wordt uitgegeven door Conserve Uitgeverij in Utrecht. Het boek wordt 15 november in Rotterdam gepresenteerd tussen half drie en half vijf 's middags in de tv-studio van Tante Es (Jörgen Raymann) aan de Lloydstraat 5 en 29 november in de Ballroom van hotel Royal Torarica in Paramaribo van elf uur 's morgens tot een uur 's middags. 

Eijk: 'Het is absoluut een mijlpaal en tegelijkertijd een intrede van een nieuw tijdperk voor me. Het betekent enorm veel voor me. Ik wist al jaren geleden dat ik ooit met een boek zou komen, maar was er nog niet ready voor.' 

Ze kijkt wel met enige nervositeit uit naar de presentatie, omdat het voor haar 'veel meer dan gewoon een boek' is. De inhoud is dan ook sterk biografisch getint. Schrijven is geen nieuwe bezigheid voor Eijk. 'Dat doe ik al van kinds af aan. Ik schrijf heel vaak gedichten, maar ik wil dingen op hun beloop laten. Precies zoals dit boek. Wanneer de tijd daar ervoor is, zal het komen. God heeft me met een missie naar deze aarde gestuurd.'

Het boek vertelt het verhaal van Glory Rijker, die na de dood van haar moeder, met wie zij en haar broers in Nederland woonden, noodgedwongen terug naar Suriname werd gehaald. Het verlies van haar moeder en de omschakeling naar een totaal ander leven in Suriname zijn van grote invloed geweest op haar verdere leven.
Aanvankelijk lijkt het erop alsof Glory voor galg en rad opgroeit. Ze bewandelt een bijna onwaarschijnlijk pad, op zoek naar de waarheid, de liefde, haar afkomst maar bovenal zichzelf, haar eigen ik. Het pad leidt langs vele wegen in Paramaribo en tal van ingrijpende gebeurtenissen.
Gebeurtenissen die een stempel drukken op haar ziel en die haar leiden naar een strijd met zichzelf, een strijd die zij zelf moet overwinnen.

Eijk is al tien jaar hoofd Nieuwsdienst van Apintie Radio en TV en maakt onder andere de tv-programma's 'In de branding' en 'Insight'. Eijk is ook een schrijfster van liedjes. Ze won daarmee in 2008 de componistenprijs van het Suripop-festival met 'Alla Ogri e tja Wan Bun', vertolkt door Bryan Muntslag, zo bericht de Ware Tijd dinsdag 6 oktober 2015.

 

(Red. De Surinaamse Krant/Conserve Uitgeverij)

Vrees onder diverse Tweede Kamerleden voor migratiestroom naar Antillen


Steeds meer Colombianen en Venezolanen komen naar eilanden Koninkrijk

CDA-Kamerlid Van Toorenburg wil actie tegen komst migranten naar eilanden voor het 'echt een groot probleem' wordt


De beelden van bootvluchtelingen in Zuid-Europa zijn bij iedereen bekend, maar aan het Binnenhof maakt men zich nu ook zorgen over asielzoekers die naar de ’Nederlandse’ kust varen. Er lijken namelijk steeds meer mensen uit Colombia en Venezuela de oversteek te wagen naar een van de eilanden van het Nederlandse Koninkrijk in de Caribische Zee. Een groot deel van de Tweede Kamer vreest dat die migratiestroom, aan de andere kant van de wereld, uit de hand loopt, zo bericht de Telegraaf vandaag, woensdag 7 oktober 2015 (Nederlandse tijd).

CDA-Kamerlid Madeleine van Toorenburg (Bron foto: Van Toorenburg/Twitter) wil weten hoe het kabinet reageert op de komst van deze migranten. 'Ze kunnen vrij makkelijk naar Nederlands grondgebied varen en dat gebeurt ook. We moeten actie ondernemen voordat dit echt een groot probleem wordt.'

Volgens de christendemocraat zijn er overeenkomsten met de vluchtelingenstroom in Europa. Zo is van bijvoorbeeld Colombianen niet makkelijk vast te stellen of ze aan de goede kant hebben gevochten bij het slepende militaire conflict in het land. 'Daar moeten we voorzorgsmaatregelen voor nemen', zegt Van Toorenburg wijzend op de rebellen in het Zuid-Amerikaanse land.

Regeringspartij VVD zegt zich ook grote zorgen te maken over de vluchtelingen die naar eilanden van het Nederlands Koninkrijk komen. 'Er zijn mensen die vooral benadrukken dat het probleem nu nog heel erg meevalt. Maar, het lijkt er op dat dit in de toekomst helemaal niet gaat meevallen', zegt VVD-Kamerlid André Bosman. Hij wil dat minister Ronald Plasterk (Koninkrijksrelaties) de vluchtelingenstroom snel in kaart brengt.

Bosmans sneer lijkt op coalitiegenoot PvdA te slaan. Die partij maakt zich nog niet druk. Volgens Kamerlid Roelof van Laar is er nu geen actie nodig. 'Deze mensen hebben recht om asiel aan te vragen. Ook op de eilanden.'

PVV-Kamerlid Siebe Sietsma pleit ervoor om de grenzen in het Caribisch deel van Nederland te sluiten. 'Via deze weg een Nederlands paspoort krijgen, moet echt niet kunnen. We hebben hier al genoeg problemen met asielzoekers.'
De Kamer debatteert vandaag en donderdag over de kabinetsplannen rond Koninkrijksrelaties van volgend jaar.

15 Cubanen gooien in Amerikaanse Charlotte paspoorten in toilet InselAir-toestel

Cubanen trachten op die wijze in aanmer- king te komen voor politiek asiel in VS

Groep op zelfde vlucht teruggestuurd naar Curaçao 


Een groep van vijftien Cubanen heeft zaterdag tevergeefs geprobeerd om met een vlucht van InselAir via Curaçao de Verenigde Staten binnen te komen. De groep was vanuit de Venezolaanse stad Valencia naar Curaçao afgereisd om vervolgens door te reizen naar Charlotte in de VS, aldus de Amigoe vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.
 
Op luchthaven Hato werden de reisdocumenten van de groep goedgekeurd, na een geautomatiseerde terugkoppeling via de Amerikaanse autoriteiten. Bij aankomst in Charlotte ontdeden de Cubanen zich echter van hun paspoorten door ze te verscheuren en onder meer in de wc van het toestel te gooien.

InselAir-directeur Edward Heerenveen vertelt, dat de Cubanen incheckten met correcte paspoorten. Documenten worden daarbij gescreend via het Apis-systeem, een controlesysteem dat vanwege veiligheidsredenen in verschillende landen is ingevoerd voor internationale reizigers. Voorafgaand aan een internationale reis worden bepaalde gegevens doorgespeeld aan de autoriteiten van het land van bestemming.

'Dit is goed gegaan', zo verklaart Heerenveen. Bij aankomst in de VS vernietigden de Cubanen echter hun paspoorten, waarna ze deze in de toiletpot gooiden. De directeur van de luchtvaartmaatschappij legt uit, dat illegale reizigers dit vaker doen om in aanmerking te komen voor politiek asiel.

Het bleef echter bij een mislukte poging. Douanemedewerkers wisten de verscheurde paspoorten in de wc en op andere plekken in het vliegtuig terug te vinden. De Cubanen zijn zondag op dezelfde vlucht teruggestuurd naar Curaçao en in de avonduren op een vlucht naar Valencia gezet.

Heerenveen zegt verder, dat vliegmaatschappijen die illegale reizigers een land binnen brengen, worden beboet. 'In dit geval hebben we echter alle correcte stappen ondernomen en dit kunnen we aantonen', aldus de directeur. 'We zullen de zaak nog verder onderzoeken. Het verhaal heeft dus nog een staartje.'

'Moeilijk vast te stellen of Isla op Curaçao te veel zwaveldioxide uitstoot op basis metingen GGD Amsterdam 2011-2014'

Minister Plasterk antwoordt op vragen van Groen- Links 2e Kamerlid Van Tongeren


Het is moeilijk vast te stellen of de Isla-raffinaderij op Curaçao te veel zwaveldioxide uitstoot op basis van de metingen door de GGD Amsterdam in de periode 2011-2014. Minister Ronald Plasterk van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties schrijft dit in antwoord op vragen van GroenLinks-Tweede Kamerlid Liesbeth van Tongeren, zo bericht de Amigoe vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.
 
In de milieuvergunning voor de Isla staat een toegestaan jaargemiddelde van maximaal 80 microgram per kubieke meter vermeld, schrijft Plasterk. 'In hoeverre Isla dit verbod overtreedt, is aan de hand van de meetrapporten van de GGD Amsterdam moeilijk vast te stellen, aangezien meerdere inrichtingen op en rond het Isla-terrein bijdragen aan de vervuiling', schrijft de minister.

De minister schrijft verder, dat de Curaçaose regering druk bezig is met het uitwerken van scenario’s voor een schonere raffinaderij. 'Uit het gesprek dat ik onlangs nog met minister-president Whiteman had, leid ik af dat de regering van Curaçao de zorgen over het milieu en de volksgezondheid deelt en oplossingen verkent. Nederland is verder bereid om Curaçao bij te staan met kennis en expertise, indien hier om wordt verzocht.'

Van Tongeren vroeg ook waarom de Rijksministerraad nog steeds niet heeft ingegrepen om de vervuiling aan te pakken. Hierop antwoordt Plasterk heel kort, dat het een autonome aangelegenheid van Curaçao betreft.




Stichting Schoon Milieu op Curaçao (SMOC) stelt in een algemene reactie, dat minister Plasterk de Tweede Kamer ‘onjuist informeert’.

'In 2008 lieten Kamerleden van VVD (Mark Rutte), SP, CDA, GroenLinks en de PvdA – de partij van Plasterk – met Kamervragen letterlijk weten dat mensenrechten op Curaçao werden geschonden en dat er op Curaçao sprake was van ondeugdelijk bestuur inzake de Isla.' SMOC stelt deze opvatting nog steeds te delen maar dat Rutte en Plasterk dat niet meer doen, en dat laatstgenoemde ‘eromheen draait’.

'Dat terwijl in 2010 het onrechtmatig handelen van de Isla is vastgesteld door de rechter op Curaçao in hoger beroep. Ondertussen neemt de overlast weer hand over hand toe. Dat weet Plasterk ook en noemt dat ook in zijn informatievoorziening aan de Kamer, om vervolgens met geen woord te reppen over het civiele eindvonnis van 2010. Belangrijke informatie wat SMOC betreft. Sterker nog, Plasterk begint zowaar te stellen: er zijn ook andere vervuilers dan alleen de Isla. Hiermee gaat hij mee in de mistwolk die de Isla probeert op te trekken in het publieke mediadomein, wat de Curaçaose overheid maar al te fijn vindt', aldus de stichting die meent dat ‘de Isla de grootste vervuiler is’.
'Dit helaas, met vlag en wimpel.'

'Voorts neemt Plasterk ook niet de moeite om de nog steeds onbeantwoorde brief van 3 augustus, mee te nemen in zijn informatievoorziening, waarin SMOC duidelijk de milieuproblematiek aanstipt met passende duiding: mensenrechten worden geschonden en er is sprake van ondeugdelijk bestuur zoals in 2008 keurig door de Kamerleden werd opgemerkt.'

SMOC meent verder, dat in dit geval, politiek-bestuurlijk gezien, de Isla niet meer een milieuzaak is binnen het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden, maar een zaak die binnen de categorie van Art. 43 (lid 2) zou vallen.
'Dat weet Plasterk ook, al heel lang, aangaande deze Shell-erfenis wat ook weer een gevoelig punt is. De Koninkrijksregering moet dus ingrijpen, want bestuurlijk Curaçao kan dit als klein eiland niet alleen en toont al decennialang ook niet de wil om het alleen te doen. Hiervoor betalen met name de mensen onder de rook de hoogste prijs, zij zijn dan ook alle vertrouwen kwijt in welke politicus waar dan ook binnen het Koninkrijk der Nederlanden.'

'Sinds toestroom stagiaires en zakenlieden valt een toename van XTC in Suriname te bespeuren'

Open schrijven aan de minister van Justitie en Politie


Geachte Mevrouw de minister, 

Sedert uw aantreden als minister van Justitie en Politie (JusPol) zien wij in Suriname daadkracht en een nieuwe vorm van 'no-nonsens’ aanpak. Dat doet mij goed en velen met mij. Verder bent u iemand die de daad bij het woord voegt. Ook een eigenschap die wij bij ettelijke Justitie-ministers niet meer hebben gezien in de afgelopen jaren. U bent een grote schoonmaak begonnen bij ettelijke afdelingen binnen het Korps Politie Suriname (KPS) en ook bij de Penitentiaire Dienst om zo corruptie een halt toe te roepen. Chapeau! 

Nu het Openbaar Ministerie (OM) nog, waar enkele lieden rondlopen die niet geknipt zijn voor hun verantwoordelijke taak als vervolgingsambtenaar.

Wat mij wel zorgen baart zijn de lage straffen voor lieden die onder invloed van alcohol, het leven ontnemen van ettelijke weerloze burgers in het verkeer. De vele ongelukken in het verkeer waarbij doden vallen, omdat er mensen in dit land zijn, onder invloed van alcohol (drugs!), die hun auto als een ‘illegaal’ wapen gebruiken. De straffen die zij aan hun broek krijgen zijn bijkans een belediging aan de slachtoffers en hun familie. Om maar te zwijgen van de immateriële schade. Het wordt dus tijd dat alcoholmisbruik in het verkeer dezelfde strafproportie krijgt als iemand die in het bezit is van 1 pond cocaïne!

Het mag toch niet waar zijn, dat de ene drug (alcohol, dat meer slachtoffers maakt dan welke andere drug dan ook), anders wordt ingekaderd binnen het strafrecht dan de andere (bijvoorbeeld marihuana, cocaïne/heroïne)? Waar blijft het gelijkheidsbeginsel in deze kwestie? Is het, omdat alcohol een soort ‘gelegaliseerde harddrug’ is die ook geconsumeerd wordt door hen die tot de wetgevende macht, de rechterlijke en uitvoerende macht behoren? Waarom niet marihuana en cocaïne legaliseren? Die maken minder slachtoffers dan alcohol. Onderzoek kan dat staven.

Hoe zit het verder met de aansprakelijkheidsstelling van bedrijven die dit verderfelijk spul maken? Wel de dealer van coke inrekenen, maar de alcoholindustrie niet? Vanwaar dit onderscheid? Hoe kunnen wij anno 2015 een alcoholindustrie tolereren die gif produceert en distribueert waarbij velen (en in meerdere mate vaker onschuldigen ) het slachtoffer van worden? Te denken valt aan de vele onschuldige kinderen die doodgereden worden door dit soort criminelen?

Een ander punt van zorg is de buitensporige aanwezigheid van de drug XTC. Wij kenden in Suriname geen XTC in de afgelopen vijd jaren. Deze zogenaamde party-drug is veelvuldig te vinden in discotheken en house-party’s. Opvallend is dat sedert de toestroom van toeristen uit Noord-Europa (als stagiair en of ‘zakenlieden’) ook een toename van XTC valt te bespeuren. Is er soms een causaal verband aan te wijzen? De betreffende diensten op de Johan Adolf Pengelluchthaven, Zanderij, hebben blijkbaar geen oog voor deze nieuwe vorm van harddrug. Afgelopen april was ik in Suriname en moest tot mijn verbazing constateren dat er praktisch geen controle is op passagiers afkomstig uit landen die te boek staan als ‘drugsland’ in Europa. Terwijl bekend is, dat er landen in Europa zijn, die nummer 1 te boek staan als XTC-producent. Is het niet tijd dat de betreffende diensten op Zanderij alerter zijn als het gaat om de controle op vluchten, afkomstig uit Europa?

Vele landgenoten die richting Europa reizen kunnen het navertellen: de onheuse en tendentieuze controle op Schiphol van de douane op vluchten uit Suriname. Goed, er zijn enkele lieden in ons land die denken snel rijk te worden door zich als koerier aan te bieden om een kilootje of meer aan coke richting Europa te vervoeren. Mijn petje af voor het BID-team op Zanderij die bijna elke week minimaal een avonturier in de kraag vat. Maar, sprekend over het reciprociteitsbeginsel: is het ook geen tijd, dat wij als land ook een stringent drugscontrolebeleid gaan uitzetten richting toeristen uit Noord-Europa?

Ik heb mij zitten afvragen hoe de duizenden XTC-pillen Suriname binnen komen. Toerisme voor Suriname is goed en aan te bevelen. Maar, het mag geen vrijbrief zijn voor figuren die ons land komen verzieken, of het nu stagiaires, zakenlieden, ontwikkelingswerkers of delegaties zijn. Niemand staat boven de wet.

Op Schiphol ondervinden Surinaamse landgenoten soms barbaarse behandelingen in de vorm van insinuerende vragen van douaneambtenaren. Wel nu: wij zijn een geciviliseerd volk en welgemanierd. Het aanscherpen van de controle op passagiers op Zanderij, komend uit (Noord)-Europa, is niet veel gevraagd. In Singapore werd enkele jaren geleden, een Hollandse zakenman ter dood gebracht vanwege bezit van cocaïne. Deze zakenman (in driedelig pak met stropdas) gaf toe dat hij al enkele jaren bezig was drugs in te voeren in Singapore. Een ogenschijnlijk ‘nette zakenman’ die later bleek, een grote drugssmokkelaar te zijn (..).

Als land met een relatief jonge bevolking kunnen wij ons niet meer permitteren onze jonge mensen te laten slachtofferen door figuren die een immoreel leven leiden. Tijd dus om onze wetgeving op dit terrein aan te scherpen in de De Nationale Assemblee.

Hoogachtend, 
Colvin Overdiep 
(Nieuw Nickerie- Spijkenisse).

Haagse reist begin 2016 van Suriname naar Argentinië op motor

Haagse Daniëlle Boelens en Irene Wouters vragen met reis aandacht voor leven van vrouwen in schrijnende situaties


De Haagse Daniëlle Boelens gaat begin volgend jaar samen met Irene Wouters op de motor vanaf Suriname naar het uiterste puntje van Argentinië rijden. Dit doen ze om aandacht te vragen voor vrouwen die in schrijnende situaties leven, aldus Den Haag FM vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

Onderweg zullen ze onder andere stoppen bij maatschappelijke projecten in Suriname, Ecuador en Colombia.

'Irene en ik hebben allebei de passie om in beeld en in woord te vertellen wat er gaande is in de wereld', aldus Daniëlle voor de microfoon van Den Haag FM. Momenteel zijn ze nog op zoek naar sponsoren.

'We hebben een stichting opgericht in Nederland waar donateurs kunnen storten, zodat de projecten waar we naar toe gaan, we er niet alleen over schrijven, maar ook wat hulp kunnen bieden.'

Voor Daniëlle is dit de tweede keer dat ze zo’n intensieve reis op de motor maakt. In 2013 schreef zij hierover het boek ‘Lingerie en Motorleer’. Daniëlle en Irene starten februari 2016 met hun reis. Meer informatie over de reis door Zuid-Amerika vindt u hier.

OM Nederland: Voortvluchtige Surinaamse moordverdachte (41) aangehouden

In Belgische Turnhout opgepakte man schoot in 1995 in Amsterdam man dood


Op verzoek van het Fugitive Active Search Team Nederland (FastNL) heeft het FastBelgië vanmorgen in het Belgische Turnhout een 41-jarige moordverdachte aangehouden. De van oorsprong uit Suriname afkomstige man moet nog 5 jaar gevangenisstraf uitzitten voor een 20 jaar oude cold case zaak. Dit meldt het Openbaar Ministerie (OM) in Nederland vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

In april 2015 is het FastNL een onderzoek naar de verblijfplaats van de veroordeelde begonnen. Hieruit is gebleken, dat de man sinds 2008, onder een andere dan zijn eigen naam, in België woonde. Met deze informatie kon FastBelgië vanmorgen overgaan tot zijn aanhouding. Met het vergelijken van vingerafdrukken van de man die al in 2000 zijn genomen, kwam vandaag onomstotelijk vast te staan dat de arrestant daadwerkelijk de gezochte veroordeelde is.

De man heeft bij een ripdeal op 14 maart 1995 in Amsterdam via een schot in het hoofd en de borst een persoon om het leven gebracht. Volgens het onderzoeksteam uit 1995 is de dader destijds via Parijs gevlucht naar Frans Guyana en/of Suriname. Daar is hij echter nooit gevonden.

Wat het het persbericht van het OM niet vermeldt, aldus crimesite.nl vandaag, is dat de toen 26-jarige Bryan P. in 2000 de daad had bekend, maar door een vormfout op vrije voeten kwam en toen de wijk nam. De Amsterdamse rechtbank verklaarde het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk bij de strafvervolging van P.. De rechter-commissaris had verzuimd een nieuw gerechtelijk vooronderzoek te openen.

Omdat P. na de dood van de Nigeriaan in 1995 onvindbaar was, sloot het OM het gerechtelijk vooronderzoek in maart 1999 en stuurde hem een 'kennisgeving van niet verdere vervolging'. Vervolgens werd verzuimd de verdachte van de internationale opsporingslijst te halen. Begin 2000 werd hij weer opgepakt vanwege een drugsfeit en voor de rechter gebracht voor de schietpartij. Dat kon niet door de beugel vond de rechtbank.

Het Gerechtshof in Amsterdam heeft de man op 11 september 2012 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 5 jaren. Dat gebeurde nadat de Hoge Raad der Nederlanden het beroep in  cassatie had verworpen.

De veroordeelde is vanmiddag voorgeleid aan de rechter in België. Die zal uiteindelijk besluiten over het al dan niet toestaan van de overlevering naar Nederland.

Het Fugitive Active Search Team Nederland (FastNL) is een landelijk team van politie en OM dat zich onder leiding van het  Landelijk Parket bezig houdt met de (internationale) signalering en opsporing van voortvluchtige veroordeelden, die nog 120 dagen of meer gevangenisstraf moeten uitzitten en voortvluchtige TBS'ers en jeugd TBS’ers.
FastNL is een samenvoeging van het vroegere Team Executie Strafvonnissen (TES) en GOO (Groep Opsporing Onttrekkingen).

Projecten in Coronie komen maar niet van de grond

Aloë vera- en leguanen- fokboerderij-project een stille dood gestorven

Oprichter cassavefabriek IAP Robert Power kan ook aloë vera-project niet van de grond krijgen 

Gonsalves Jardin da Ponte kan fluiten naar beetje overheidssteun voor welslagen leguanenboerderij


Het kustdistrict Coronie is vooral bekend vanwege de kokos. Maar, toen waren daar plotseling in december 2012 de toenmalig districtscommissaris Harold Sijlbing met een plan voor het opzetten van een leguanenfokboerderij in het district en begin 2014 ene Robert Power die een plan had om aloë vera te gaan telen. Mooie plannen. Maar, dat zijn het - deels - gebleven, plannen. De leguanenfokboerderij is feitelijk nooit goed van de grond gekomen en uiteindelijk door geldgebrek een stille dood gestorven en het aloë vera-project lijkt in rook te zijn opgegaan. Een terugblik op twee met veel tamtam gepresenteerde projecten die in stilte ten onder zijn gegaan door slecht van tevoren uitgestippeld beleid en doorzettingsvermogen van de projectdragers.

Leguanen fokken voor consumptie en toeristen
Harold Sijlbing (ooit nog eens directeur geweest van de Stichting Natuurbehoud Suriname, StiNaSu) liet in december 2012 weten, dat de leiding van ’s Lands Bosbeheer (LBB) en de Afdeling Natuurbeheer (onderdelen van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer) zich sterk zouden gaan maken om wilde dieren in gevangenschap te fokken om te voorkomen dat ze ‘verdwijnen’. Een leguanenfokboerderij in Coronie was zijn eerste plan en met name bedoeld om toeristen te trekken. Het plan had echter weinig tot niets te maken met het in stand houden van de soort in het wild. Immers, gelet op het aantal groene leguanen dat jaarlijks wordt geëxporteerd, kan er van enige schaarste in het land nauwelijks sprake zijn.

– Uit de exportcijfers in de CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) export handelsdatabase blijkt dat tussen 1981 en 2011 maar liefst 503.201 groene leguanen werden geëxporteerd, op een totaal aantal uitgevoerde wildvangdieren van 850.700. In 1993 werden de meeste leguanen, 40.715, Suriname uitgevlogen en het minste aantal in 2004, 1.227. In 2012 werden nog 7.259 leguanen geëxporteerd - waarvan 6.150 naar de Verenigde Staten -, op een totaal aantal van 9.909 geëxporteerde dieren. Kennelijk is er geen schaarste aan dit reptiel in Suriname en is het zelfs de diersoort die het meest uit Suriname jaarlijks wordt uitgevoerd. –

Het hoofd van LBB, Hesdy Esajas legde tijdens een presentatie in het kokosdistrict uit waarom gekozen was voor Coronie. Hij beweerde, dat Coronianen dol zijn op leguanen, maar niet beseffen dat het ongebreideld eten van de eieren gaat leiden tot afname van deze reptielensoort. Verder zouden boeren de leguanen in het wild als een plaag ervaren, omdat zij hun groenten zouden opeten.
‘Er zijn veel iguana farms in de wereld, vooral in Midden-Amerikaanse landen, waar een groot deel van het vlees wordt geëxporteerd naar de Verenigde Staten. In Nederland is er ook een grote markt onder de Surinamers en Antillianen. Naast de consumptie van het vlees kan de huid ook worden bewerkt tot leer voor diverse gebruiksartikelen. Zeer aantrekkelijk voor Coronie is de opzet van een boerderij voor toeristen, die ook de dieren kunnen voeren’, zei Sijlbing, die kennelijk de Wikipedia-encyclopedie op het internet even had ingezien.

Zo’n twee maanden later, op 8 februari 2013, werd bekend, dat de eerste ‘leguanenkwekerij’ (om een of andere reden spreekt met in Suriname van ‘kweken’ in plaats van ‘fokken’) dat jaar in Friendship, Coronie, een feit zou zijn. Ondernemer Cleo Gonsalves Jardin da Ponte was al ver gevorderd met de ‘infrastructurele voorzieningen’. Volgens hem heeft Coronie een schaarste aan leguanen, omdat het vlees van dit reptiel een delicatesse is in het district. Gonsalves Jardin da Ponte had plannen om de dieren in het district Saramacca te vangen voor zijn boerderij. Hij zei van plan te zijn in juni te willen starten met ruim 200 leguanen. De fokkerij zou een lengte hebben van 150 meter en een breedte van 40 meter en dichtbij de dijk van Coronie liggen, aantrekkelijk voor toeristen, aldus de leguanenboer.

Geldgebrek en ontbreken overheidssteun blokkeren voortgang leguanen-project
Maar, medio juni 2013 waren de eerste geluiden al te horen, dat de start van de fokkerij op zich liet wachten en dat dat werd veroorzaakt volgens Gonsalves Jardin da Ponte door ‘financiën en vegetatie’. De werkzaamheden zouden traag hebben verlopen door het ontbreken van een goed irrigatiesysteem. De geplante vegetatie zou veel zoet water nodig hebben. ‘Als wij straks in de grote droge tijd zijn, hebben wij een groot probleem, omdat alles zal afsterven’, zei de leguanenboer.
Daarnaast liet hij weten een begrotingstekort te hebben van Srd 20.000 voor het aanbrengen van de omrastering rondom het gebied met een grootte van ongeveer 6.000 vierkante meter. Hij had nog ongeveer Srd 15.000 nodig om het project af te ronden.

Inmiddels is het oktober 2015 en het is stil geworden rond de leguanenfokboerderij. Stil, omdat het project definitief zou zijn stopgezet vanwege een tekort aan financiële middelen en steun vanuit de lokale en nationale autoriteiten.

Het districtscommissariaat van Coronie was niet bereid om op vragen over de leguanenboerderij te reageren en ook de beide Assembleeleden uit het district, Anton Paal (PALU) en Remie Tarnadi (NDP), doen er het zwijgen toe en reageren niet op vragen.

Bananen- en cassavedeskundige stort zich op aloë vera
Na het leguanenproject werd het district verblijd met de aankondiging van een aloë vera-project van Robert Power. De man had grootse plannen. Volgens deze bananendeskundige en honorair consul van Barbados zou Coronie bij uitstek het meest geschikte gebied van Suriname zijn voor de teelt van aloë vanwege het goede klimaat met de meeste zonuren en de goede bodem. Hij richtte daartoe Plant Cropping & Processing NV op en toog in januari 2014 naar het district om tijdens en presentatie de bewoners over zijn plan te informeren. Power wilde in maart 2014 starten met de voorbereidende werkzaamheden. Hij zou 1.8 miljoen Amerikaanse dollar uit het PetroCaribe-fonds ontvangen voor het project. Maar, begin oktober zei Power te verwachten 'ergens medio of in de derde week van september van start' te kunnen gaan.’ Het leek een eerste kink in de kabel. Of hij die dollars ooit heeft ontvangen is onduidelijk.

Eerst zouden jam en gezondheidsdranken gemaakt worden samen met diverse Surinaamse vruchten, en in een later stadium zou de aloë vera verwerkt worden tot cosmetische en medische producten. De eerste 40.000 plantjes in gedroogde toestand zouden van Curaçao naar Suriname verscheept worden. Aan de Pater de Kortstraat zou een demonstratie areaal aangelegd worden om de bevolking te laten zien hoe de aloë vera groeit. Tegelijk zouden geïnteresseerde landbouwers opgeleid worden om de aloë vera te telen volgens internationale standaarden. Op hetzelfde terrein zou vervolgens een moderne verwerkingsfabriek gebouwd worden.

Het klonk allemaal zo mooi, maar uiteindelijk ziet het ernaar uit, dat ook dit project in de zilte Coroniaanse kustaardbodem is verdwenen. In stilte. Maar, wellicht meer voor de hand liggend dan het doodbloeden van het leguanenboerderij-project.

Power laat cassavefabriek stranden
Immers, die Power was ook een van de oprichters – samen met de echtgenote van de oud-minister van Buitenlandse Zaken (Winston Lackin) Kamla Madho – van het op 5 april 2014 geopende Innovative Agro Processing Industries (IAP) NV in het district Para, een bedrijf dat cassave opkoopt, verwerkt tot cassavemeel en moet exporteren naar onder andere Barbados – natuurlijk Barbados vanwege zijn contacten op dat eiland. Bij IAP is ook al langere tijd nauwelijks welke activiteit dan ook waar te nemen en het is dan ook onderhevig aan de nodige kritieken vanuit onder andere het parlement en de cassavetelers in Para.
Het bedrijf werd overigens al in april 2013 voor Srd 1 is verkocht aan de Staat Suriname. Ruim een jaar later, begin mei 2014, werd bekend dat de regering sinds de overname al Srd 5.200.000 had overgemaakt naar de cassavefabriek in Para en dat in het eerste kwartaal 2014 een lening aan IAP NV werd verstrekt van 2.7 miljoen Srd voor onder andere opkoop en verwerking van cassave.

Onduidelijk is wat er met het geld is gebeurd. In september van dit jaar werd bekend, dat de cassavefabriek in Para drie jaar na de oprichting officieel overgedragen was aan het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, LVV.

Minister Soeresh Algoe van LVV liet 29 september weten voorstander te zijn van onderzoek door de Centrale Landsaccountantsdienst (CLAD) bij de cassavefabriek. 'Controle is geen daad van vijandschap', aldus de bewindsman. Hij wilde niemand beschuldigen voor de achtergebleven ontwikkeling van het bedrijf, maar vermoed wordt dat de oprichters en leidinggevenden van de fabriek, Robert Power en Kamla Madho, zich mogelijk schuldig hebben gemaakt aan malversaties.Het wachten is of de CLAD werkelijk onderzoek gaat doen.

Power was niet bereikbaar voor een reactie op de gang van zaken rond zijn aloë vera-project in Coronie.

(Red. De Surinaamse Krant)

COVAB Nickerie neemt eigen lokalen in gebruik

Lokalen gebouwd op terrein van drs. Lachmipersad Mungra Streekziekenhuis Nickerie


De COVAB Nickerie (Centrale Opleiding voor Verpleegkundige en Aanverwante Beroepen) heeft eigen lokalen in gebruik genomen bij de start van het nieuwe schooljaar. Zij moet aan de steeds groeiende vraag naar verpleegkundigen op alle niveaus kunnen voorzien in het district. 'We zijn heel blij dat we een eigen locatie hebben en ook nog een eigen praktijklokaal', zei de coördinator van de COVAB Nickerie, Ryda Kajansie, bij de opening van het nieuwe schooljaar en ingebruikname van de eigen ruimte. Dit bericht Starnieuws vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

'In het verleden moesten de leerlingen naar het ziekenhuis tijdens de leswisseling om praktijk op te doen en dat nam veel tijd in beslag, maar nu hoeft dat niet meer', aldus Kajansie.

De lokalen zijn gebouwd op het terrein van het administratief gedeelte van het Drs. Lachmipersad Mungra Streekziekenhuis Nickerie (LMSZN). Dit is in een samenwerking tussen de directie van het LMSZN en van COVAB gebeurd.

COVAB kan tot nader orde gebruikmaken van het terrein van het LMSZN. Er moet wel betaald worden voor nutsvoorzieningen. Alle lokalen en kantoorruimte zijn volledig gekoeld.

Volgens de verpleegkundig directeur van het LMSZN, Ruben Seedo, is de samenwerking een win-win situatie, want de COVAB levert het grootste gedeelte van de geslaagden aan het LMSZN. Bij de laatste examenronde heeft het LMSZN veertien verpleegkundigen kunnen aantrekken.
De COVAB Nickerie leidt verpleegkundigen en ziekenverzorgers op.

Inbrekers richten enorme chaos aan in SVB-kantoor

Nog onduidelijk wat is buitgemaakt; Media berichten hierover verschillend


Bij een inbraak afgelopen weekeinde in het gebouw van de Surinaamse Voetbalbond (SVB) hebben de inbrekers een enorme chaos achtergelaten, zo bericht de Ware Tijd Online vandaag, dinsdag 6 oktober 2015. 

'Alle laden hebben zij overhoop gehaald', zegt competitiemanager Ashok Bainath Sah. Dit kan volgens hem leiden tot een enorme stagnatie, vooral omdat het nieuwe seizoen en de bekercompetitie voor de deur staan.

De voorbereiding hiervoor moet gestaakt worden om alles weer te ordenen. Volgens de Ware Tijd zouden alleen twee defecte telefoons zijn buitgemaakt.

De webeditie van het Dagblad Suriname meldt dat de inbrekers zich via een raam van de bovenste verdieping de toegang hebben verschaft tot het gebouw. Zij hebben hierna ook de deur van het kantoor van de ex-voorzitter geforceerd.

Een medewerkster verklaart tegenover het dagblad, dat het vooralsnog onduidelijk is wat de inbrekers hebben buitgemaakt. Er is wel een aantal trofeeën en een bal verdwenen, geeft zij aan. Of er met uitzondering van deze spullen nog geld of andere waardevolle spullen zijn buitgemaakt, is vooralsnog onduidelijk.

Lichaam bewaker bij woning Indira Gandhiweg gevonden met schotwond in buik

Nog onduidelijk wat zich heeft afgespeeld bij woning


Het lichaam van een bewaker van een woning aan de Indira Gandhiweg in Paramaribo is vanochtend, dinsdag 6 oktober 2015, door een collega’s. Het lichaam vertoont een schotwond in de buikstreek, aldus de Ware Tijd Online.

Een collega-bewaker zegt, dat hij omstreeks half acht 's morgens aanbelde bij de woning. 'Ik kreeg maar geen reactie.' Iets later arriveerden twee tuinmannen en de schoonmaakster. Een van de tuinmannen zou over de schutting zijn gesprongen, waarna hij de poort opende.

De medewerkers troffen toen de dode bewaker aan op het voorterras, waarna zij de politie alarmeerden.

Het lichaam en het wapen van de bewaker zijn in beslag genomen voor onderzoek. Volgens de medewerkers is niet bekend wat zich precies heeft afgespeeld.

Topsport op Curaçao en Sint Maarten door ontmanteling Antillen nek omgedraaid

'De eilanden hebben dat aan zichzelf te danken'


De ontmanteling van de Nederlandse Antillen en het ontstaan van de autonome landen Curaçao en Sint Maarten hebben de topsport op die eilanden de nek omgedraaid. Dat zegt oud-NAOC-directeur Remco Tevreden (Foto links - bron). Ook Thakaidzwa Doran (Bron foto) van de overheidssportstichting FDDK (Fundashon Desaroyo Deportivo Kòrsou) zegt dat. Beiden vinden dat de eilanden dat aan zichzelf te danken hebben. Dit schrijft Dick Drayer voor Caribischnetwerk.ntr.nl, aldus het Antilliaans Dagblad vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

Tevreden was van 2002 tot 2012 directeur van het Nederlands Antilliaans Olympisch Comité (NAOC). In die hoedanigheid was hij betrokken bij de transformatie die het NAOC zou moeten ondergaan na de ontmanteling van de Antillen. Doran is directeur van de overheidssportstichting FDDK. Hij is betrokken bij de ontwikkeling van sport aan de basis en via eigen projecten bij topsportontwikkeling.

Doran: 'Het NAOC was een overkoepelend en erkend sportorgaan met allianties over de hele wereld. Via dat Nationaal Olympisch Comité werden sportbeurzen aangevraagd en gekanaliseerd en was toegang tot de internationale sportevenementenkalender gegarandeerd. Het NAOC speelde voor 10-10-'10 een cruciale rol in de ontwikkeling van de topsport op alle eilanden. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) gaf in de jaren voor de ontmanteling aan dat het geen nationale comités meer toeliet van landen die niet zelfstandig waren. Dat was in 1996 al afgesproken.'

Men wilde volgens toenmalig NAOC-directeur Remco Tevreden wel doorgaan met de bestaande Antilliaanse variant. 'Houd de boel bij elkaar, zeiden ze tegen ons. Laat de politiek die randvoorwaarden creëren, zodat er één gezamenlijke Olympische beweging blijft.' Even leek dat goed te gaan, op een conferentie in 2009 in het Plaza hotel zat de toenmalige politiek en sportwereld op één lijn. 'Met de komst van de nieuwe regering (Schotte, red.) was dat snel voorbij. Curaçao moest en zou een eigen Olympische vertegenwoordiging krijgen. Tegen ons zei het IOC: 'make no waves', maar de nieuwe wind door sport en politiek had zijn eigen agenda en overtuigde de gemeenschap dat Curaçao dat via rechtszaken wel zou regelen.'

Topsporters mochten bij de Spelen van Londen nog onder de Olympische vlag uitkomen, maar daarna moesten ze een keuze maken; uitkomen voor Nederland of voor Aruba. 'Voor de echte top was zo'n besluit gauw gemaakt, maar voor aankomend talent betekende dit het einde van een topsport carrière. Tenzij Nederland in je wil investeren', zegt Doran.

Tevreden: 'Geen toegang tot een Olympisch Comité, betekent ook geen toegang tot de Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen, de Zuid-Amerikaanse Spelen, de Panamerikaanse Spelen en de Jeugd Olympische Spelen. Het sporttalent van ons eiland was in één klap alle podia kwijt, waar het zich kon meten met de rest van de regio en de wereld. Onwetende sportbestuurders en onbekwame politici gingen zich bemoeien met een traject waar wij als NAOC zorgvuldig op hadden ingezet.'

Een aantal sportbonden wist zich via internationale federaties nog aan te sluiten bij de regionale of mondiale sportwereld. Zo heeft de CONCACAF en Wereldvoetbalbond FIFA besloten de nationale voetbalbond FFK toegang te geven tot haar toernooien. Ook volleyballers en honkballers mogen op wereldniveau meedoen. De rechtszaken in Genève zijn volgens atletiekbestuurder Rudsel Martina, lid van de Federashon Deporte i Olimpiko Kòrsou (FDOK), de opvolger van de Curaçaose Sportfederatie, nog steeds bezig. In januari 2016 valt daarover weer nieuws te melden.

'Sporters kunnen waarschijnlijk weer aanschuiven op regionaal niveau, maar alleen als Curaçao accepteert geen stemrecht te hebben in die comités. Een situatie waar sportbonden niets voor voelen', aldus Martina. Zowel Tevreden als Doran zien daarom op korte termijn geen oplossing. 'Vijf jaar na dato hebben we nog geen Olympische erkenning, we zijn en blijven versnipperd. Ook de FDOK weet partijen niet bij elkaar te krijgen.' Tevreden voegt toe: 'De kans is bijna nihil dat we als autonoom land binnen het Koninkrijk een nationaal comité mogen starten. Onze (top) sporters zijn hiervan de dupe.'

'Curaçao heeft behoefte aan een vriendelijke dictator'

'Een daadkrachtige leider zou het eiland uit het slop kunnen halen'

Drie juristen schrijven opmerkelijk artikel voor Caribisch Juristenblad


Curaçao heeft behoefte aan een autocratische leider, die het eiland als een bedrijf moet besturen. Een daadkrachtige leider zou het eiland uit het slop kunnen halen. Dat schrijven juristen Pieter Huisman, Michael Bonapart en Thomas van Walcheren in een artikel voor de eerstvolgende editie van het Caribisch Juristenblad van de Antilliaanse Juristenvereniging

Het Antilliaans Dagblad schrijft vandaag, dinsdag 6 oktober 2015, dat de redactie alvast inzage in het artikel heeft mogen krijgen.

De leider wordt door de auteurs een ‘benevolent dictator’ (vrij vertaald: een vriendelijke dictator) genoemd. Deze heeft absolute politieke macht, die hij uitoefent ten gunste van het volk. Door middel van referenda of een volksvertegenwoordiging is er nog wel sprake van enige democratische besluitvorming. Toch lijkt zo’n autocratisch bestuur in tegenspraak met de democratische beginselen die in de Staatsregeling en het Statuut zijn vastgelegd. Maar, de juristen brengen daar tegenin dat de grondrechten van het individu nog voldoende worden gerespecteerd. Ze stellen zelfs dat de Koninkrijksregering zal moeten instemmen met een wijziging van de Staatsregeling om de ‘benevolent dictator’ mogelijk te maken.

Aanleiding voor de bespiegeling van het drietal is de kwakkelende economie van Curaçao en enkele artikelen van anderen over de voortdurende malaise en de gemiste kans in 2010, waardoor de Caribische landen nog steeds vatbaar zijn voor slecht bestuur. Niet voor het eerst wordt een vergelijking gemaakt met Singapore dat onder vergelijkbare omstandigheden wel een succes is geworden, terwijl Curaçao evenveel potentieel heeft. Curaçao zou wellicht een tijd bestuurd moeten worden als een besloten vennootschap, schrijven de juristen. Visie, leiderschap en daadkracht zijn nodig en de regering zou een grotere controle moeten krijgen op de economie. Dit ‘verlicht absolutisme’ moet wel op Curaçaose wijze worden uitgevoerd.

'Verzwakking van de democratische controle dient te allen tijde te worden voorkomen.' En dit is volgens het Statuut mogelijk, stellen de auteurs. 'Wat betreft de staatsinrichting van de landen is inhoudelijk in het Statuut niets geregeld. Dit is een zelfstandige aangelegenheid.' Kortom, Curaçao mag naar eigen inzicht het bestuur inrichten met inachtneming van ‘de fundamentele rechten en vrijheden, rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur’ (artikel 43 van het Statuut). Voor de wijzigingen in de Staatsregeling van Curaçao die nodig zijn voor het invoeren van een autocratische leider is de instemming nodig van de Koninkrijksregering.

Volgens Huisman, Bonapart en Van Walcheren mag dit geen problemen opleveren als artikel 43 in het achterhoofd wordt gehouden. Het grootste probleem daarbij is volgens hen de definitie van het begrip ‘deugdelijk bestuur’. Daarin staat de democratische rechtsstaat centraal met zijn ‘checks and balances’, het voorkomen van corruptie en de integriteit en transparantie van bestuur. Op Curaçao zijn alle institutionele voorwaarden aanwezig en daar zal een model met een ‘benevolent dictator’ geen verandering in brengen.

De auteurs stellen dat democratie geen eis is voor een rechtsstaat: 'Ook een land met een dictatuur kan een rechtsstaat zijn.' Maar, ze geven toe dat de democratische principes in de loop der tijd vervlochten zijn geraakt met de rechtsstatelijke eisen. De waarborgfunctie van het Koninkrijk zal gewoon blijven bestaan en daarom zal het Koninkrijk moeten instemmen met het wijzigen van de Staatsregeling. De waarborgfunctie is niet bedoeld voor beleidsmatig toezicht, maar voor het waarborgen van mensenrechten, deugdelijkheid van bestuur en rechtszekerheid. Zo lang die zijn gegarandeerd is er geen reden voor het Koninkrijk om in te grijpen.

'Over het intern zelfbestuur heeft het Koninkrijk in beginsel niets te zeggen.' De integriteitseisen zullen nog steeds worden nageleefd en alle kandidaat-bewindslieden zullen aan een screening worden onderworpen. Met een kleine taalkundige wijziging van de integriteitswetgeving zal deze ook van toepassing zijn op de ‘benevolent dictator’.

Ook al zijn de aanpassingen in de wetgeving en de Staatsregeling beperkt, de juristen ontkennen niet dat er mogelijk ook problemen kunnen zijn bij de invoering van het autocratische stelsel: 'Het model dat in Singapore blijkt te werken, werkt niet automatisch ook op Curaçao.' Het individualisme en de pluriforme samenleving kunnen beletselen zijn, schrijven zij. 'Bovendien kan men zich afvragen of het doel met minder vergaande middelen kan worden bereikt.' Maar het is het proberen waard: 'De wereld zal met interesse de ontwikkeling van de benevolent dictator op Curaçao volgen.'

Zelfbeschikkingsrecht van het volk van Curaçao is het uitgangspunt. Het artikel besluit met: 'Op naar verlicht absolutisme dus, maar dan wel op Curaçaose wijze! Kòrsou, ta bo mes ta bo futuro! (Curaçao je hebt je toekomst in eigen hand)!'

Sharman (VHP): 'Scalianhouders worden nu juist beloond voor hun illegale handelingen'

‘De belangen van de echte scalianhouders worden veiliggesteld’

 
Het VHP-Assembleelid Dew Sharman is niet onder de indruk van het besluit van minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen om scalianhouders concessies te geven om op land te kunnen mijnen. Dit is volgens Sharman in strijd met wettelijke beginselen, omdat overtreders nu juist beloond worden voor hun illegale handelingen. ‘De belangen van de echte scalianhouders worden veiliggesteld’, stelt de parlementariër vandaag, 6 oktober 2015, in het Dagblad Suriname.

Sharman doelt hiermee op de politieke kopstukken, die de echte eigenaren zijn van deze drijvende goudfabrieken, maar tot nu toe niet in beeld zijn. Hij vermoedt dat de bewindsman onder druk gezet is, waardoor hij uiteindelijk zo'n beslissing heeft moeten nemen.

Een voorbeeld volgens Sharman is de kwestie, waarbij de minister werd teruggefloten door Melvin Linscheer, directeur Nationale Veiligheid. Linscheer zou tegen de ontmanteling van de goudpontons zijn, omdat deze toch behoorlijk inkomsten voor het land opleveren. De oplossing van Dodson duidt erop, dat de regering zowel haar inkomsten als dat van haar vrienden op een legale manier veilig wil stellen. De eigenaren van de vaartuigen hebben een economisch delict gepleegd en moeten conform de daarvoor geldende strafmaatregelen worden aangepakt. Ook zijn zij verantwoordelijk voor de milieuschade, aldus Sharman.

Het gaat volgens Dodson om vier scalianhouders en is er intussen al een terrein geïdentificeerd waar zij een concessie zullen krijgen. De pontons zullen zich volgens hem terugtrekken in de Marowijnekreek, waar de ontmanteling moet plaatsvinden. Alle pontons zullen via een GPS-systeem gecontroleerd worden.

Sharman vindt dat de bewindsman samen met alle betrokkenen dit besluit eerst goed moet gaan bestuderen om de eventuele negatieve gevolgen te kunnen natrekken. Wat hem betreft is en blijft het mijnen op water illegaal. ‘Goudpontons zijn aan regels en wetgeving gehouden en een van die wetten is dat er geen goud mag worden gewonnen in open wateren in Suriname en dus ook niet in rivieren’, aldus de politicus.

Volgens de minister riskeren de eigenaren ook nog een boete van 50 miljoen Amerikaanse dollar per persoon. Opmerkelijk is dat de minister vanaf het begin praat over ontmanteling van de vaartuigen. Dit, terwijl de Commissie Ordening Goudsector het standpunt heeft, dat slechts het Openbaar Ministerie of de rechter mag beslissen wanneer hiertoe mag worden overgegaan.

Ook het feit dat slechts bemanningslieden van de pontons in verzekering gesteld zijn, stoort Sharman. ‘Waarom niet de echte eigenaren opsluiten?’, vraagt hij zich af.

Ministerie van HI wil overtollige ambtenaren omscholen voor particuliere sector

Kort voor verkiezingen werd aantal ambtenaren bij HI verdubbeld


Het ministerie van Handel en Industrie (HI) bekijkt de mogelijkheid om overtollig personeel door korte trainingen om te scholen voor de particuliere sector. Het aantal ambtenaren bij het ministerie is kort voor de verkiezingen verdubbeld met meer dan vierhonderd, waardoor de maandelijkse loonkosten nu ruim twee miljoen Surinaamse dollar zijn, zo weet de Ware Tijd dinsdag 6 oktober te berichten. 

De meeste ambtenaren werken in ondersteunende functies, waardoor de formatie aan de onderzijde juist te ruim is. Het gaat voornamelijk om interieurverzorgers, bodes en chauffeurs.

Voor het trainen van overtollige ambtenaren zal het ministerie met het bedrijfsleven praten. Bovendien zal binnen het overheidsapparaat geld vrijgemaakt moeten worden.
Wat betreft maatregelen worden instructies van de vicepresident afgewacht. 'We zullen wel binnen de mogelijkheden van de Personeelswet diegenen oproepen die geen werkzaamheden verrichten voor het ministerie, maar wel loon ontvangen', zegt minister Sieglien Burleson.
Ronald Hooghart, voorzitter van de Centrale van Landsdienaren Organisaties (CLO), vindt het idee van omscholing niet slecht, maar wil wel dat de minister met de vakcentrale praat. 'Als de voorzieningen beter zijn dan bij de overheid, dan kunnen we ons vinden in het idee.'

Advocaten van hoofdinspecteur Rakijo willen interne oplossing

'Handelingen Rakijo zijn geen strafbare-, maar administratieve handelingen'


De advocaten van hoofdinspecteur van politie Robert Rakijo zijn geen voorstander van een strafrechtelijke afhandeling van de zaak. 'Wij zijn meer op de tour van een interne oplossing', zegt advocaat Humphrey Schurman vandaag, dinsdag 6 oktober 2015, in de Ware Tijd.

De advocaat typeert de handelingen waarvoor Rakijo in verzekering is gesteld niet als strafbare-, maar meer als administratieve handelingen die niet op correcte wijze zijn verricht.

Schurman stelt, dat zijn cliënt een enorm aantal dienstjaren binnen het korps heeft opgebouwd en dat het bereiken van de topfunctie, die Rakijo bekleedt binnen het korps 'niet zomaar' gaat.
De rechter-commissaris (rc) heeft gisteren besloten dat Rakijo in vrijheid moet worden gesteld. Twee weken geleden had de rc dit nog geweigerd. Volgens Schurman had de rc de raadslieden gevraagd om het Openbaar Ministerie (OM) nog wat ruimte te geven om onderzoek te verrichten. Met name was Rakijo nog niet door de politie verhoord.
Nadat hij zijn verklaring had afgelegd, heeft zijn verdediging de rc opnieuw gevraagd om de inverzekeringstelling te toetsen. Dit resulteerde in een besluit in het voordeel van Rakijo. Het is nog onduidelijk of het OM in hoger beroep gaat tegen dit besluit.

2-Jarige peuter uit Atjoni in AZP opgenomen na eten medicijnen

Medicijnen bestemd voor patiënt met agressief gedrag


De politie van Atjoni kreeg afgelopen zaterdag de melding, dat de 2-jarige Tyeano G. een hoeveelheid tabletten had opgegeten. De medicijnen zijn bestemd voor een patiënt met agressief gedrag, zo bericht het Dagblad Suriname vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

Het slachtoffertje was achtergelaten door zijn moeder voor een andere vrouw. Tyeano is opgenomen in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en is is buiten levensgevaar.

'De politie doet een beroep op ouders, verzorgers en personen die kinderen onder hun toezicht hebben (oppas), om alle gevaarlijke spullen en middelen buiten bereik van kinderen te houden. Een kind ziet geen gevaar en weet ook niet wat voor gevolgen deze zaken met zich mee kunnen brengen. U bent als oudere verantwoordelijk, dus om geen schuldgevoel te hebben of te krijgen, kwijt u zich dan goed van uw taak.'

‘Suriname-Nederland 40 jaar later’ 1975-2015

Speciaal project rond 40e viering onafhankelijkheid Suriname neemt relatie met Nederland onder de loep

(Bron foto: smc94.nl/suriname-nederland)

Fri, fri fri! (Vrij, vrij vrij) scandeerde de feestende massa in Paramaribo aan de vooravond van de onafhankelijkheid in Suriname. Surinamers die minder vertrouwen hadden in de verzelfstandiging van Suriname namen het vliegtuig naar Nederland. Bijna een derde van alle Surinamers verliet het land. Op 25 november 2015 is het 40 jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd van Nederland. 

In het project ‘Suriname-Nederland 40 jaar later’ 1975-2015 wordt de relatie Suriname-Nederland aan de hand van een tentoonstelling, filmretrospectief, educatieprogramma, debat en literaire talkshow onder de loep genomen. 
Vragen die aan de orde komen, zijn: 
Hoe kijken beide landen terug op de relatie Suriname-Nederland? 
Wat is er terechtgekomen van de dromen van toen? 
Hebben Nederland en Suriname nog een gemeenschappelijke toekomst? 
Het project sluit aan bij het thema van de Maand van de Geschiedenis: Tussen Droom en Daad.  

Wie, wat, waar, wanneer?
‘Suriname-Nederland 40 jaar later’, Museum Volkenkunde, Leiden, 22 oktober t/m 31 januari 2016
Aan de hand van persoonlijke herinneringen, historische foto’s, radio- en tv-fragmenten worden in Museum Volkenkunde de hoogte- en dieptepunten in de soms moeizame relatie tussen beide landen worden getoond. Ook de kunstinstallatie ‘Not Mama’s Umbrella, stof tot nadenken' van de kunstenaars Renée Koldewijn (Amsterdam) en Isan Corinde (Paramaribo) is hier te zien.

Filmretrospectief, Literaire Talkshow en Debat met Surinamisten, het Tropenmuseum, Amsterdam, 24 & 25 oktober 2015
Het Tropenmuseum vertoont in het Filmretrospectief met als thema ‘de Onafhankelijkheid van Suriname’, 12 documentaires en Polygoonjournaals. Het werk van cineast Frank Zichem staat centraal van wie documentaires, zoals ‘Papieren Nederlandertjes’ uit 1974 en ‘De Verwelkte Ruiker’ uit 1995 worden vertoond. Journaliste Peggy Brader praat met Frank Zichem over zijn werk.
De Literaire Talkshow Of je leven ervan af hangt’ op zaterdagavond wordt georganiseerd door de Werkgroep Caraïbische Letteren. Tevens is het de jaarlijkse Caraïbische Letterendag van de Werkgroep. In de talkshow - afgewisseld met beeld, columns, zang-  staan schrijvers centraal die beeldbepalend zijn geweest voor de afgelopen veertig jaar: Thea Doelwijt, Edgar Cairo, Astrid Roemer, Anil Ramdas en Robert Vuijsje.

Gasten die uit hun werk voordragen en erover praten, zijn Arthur Cairo (broer van), Reve-biograaf Nop Maas, schrijvers Thea Doelwijt, Stephan Sanders, Robert Vuijsje, de Haagse loco-burgemeester en schrijver Rabin Baldewsingh, acteurs Mike Ho Sam Sooi en Manoushka Zeegelaar, cineast Hans Hylkema, columniste van Starnieuws Sharda Ganga en Maaike Meijer, hoogleraar genderstudies aan de Universiteit Maastricht.  
De talkshow wordt gepresenteerd door journaliste Tanja Fraai en Michiel van Kempen, bijzonder hoogleraar Nederlands-Caraïbische Letteren aan de Universiteit van Amsterdam. De verschillende sessies worden afgewisseld met gezongen gedichten van Denise Jannah.

Het Debat met Surinamisten Ongemakkelijke relaties’, op zondagmiddag gaat over de politieke, culturele en economische relaties tussen Suriname en Nederland met onder anderen: Sharda Ganga, Guno Jones, Rosemarijn Hoefte, Paul Tjon Sie Fat en Peter Meel. Het debat wordt georganiseerd door het IBS, Instituut ter Bevordering van de Surinamistiek, in samenwerking met de Werkgroep Caraïbische Letteren. 

Driedaags filmretrospectief en een debat over beeldvorming in On Stage, Paramaribo, 13, 14 & 15 november 2015
De directeur van het Nationaal Archief Suriname, Rita Tjien Fooh verricht de opening. Bij die gelegenheid wordt het audiovisueel materiaal aangeboden dat Beeld en Geluid in Hilversum beschikbaar stelt aan het Nationaal Archief Suriname. 

Het project ‘Suriname-Nederland 40 jaar later’ is een initiatief van de Stichting Multimediale Cultuur. 
Meer informatie over het project: 
Karin Greep, producer ‘Suriname-Nederland 40 jaar later’ 
tel: 06- 44 564 013 of 

Suriname scoort met 3% groei economie goed binnen CARICOM

Guyana en St. Kitts & Nevis blijven Suriname voor


Met 3 procent per jaar is Suriname op twee CARICOM-landen na de hardst groeiende economie in 2015 en dat zal ook zo zijn in 2016. Alleen Guyana en Sint Kitts en Nevis zullen het beter doen, zo bericht de Ware Tijd vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

De rest van Latijns-Amerika en het Caribisch Gebied doen het beduidend slechter doen. De economie van Latijns-Amerika zal dit jaar gezamenlijk zelfs krimpen met 0,3 procent. Voor 2016 wordt gerekend op een groei van 0,7 procent.

Het Caribisch Gebied zal in 2015 een groei doormaken van 2,6 procent en het jaar daarop 2,9 procent, aldus de Economische Commissie voor Latijns-Amerika en het Caribisch Gebied (ECLAC) in een gisteren uitgebracht persbericht.

De belangrijkste factoren voor de afnemende groei zijn volgens ECLAC een zwakke interne vraag naar goederen, de wereldeconomie die geplaagd wordt door trage groei in de ontwikkelde landen, trage groei in opkomende economieën als China, het sterker worden van de Amerikaanse dollar en toenemende onvoorspelbaarheid in de financiële markten. Maar, ook de forse daling van de prijzen van grondstoffen dragen bij aan de malaise.

Het VN-orgaan zegt dat bevordering van investeringen een fundamentele taak is om de huidige afnemende groei te stuiten zodat een pad van langdurige duurzame groei kan worden ingeslagen.

Misiekaba (NDP) geen voorstander van nevenfuncties Assembleeleden

Programmamaker Sammy Doerga maakt nevenfuncties bekend

Misiekaba zal nevenfuncties aan de orde stellen tijdens algemene politieke beschouwingen


André Misiekaba, fractieleider van de Nationale Democratische Partij (NDP), is er een groot voorstander van, dat leden van De Nationale Assemblee (DNA) geen nevenfuncties hebben. President Desi Bouterse, voorzitter van de NDP, heeft dit ook voorgehouden aan zijn partij. Hij heeft aangegeven dat er een keuze gemaakt moet worden. Diverse NDP-Assembleeleden blijken toch nog een nevenfunctie te hebben. Zij zijn zelfs in dienst van de overheid. Er is nog geen overeenstemming over deze kwestie, aldus Starnieuws vandaag, dinsdag 6 oktober 2015.

Programmamaker Sammy Doerga maakte afgelopen zondag in zijn programma Door de Bank de namen bekend van Assembleeleden die ook een baan hebben bij de overheid. Hij heeft de lijst, nadat hij hier meerdere malen om gevraagd had, ontvangen van de leiding van De Nationale Assemblee.

Doerga vindt dat Assembleeleden, die ook in dienst zijn van de overheid, volksbedriegers zijn. Zij ontvangen dubbel salaris en de meesten verrichten er geen arbeid voor.

Misiekaba om commentaar gevraagd zegt, dat hij nog niet weet hoe de president zijn visie in de praktijk zal realiseren. 'Mijn voorstel is de wet geldelijke voorziening van De Nationale Assemblee zodanig te wijzigen dat leden na vijf jaren, net als de ministers ambtenaar ter beschikking worden en daardoor in de ambtenarij kunnen worden ingezet. De broodvrees vanwege eventuele politieke rancune valt dan weg. In De Nationale Assemblee is er nog steeds geen overeenstemming over mijn voorstel. Ik denk dat deze kwestie tijdens de algemene politieke beschouwingen aan de orde gaat komen',  zegt de politicus, die geen nevenfunctie heeft.

Lijst nevenfuncties Assembleeleden, met dank aan Sammy Doerga:

Een week lang gratis adverteren als proef?

Een week lang gratis adverteren als proef?
Zendt uw advertentie en/of logo naar de redactie.

Bel goedkoop naar Suriname!