maandag 21 december 2015

CAHFSA neemt eigen kantoorgebouw in gebruik

Hoofdkantoor Caribbean Agriculture Health and Food Safety Agency was sinds maart 2010 gevestigd bij LVV

(Bron foto's: LVV)

Het bestuur van de Caribbean Agriculture Health and Food Safety Agency (CAHFSA) heeft vandaag, maandag 21 december 2015, haar nieuwe kantoorgebouw in gebruik genomen in Paramaribo. Minister Soeresh Algoe van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) heeft de overhandiging van het gebouw gedaan met de onthulling van de naamborden van CAHFSA en het doorknippen van een lint, zo laat LVV in een persbericht weten.


De officiële handelingen van de minister werden gedaan met Juliet Goldsmith (Plant Health Specialist van CAHFSA), die waarneemt voor de Chief Executive Officer CAHFSA. 

Het hoofdkantoor van CAHFSA werd officieel op 18 maart 2010 geopend in Suriname en was gehuisvest in een van de gebouwen van het ministerie van LVV. 


Terwijl Suriname heeft toegezegd het hoofdkantoor op te zetten voor CAHFSA, geven de overige lidlanden steun in andere vormen waaronder technische deskundigheid en financiële steun. Het gebouw heeft Euro 1.3 miljoen gekost.

CAHFSA is een inter-gouvermentele organisatie, opgericht in 2010 door de lidlanden van de Caraibische gemeenschap, CARICOM. In 2014 werd CAHFSA operationeel onder leiding van Simeon Collins. CAHFSA heeft belangrijke taken te vervullen voor het Caribisch gebied met het oog op de veiligheid en gezondheid van dier en planten ook met het oog op voedselveiligheid.

Nog meer uren vertraging SLM-vlucht vanaf Schiphol

Ingehuurd Hi Fly-toestel kon 20 december niet vertrekken vanwege beschadigde cargodeur


Een groep SLM-passagiers heeft gisteren en vandaag nogal wat voor de kiezen gekregen. Na ruim vijf uren vertraging konden ze gisteren niet meer vertrekken vanaf Schiphol. De vlucht werd met een dag vertraagd. Vandaag, maandag 21 december 2015, ging er weer heel wat mis op Schiphol. Uiteindelijk is het toestel vandaag met zes uren vertraging opgestegen richting Suriname. De vlucht vanaf de J.A. Pengelluchthaven te Zanderij werd gisteren ook met een dag vertraagd. Nu wordt deze vlucht met vertraging morgenochtend uitgevoerd, zo bericht Starnieuws.

De SLM heeft inmiddels bekendgemaakt, dat de uitgestelde PY 994-vlucht Paramaribo-Amsterdam morgenochtend om vijf uur zal vertrekken. Passagiers moeten zich tussen half twaalf vanavond en half twee morgenochtend aanmelden op de Johan Adolf Pengelluchthaven.

Het ingehuurde Portugese Hi Fly-toestel van de SLM werd vertraagd in Amsterdam, doordat de cargodeur beschadigd raakte door de afhandelaar van de bagage. De bemanning moest ook worden vervangen, omdat het oponthoud te lang duurde.

Groep inwoners Commewijne ontvangt van RGB 337 toewijzingsbeschikkingen

Minister Relyveld bij uitreiking op terrein Tamanredjo Sportbond aanwezig

(Bron foto: ministerie van RGB)

Een groep bewoners van Commewijne heeft gisteren 337 toewijzingsbeschikkingen ontvangen van minister Steven Relyveld van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB). De uitreiking vond plaats op het terrein van de Tamanredjo Sportbond, aldus een berichtje op Starnieuws vandaag, maandag 21 december 2015.

Kort voor de verkiezingen van 25 mei kregen deze belanghebbenden hun bereidverklaring uitgereikt. Relyveld zei, dat hij na zijn beëdiging verder is gegaan met de uitreiking van beschikkingen. Volgens hem is hij in dienst van de samenleving en probeert eenieder die er recht op heeft te voorzien van een stukje rechtszekerheid.


Tegen de ontvangers zei de minister gisteren dat zij binnen vier maanden de toewijzingsbeschikking moeten laten inschrijven bij het MI GLIS-kantoor (Management Instituut voor Grondregistratie en Land Informatie Systeem). Degenen die reeds een beschikking hebben en hun perceel wensen te verdelen onder hun kinderen en of anderen verwees hij naar een notaris. Anderen die in aanmerking moeten komen voor een beschikking en nog niet zijn geholpen, vroeg hij om geduld te betrachten.

Politievakbond SAP niet blij met aanname door Statenleden Curaçao nieuwe pensioenregeling

'Leden die voor hebben gestemd kozen bewust ervoor om ambtenaren pijn te doen'


Vakbond SAP (Sindikato Ambtenarnan di Polis) is niet te spreken over het besluit van de Staten om akkoord te gaan met de nieuwe pensioenregeling voor overheidspersoneel. Volgens SAP-bestuurslid Amado Vilchez hebben de leden van de Staten die voor de nieuwe regeling hebben gestemd er bewust gekozen om ambtenaren pijn te doen. Dat bericht de Amigoe vandaag, maandag 21 december 2015.
  
Het grootste pijnpunt van SAP had betrekking op de overgangsregeling bij de nieuwe Pensioenwet voor ambtenaren. Voor ambtenaren, tussen de 55 en 58, die ervoor kiezen om eerder met pensioen te gaan, betaalt de overheid niet de werkgeversgedeelte van de BVZ-premie van 7,1 procent. Tijdens een presentatie van vorige week benadrukte Vilchez namens SAP dat dit een enorme last voor gepensioneerde ambtenaren is.

Aan de vooravond van de vergadering waarin de Staten met elf stemmen voor en acht tegen akkoord gingen met de pensioenregeling, had Vilchez nog verklaard, dat het woord aan de Statenleden was. Nu, na de vergadering, constateert hij dat de elf leden van de oppositie, (Elmer ‘Kadè’ Wilsoe (PS) was vanwege trieste familieomstandigheden niet aanwezig bij de stemming) er vrijdag bewust voor hebben gekozen om een maatregel te nemen die pijn voor ambtenaren zal veroorzaken.

'Wij hebben de Statenleden op de hoogte gebracht van wat voor pijn deze maatregel onder gepensioneerde ambtenaren zal zorgen. Toch heeft men niet naar ons geluisterd. Wij hebben als enige vakbond tot driemaal toe een onderhoud met de Staten aangevraagd om onze kritiekpunten naar voren te brengen. Maar, toen wij in de Staten aan het woord mochten komen, was dit niet als zelfstandige vakbond, maar als deel van het vakbondplatform Centrale Commissie van Vakbonden (CCvV)', geeft Vilchez aan.

Het argument van de regering, dat het laten betalen van de 7,1 procent door de overheid te veel geld zou kosten, wordt door Vilchez van de hand gewezen. 'Wij hebben gewezen op extra manieren hoe de regering aan extra geld voor deze extra uitgave, maar ook extra investeringen in de maatschappij kan komen, maar ook daar is niks meegedaan. De alternatieve voorstellen van SAP gaan uit van een financial transaction charge voor banken, waardoor de regering op iedere banktransactie een percentage kan vragen. Ook is de vakbond voorstander van extra controles op de tax compliance, waardoor de overheid ook miljoenen aan extra inkomsten kan krijgen.'

Maar nu er een besluit op tafel ligt, kan SAP volgens Vilchez weinig anders doen dan dit te respecteren. 'Dit is de wet en die heb je te accepteren. Wij houden nu hoop dat er in de toekomst een regering aan de macht komt, die gaat inzien dat deze maatregel echt niet kan.'

74-Jarige eigenaar Franky's Chair & Table Center bij overval bij zijn woning in Blue Bay (Curaçao) overleden


Ignacia en andere man vastgebonden in woning aangetroffen 

Tweede persoon overleeft overval

 
Een overval bij zijn woning in Blue Bay is Francisco Narcico Ignacia, eigenaar van Franky’s Chair & Table Center, gisteren fataal geworden. Het is nog onduidelijk hoe Ignacia, die afgelopen donderdag zijn 74e verjaardag vierde, om het leven is gekomen, zo bericht vanmiddag, maandag 21 december 2015, de Amigoe. 

De politie kwam de overval op het spoor, nadat de centrale meldkamer omstreeks kwart voor twaalf een melding binnenkreeg over een verdacht voertuig dat geparkeerd stond bij het voetbalveld in Scherpenheuvel. De agenten vonden daar een jeep die niet op slot was en zijn direct met een onderzoek gestart. Daaruit bleek dat de eigenaar in het Blue Bay Resort woont en de agenten besloten naar die woning te gaan voor nader onderzoek.

In het huis troffen ze Ignacia en een andere man aan. Beiden waren aan hun handen en voeten vastgebonden en hun mond was dichtgeplakt. Ignacia gaf geen teken meer van leven, de politiearts constateerde vlak hierna zijn dood.

De politie is aan het onderzoeken wat daar precies is gebeurd, maar weet al dat er hier sprake is geweest van een fatale overval, aangezien het voertuig van de eigenaar was gestolen, liet politiewoordvoerder Imro Zwerwer vanochtend aan Radio Direct weten.

Het is nog niet bekend hoeveel daders betrokken waren bij deze overval, hoe zij door de beveiliging van het resort naar binnen konden gaan en wat de oorzaak van Ignacia’s dood was. Het tweede slachtoffer dat de politie uit de woning kon redden wordt al gehoord, voegde Zwerwer toe tijdens het radio-interview. Volgens hem gaat het hier om iemand die de ondernemer met diverse werkzaamheden hielp.

Zoals bij de meeste ‘gated communities’ dient men bij de ingang informatie door te geven, zoals de persoonlijke gegevens en wordt de nummerplaat van voertuigen gecontroleerd en dient de huisbewoner eerst toestemming te geven, alvorens een bezoeker toegelaten wordt. Uit het onderzoek zou dus moeten blijken wie toegang kreeg tot de woning van de ondernemer. Het is niet bekend of deze informatie beschikbaar is gesteld aan de politie. Blue Bay-directeur Rogier van der Meer was niet bereikbaar voor commentaar hierover en over de veiligheid op het resort.

Ignacia was een bekende man op het eiland. Hij werd ‘Franky Stul’ genoemd. Hij is eigenaar van Franky’s Chair & Table Center aan de Hispañolaweg in Buena Vista en aan de Sta. Rosaweg, en biedt sinds 1984 zijn diensten aan organisatoren van feesten. Veel mensen dachten dat Ignacia ook een catering had, maar hij verhuurde het gebouw aan een cateringzaak. Franky Stul was zeer geliefd onder zijn werknemers.

Den Blauwvinger: Suriname ontbeert een krachtige huurdersvereniging

COLUMN: Verhuurders maken op grove asociale wijze misbruik van huurders en woningzoekenden

Huurprijzen worden gevraagd in extreem hoge buitenlandse valuta en dat wordt gedoogd 

Laat de twee consumentenorganisaties aanzet geven om te komen tot een huurdersvereniging


Afgelopen week werd weer eens in De Nationale Assemblee gedebatteerd over de verhuur van woningen in Euro's in plaats van gewoon in Surinaamse dollars ofwel Srd's. Dat is bij wet verboden en alleen een bedrijf als de SLM (Surinaamse Luchtvaart Maatschappij) mag producten aanbieden in buitenlandse valuta.

In de hele discussie over woningverhuur in extreem hoge buitenlandse valuta mist het aspect van een huurdersvereniging. In Suriname bestaat geen enkele organisatie die zich inzet en hard maakt voor de rechteloze huurder. Consumentenorganisaties (Consumentenkring en Consumentenbond) lijken zich daar ook niet echt druk om te maken, zich voor in te zetten.
Waarom niet?
Waarom is men in Suriname zo passief en laat men alles maar gedwee over zich heen komen? Wanneer wordt die vuist eens op tafel geslagen?
Surinamers kunnen luid en grof praten. Schelden en met vuil smijten is aan de orde van de dag, maar opkomen voor hun persoonlijke belangen en rechten is er nauwelijks bij. Gedwee wordt alles maar, welhaast slaafs, geaccepteerd.

Een loopje genomen en gesold
Met huurders wordt in Suriname een loopje genomen, er wordt met ze gesold. Verhuurders maken misbruik van hun huurders door extreme hoge huren en borgsommen (soms twee tot drie maanden huur vooruitbetalen als borgsom is normaal) te vragen, een positieve uitzondering daargelaten.

Maar, feit is, er worden exorbitante huurprijzen voor woningen (waar soms van alles aan mankeert) gevraagd en niemand maakt zich druk. Ook Assembleeleden niet, want ja, je kunt wel iets roepen in een openbare vergadering van het parlement, maar bij roepen mag het niet blijven. Je hebt als politicus weer even je punt gemaakt, geschoord en wat publiciteit gehaald, maar uiteindelijk zijn de huurder en de woningzoekende daar niet mee gediend.

Paraplutarieven uit de koker van de NDP
Zo stelde de fractievoorzitter van de NDP (Nationale Democratische Partij), André Misiekaba, 17 december, tijdens de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblee (DNA) nog voor om zogenoemde paraplutarieven voor huurwoningen in te stellen. Hij zei, dat bij huurders het idee leeft dat de verhuurder de koers bepaalt en dat op die manier de huurder automatisch is overgeleverd aan de grillen van de woningeigenaren. De NDP'er wil dat tarieven per woonomgeving en op basis van de grootte van een woning, per vierkante meter, vastgesteld worden. Eerder had president Desi Bouterse bij het beantwoorden van vragen gezegd, dat de huurder absoluut niet verplicht is de huur in buitenlands geld te betalen. Bouterse zei ook, dat de verhuurder de huurprijs wel in een vreemde munt mag vragen, maar dat niet moet eisen. De verhuurder mag kiezen het bedrag in Surinaamse dollar te betalen tegen de officiële wisselkoers van de Centrale Bank van Suriname en niet tegen een zwarte markt- of cambiokoers. De president lijkt zijn 'eigen' wet- en regelgeving niet te kennen.

Misiekaba: 'Het is goed als gezegd wordt, dat niet in vreemde valuta betaald hoeft te worden, maar ik had graag gezien, dat ook het vragen ervan door de verhuurder wordt verboden.'

Gebreken en ongemakken, daar betaalt de huurder veelal duur voor
De politicus had een punt. Huurprijzen voor woningen in buitenlandse valuta zouden verboden moeten worden. Verhuurders maken er op een ongelooflijke misbruik van en van de heersende woningnood, waardoor soms woningzoekenden gedwongen worden om in te dure huurwoningen te gaan wonen. Negen van de tien huurwoningen worden aangeboden in euro's. Huurprijzen vanaf zo'n 400 euro per maand zijn normaal, maar omgerekend in Srd's (Srd 1.686 op 19 december) voor velen niet op te brengen. Vaak zijn het ook nog eens woningen met de nodige gebreken en ongemakken. Schrijnend.

De meeste verhuurders zijn niets meer en niets minder dan ordinaire geldwolven, die weten dat huurders nauwelijks tot geen rechten hebben, maar die wel de huur netjes op tijd moeten betalen, want anders worden ze zo door hun huurbaas op straat gezet, zonder pardon.

Het wordt tijd dat de regering hier eens serieus werk van gaat maken en verhuurders aanpakt die woningen verhuren in buitenlandse valuta. Verhuurders die de fout in gaan zijn eenvoudig en snel te traceren en dus aan te pakken. Maar, de wil om tegen ze op te treden lijkt niet aanwezig te zijn. Waarom huurders dwingen – terwijl de wet het niet toestaat – de huur te voldoen in euro's? We leven toch in Suriname? Het is te gek voor woorden. Overigens geldt dat ook voor andere sectoren, zoals de autohandel. De meeste auto's in Suriname worden door garages en anderen te koop aangeboden in Amerikaanse dollars. Ook dat wordt gedoogd.

Consumentenorganisaties zouden met initiatief voor huurdersvereniging moeten komen
Wat de woningverhuur betreft zou het aan te bevelen zijn om bijvoorbeeld vanuit de consumentenorganisaties – zij zijn het toch die de belangen van de consument moeten beschermen? – met een initiatief te komen voor het oprichten van een huurdersvereniging, waardoor de druk kan worden opgevoerd op de regering en op asociale verhuurders om onder andere definitief een einde te maken aan de praktijk van het vragen van euro's om de maandelijkse woninghuur te voldoen. We leven en wonen toch in Suriname en niet in Europa?
Maak een einde aan de huidige absurde situatie in de woningverhuursector. Consumentenkring en Consumentenbond Suriname neem het initiatief en werk in gezamenlijkheid aan de oprichting van een huurdersvereniging. Toon eens, dat jullie werkelijk opkomen voor de consument.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger,
21 december 2015
Amsterdam-Paramaribo

Assembleevoorzitter maakt vanwege stank van verdelgingsmiddel einde aan begrotingsbehandeling

Plaat in plafond vergaderzaal Assemblee los door regenval en lekkend dak

Vergadering mogelijk morgen, dinsdag 22 december, voortgezet

 
Een hardnekkig onaangename geur heeft ervoor gezorgd, dat Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons de begrotingsbehandeling vanochtend, maandag 21 december 2015, heeft verdaagd naar in principe morgen. Minister Siegfried Wolff van Openbare Werken is de enige die vandaag aan het woord is gekomen. De voorzitter zei, dat er een indringende geur van een verdelingsmiddel hing in de vergaderzaal, aldus Starnieuws.

Geerlings-Simons bemerkte ook, dat een plaat van het plafond los is geraakt door de aanhoudende regenval in het afgelopen weekend en volens haar lekt het dak weer. De technische dienst van het parlement heeft de geur niet kunnen verhelpen. De ramen en deuren werden tijdens een schorsing opengezet, maar de stank verdween niet.

De Assembleevoorzitter vond het onverantwoord om de vergadering onder die omstandigheden voort te zetten. Het lag in de bedoeling dat de regering vandaag en morgen aan het woord zou komen om vragen te beantwoorden over de begroting die in eerste ronde zijn gesteld door Assembleeleden. Afhankelijk van de situatie zal de vergadering morgen worden voortgezet.

Meeste door Nederland gefinancierde Usona-projecten op Curaçao waren te ambitieus

PricewaterhouseCoopers: 'Zonder haalbaarheidsstudie werd door politiek niveau risico aanvaard'

 
De meeste projecten die door Nederland zijn gefinancierd onder de regie van Usona, tussen 2008 en 2014, zijn te ambitieus gebleken. Omdat er vooraf geen haalbaarheidsstudie is verricht, is op politiek niveau een risico aanvaard, aldus het evaluatierapport van PricewaterhouseCoopers (PwC), die vindt dat dit wel had moeten gebeuren, zeker als blijkt dat het budget van de projectfinanciering (275,6 miljoen gulden), 15,8 procent beslaat van de toenmalige begroting van 2012 van Curaçao (1.743 miljoen gulden). Dit bericht het Antilliaans Dagblad maandag 21 december 2015.

In het evaluatierapport van PwC wordt nagegaan wat de effectiviteit, de duurzaamheid, de efficiëntie en de impact zijn geweest van drie gefinancierde hoofdonderdelen, te weten Institutionele Versterking en Bestuurskracht (IVB), Onderwijs en Jongeren Samenwerkingsprogramma (OJSP) en het Sociaal Economisch Initiatief (SEI). Binnen deze drie hoofdonderdelen zijn in de periode 2008-2014, 168 projecten op Curaçao uitgevoerd voor een bedrag dus van 275,6 miljoen gulden.

Omdat er nimmer een nulmeting heeft plaatsgevonden alvorens de programma’s te starten en omdat de plannen niet op haalbaarheid zijn getoetst, blijkt nu achteraf dat de programma’s te ambitieus waren.

'De eindverslagen laten zien dat in 92 procent van de projecten, de geplande activiteiten voor meer dan de helft zijn gerealiseerd. In circa 78 procent van de projecten zijn de geplande activiteiten zelfs voor meer dan 80 procent gerealiseerd. De projecten hebben in die zin dan ook positief bijgedragen aan het behalen van de programmadoelstellingen', zo concludeert PwC.

De samenwerkingsprogramma’s hebben een positieve impact gehad op de samenleving van Curaçao, maar de doelstellingen zijn voor een deel niet gerealiseerd, aldus PwC. Dit komt, omdat in dezelfde periode Curaçao bezig was met de staatkundige herstructurering en dit had voorzien moeten worden want PwC concludeert: 'Op voorhand had de inschatting gemaakt kunnen worden dat hiermee ook de impact (naast de effectiviteit en duurzaamheid) in gevaar kon komen.'

Ook als men zich realiseert hoeveel geld met de projecten gemoeid was (15,8 procent van de totale begroting van Curaçao) had men kunnen weten dat het projectmanagement een te grote belasting legde op het overheidsapparaat.

Kustwacht Caribisch Gebied redt vier Venezolaanse schipbreukelingen

(Bron foto: Kustwacht Caribisch Gebied)
Drie bemanningsleden overlijden waarvan een door bijtwonden haai


De Kustwacht Caribisch Gebied heeft vier Venezolaanse schipbreukelingen gered die op het vaartuig ‘Doña Matilda’ vanuit Bonaire onderweg waren naar Aruba, zo berichten vandaag, maandag 21 december 2015, onder andere het Antilliaans Dagblad en de NOS. 
 
Twee opvarenden zijn verdronken. De derde werd aangevallen door een haai en overleed nadat hij was gered. Vier anderen hebben het overleefd.

Het schip was donderdag vertrokken van Bonaire naar Aruba. Nadat het schip vrijdag nog niet was aangekomen begon de Kustwacht een zoekactie met een patrouillevliegtuig, maar er werd niets gevonden.

Een dag later kreeg de Kustwacht een melding van een ander schip dat een drenkeling aan boord had genomen. Drie anderen hadden zich vastgeklampt aan de ankerketting van het schip. De vierde dobberde in een boei aan de achterzijde van het schip.

De schipbreukeling die aan de achterzijde dobberde, was zwaargewond omdat hij door een haai was gebeten. Met een helikopter werd hij uit het water gehaald en naar het ziekenhuis gebracht, waar hij overleed. De drie anderen zijn met uitputtingsverschijnselen aan land gebracht.

De zeven Venezolanen maakten de overtocht met een bark, een zeilschip met drie masten. Een grote golf sloeg over de achtersteven van de bark waarna het schip direct zonk.

Nauwelijks levende nierdonoren op Curaçao - 'Veel patiënten kiezen nu zelf voor thuis dialyseren via buik'

'Europeanen zijn barmhartiger voor hun medemens dan wij op Curaçao'

'Als het gaat om het helpen van een naaste geeft niemand thuis'


Terwijl in Nederland bij 50 procent van de niertransplantaties de nier van een levende donor komt, is er op Curaçao nauwelijks een familielid of geliefde te vinden die zijn nier wil afstaan. 'Europeanen zijn barmhartiger voor hun medemens dan wij op Curaçao', zegt internist-nefroloog Nouaf Ajubi vandaag, maandag 21 december 2015, in het Antilliaans Dagblad.

Patiënten die in aanmerking komen voor een niertransplantatie komen sowieso op een wachtlijst voor een nier van iemand die is overleden. Daarvoor werkt het Sint Elisabeth Hospitaal al jaren samen met het Academisch Medisch Centrum (AMC) in Amsterdam. In afwachting van een nier worden zij gedialyseerd. Veel leed kan voorkomen worden als een familielid of vriend een nier aanbiedt.

'In Nederland en Europa is daar echt een grote slag mee geslagen, maar hier valt het aanbod van nieren van levende donoren erg tegen. Wat het ook is, angst of onwetendheid, als het gaat om het helpen van een naaste geeft niemand thuis.' De nefroloog noemt een schrijnend voorbeeld van een vrouw die na 20 jaar dialyse een nieuwe nier moest krijgen. 'Alle bloedvaten zaten dicht, het kon echt niet meer. Dus legde ik haar familie uit dat het enige wat haar nog kon redden een transplantatie was. Maar niemand wilde een nier afstaan. Niemand!' 

Ajubi en zijn drie collega’s pleiten voor een bewustwordingscampagne. Niet alleen, omdat er meer donoren nodig zijn, maar ook om te voorkomen dat het aantal nierpatiënten maar blijft toenemen. De internist-nefroloog reageert desgevraagd op berichten op NierNieuws.nl over een tekort aan behandelcapaciteit voor dialysepatiënten. Op Curaçao zijn 312 dialysepatiënten, van wie er 12 in Colombia worden behandeld, omdat er op het eiland geen behandelstoel beschikbaar is. Zij verblijven in Colombia totdat er een plek vrijkomt op Curaçao, dat kan variëren van drie maanden tot soms wel een jaar. De Sociale Verzekeringsbank investeert in drie nieuwe dialysestoelen, goed voor de behandeling van 16 patiënten. Een cosmetische ingreep, vindt Ajubi. Curaçao heeft volgens de specialist geen tekort aan behandelcapaciteit, maar lijdt aan een te grote aanwas - jaarlijks 10 procent - van patiënten met een nierziekte die zouden overlijden zonder behandeling.

'Wereldwijd zijn we een van de landen met per hoofd van de bevolking de meeste patiënten met een nierziekte in een eindstadium. Die moeten gedialyseerd worden of een niertransplantatie krijgen.'

Van de dialysepatiënten kiest tachtig procent voor haemodialyse en gaat daarvoor naar het Sehos of het Curaçao Dialyse Centrum in Otrobanda. Ajubi pleit ervoor dat meer patiënten zelf thuis dialyseren via de buik in plaats van aan de machines in centra. 'Dat is wereldwijd de trend.' Met een niertransplantatie heeft een patiënt de beste kans om te overleven. Wat Ajubi betreft stapt Curaçao af van haemodialyse. 'We zijn geen rijk land en moeten keuzes maken. Ik vind buikdialyse thuis, zonder machines en veel personeel, dan een goede keuze. Veel patiënten kiezen nu zelf voor haemodialyse, omdat ze niet zelf verantwoordelijk willen zijn voor hun gezondheid.' De bal ligt nu bij de overheid.

'Sinds 1998 hebben we keer op keer bij vier ministers en vier gedeputeerden aan de bel getrokken. Maar er worden geen effectieve preventieve maatregelen genomen. Ik zie nog steeds kinderen die als ontbijt van hun ouders een cola en pastechi krijgen. Als je nu actie onderneemt, duurt het nog jaren voordat je daar de vruchten van plukt.'

Met drie nieuwe stoelen is het capaciteitsprobleem voor dialysepatiënten in ieder geval niet opgelost. 'Het gaat niet om een stoel, maar al het personeel wat je daaromheen nodig hebt', zegt Ajubi. En al die gespecialiseerde verpleegkundigen, artsen en radiologen zijn juist moeilijk te vinden. Ook in het buitenland. 'Daarom leiden we nu onze eigen mensen op.' Op Curaçao werken nu vier nierspecialisten voor de dialysecentra. Per 1 april begint een vijfde. 'Maar, als voor die drie nieuwe stoelen zestien patiënten zijn gevonden, dan hebben we alweer twee nieuwe collega’s nodig', zegt Ajubi.

Deelnemen aan regeringscoalitie voor DOE-voorman Breeveld 'een enorme uitdaging'

'Wij geloven, dat wij een bijdrage kunnen leveren'


'Het is een enorme uitdaging, maar wij hebben bewust hiervoor gekozen, omdat wij geloven dat wij een bijdrage kunnen leveren', zegt DOE-voorzitter Carl Breeveld vandaag, maandag 21 december 2015, in de Ware Tijd, over de positie van zijn partij binnen de regering.

Ondanks de economische problemen, besloot zijn partij deze regeerperiode voor het eerst regeerverantwoordelijkheid te nemen. DOE deinst echter niet terug. 'Ik geloof dat er in de moeilijkheden, mogelijkheden zitten voor verbetering', zegt Breeveld.

Hij benadrukt dat zijn partij slechts één zetel heeft en dat het hierdoor enorm moeilijk is om adequate druk uit te oefenen. De DOE-voorzitter vindt wel, dat de regering op schema is met het realiseren van de voorwaarden die de partij had gesteld aan de samenwerking. Hij haalt aan dat de Anti-Corruptiewet al in behandeling is in De Nationale Assemblee en dat het bovendien binnen de door DOE voorgestelde periode in behandeling is genomen. Breeveld verwacht dat de wet in het eerste kwartaal van het komend jaar wordt aangenomen. Daarnaast claimt DOE ook verantwoordelijkheid voor het feit dat de samenleving zich bewust wordt van het belang van corruptiebestrijding.

Ook het aanpassen van het kiesstelsel, het effectueren van het enquêterecht van parlementariërs, het zorgen voor meer openbaarheid van bestuur en verminderen van het aantal ministeries zijn voor DOE voorwaarden geweest om met de NDP samen te werken.

Hij geeft toe dat het verminderen van het aantal ministeries niet is gelukt en op korte termijn ook niet mogelijk is, maar belooft dat hij hiervoor aandacht zal blijven vragen. Breeveld heeft indicaties dat aanpassen van het kiesstelsel in zicht is en dat er aan het enquêterecht wordt gewerkt.

Sandew Hira in column op zijn spreekbuis Starnieuws over dubbele moraal, hypocrisie en gerechtigheid

Hira valt 'witte Nederlander' SP-Tweede Kamerlid Harry van Bommel aan en pleit voor dag van nationale ruw

Columnist hoopt dat Brunswijk ooit zal meewerken aan waarheidsvinding


Ik heb lange tijd een dubbele moraal gehanteerd over politiek geweld in Suriname. Mijn focus was op 8 december, omdat mijn broer één van de slachtoffers is. Pas met het onderzoek naar politiek geweld in Suriname heb ik me verdiept in de slachtoffers van andere processen van geweld, met name de Binnenlandse Oorlog. Ook heb ik persoonlijk contact gehad met nabestaanden en slachtoffers van de andere kant van de strijd.

Sinds augustus heb ik daarover bericht. Ik mag veronderstellen dat die kennis dus algemeen aanwezig is. Niemand kan zich beroepen op de stelling 'ik wist het niet, ich habe es nicht gewüst'.
Als je nu nog steeds praat over 8 december en schendingen van mensenrechten, rechtstaat en gerechtigheid en je zwijgt over die andere vormen van verkrachting van mensenrechten, rechtstaat en gerechtigheid dan hanteer je een dubbele moraal en bedrijf je hypocrisie.


De basis van die dubbele moraal is het loskoppelen van 8 december van wat daarvoor en daarna is gebeurd. Daardoor is het leed van de nabestaanden van de slachtoffers van 8 december uniek geworden en dat van andere nabestaanden niet relevant en wordt dus niet erkend. Het leed van Madzi Flemming die haar man moest begraven die aan flarden was geschoten tijdens de Binnenlandse Oorlog, telt niet mee. Sterker nog, ze moet het accepteren als deel van zijn job. Ze mag degenen die verantwoordelijk zijn voor de Binnenlandse Oorlog niets kwalijk nemen. Oorlog is oorlog. De vele couppogingen voorafgaande aan 8 december worden niet beschouwd als deel van een andere vorm van oorlog.


Om een dubbele moraal te hanteren moet je alle inlevingsvermogen in andermans leed uitschakelen. Verplaats je in de positie van Madzi Flemming. Ze kent de feiten. De Binnenlandse Oorlog begon in 1986 en duurde tot 1992. In 1987 was een democratisch gekozen regering aan de macht. Het Jungle Commando vocht tegen een legitieme regering en dus tegen de rechtstaat. De rechtsorde werd aangevallen met militair geweld. Die aanval op de rechtstaat werd gefinancierd en gesteund door buitenlandse regeringen: Nederland, Frankrijk en Amerika. Die aanval op de rechtstaat werd ook gesteund door familieleden van slachtoffers van 8 december die in de Bevrijdingsraad zaten en nu hard roepen dat de rechtstaat moet worden gerespecteerd.


De bewijzen voor deze feiten zijn volop aanwezig. Hoe moet Madzi Flemming reageren? Zou ze niet met evenveel recht kunnen zeggen: voor 1982 was er ook een oorlog aan de gang, maar het was geen reguliere oorlog van legers tegen elkaar, maar een oorlog waarin georganiseerde groepen gewapende acties planden. Waarom zouden ik en 450 anderen de dood van onze geliefden moeten accepteren en worden 15 families aan de andere kant opgeroepen om dat juist niet doen? Waarom mogen wij degenen die verantwoordelijk zijn voor deze oorlog niet aanklagen? Het gaat dan niet alleen om het Jungle Commando, maar ook om Ruud Lubbers en de Nederlandse regering die de oorlog financieel steunde, het Zeister Zendingsgenootschap en de familieleden van de nabestaanden van 8 december die betrokken waren bij deze oorlog.


Laten we het geval nemen van Gerrit Weewee, een burger, geen militair, een voorman in de kerk. Hij werd thuis in het bijzijn van zijn kind beschoten door het Jungle Commando en gevangen genomen. Hij werd met een boot weggevoerd naar Lispansi. Daar is hij met messen bewerkt. Vervolgens werd een liter palm in zijn wonden gegooid waardoor hij van de pijn bezweek. Zijn lijk werd ergens begraven. De familie weet tot de dag van vandaag niet waar hij is begraven.


Stel nu dat de familie van Weewee op basis van de lopende rechtszaak van 8 december naar het Openbaar Ministerie stapt en zegt: Ik eis dat u ook deze zaak voor de rechter brengt en de directe en indirecte verantwoordelijken berecht ongeacht de amnestiewet. De directe verantwoordelijken zijn de leden van het Jungle Commando die de moord hebben gepleegd. De indirecte verantwoordelijken zijn de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt door hun steun: de Bevrijdingsraad inclusief de familieleden van nabestaanden van 8 december die in de Bevrijdingsraad zaten, het Zeister Zendingsgenootschap en ex-premier Lubbers.


Wat gaan de voorstanders van een rechtszaak van 8 december doen? Gaan ze net zo hard roepen dat de rechtstaat moet worden gerespecteerd en deze case dus ook met volle overtuiging en alle middelen gesteund moet worden? Dat het goed is dat een rechtszaak wordt aangespannen tegen de families van de slachtoffers van 8 december die betrokken waren bij de steun aan het Jungle Commando? Op morele gronden zouden ze dat wel moeten doen. Het is immoreel om juridisch-technische argumenten te zoeken om te zeggen dat de case niet mag worden berecht, omdat de eerste amnestiewet anders moet worden geïnterpreteerd dan de tweede. Dat is moreel niet te verkopen.
Maar wat een ellende krijgen we in Suriname als we deze weg opgaan, niet alleen politieke ellende, maar maatschappelijke en emotionele ellende. Uiteindelijk moeten we een samenleving opbouwen waarin mensen in vrede met elkaar kunnen leven en niet steeds in conflict zijn met elkaar. Dat kun je niet doen als je een dubbele moraal hanteert en hypocrisie bedrijft.


Als Surinamers een dubbele moraal hanteren en hypocrisie bedrijven, dan kun je het nog toeschrijven aan politieke manipulatie. Maar, als witte Nederlanders zich daarin mengen dan krijgt de zaak nog een extra dimensie: kolonialisme.


SP Tweede Kamerlid Harry van Bommel schreeuwt tegenwoordig het hardst van de daken dat gerechtigheid in 8 december alleen via de rechtszaal kan plaatsvinden en wil 8 december isoleren van andere gevallen van verkrachting van de rechtstaat zoals het geval van Weewee en de Binnenlandse Oorlog. Hij wil Bouterse in Nederland laten berechten. Het is niet duidelijk hoe dat zou moeten zonder een militaire invasie van Nederland. Is het misschien een bedekte toespeling op die mogelijkheid?


Wat moeten Madzi Flemming en Eddy Weewee, de broer van Gerrit, denken over Van Bommel? Wat vindt Van Bommel van de gewelddadige aanval op de rechtstaat Suriname die plaatsvond met steun van zijn regering? Waarom roept Van Bommel ook niet op om Ruud Lubbers, de Bevrijdingsraad, het Zeister Zendingsgenootschap en sommige mensen waar hij elk jaar voor spreekt in de Mozes en Aaronkerk voor het gerecht te slepen in Nederland voor hun steun en betrokkenheid bij de gruwelijke moorden die gepleegd zijn door het Jungle Commando?


Waarom is gerechtigheid een éénzijdige aangelegenheid voor Van Bommel?
Van Bommel heeft nog veel meer werk te verrichten. In Nederland komen nog steeds jaarlijks de veteranen bij elkaar die in Indonesië niet 15, maar 150.000 Indonesiërs hebben vermoord. Waarom pleit Van Bommel niet om deze mensen voor de rechter te slepen voor de moorden die ze gepleegd hebben in een land waar ze niets te zoeken hadden?
Het is de arrogantie van de witte kolonisator die denkt ex-gekoloniseerde volkeren de les te kunnen lezen in moraliteit en gerechtigheid.


Het concept van gerechtigheid met een dubbele moraal berust op het isoleren van het leed van de families van 8 december van andere families in een broederstrijd die veel Surinamers het leven heeft gekost.


Het concept van gerechtigheid dat eerlijk en oprecht is en niet gebaseerd is op een dubbele moraal en hypocrisie, verbindt het leed van alle familieleden. Het leed van de ene partij wordt niet gescheiden, maar verbonden met het leed van de andere partij. Dat is een vorm van gerechtigheid die niet gebaseerd is op onze laagste emoties – wraak – maar op onze hoogste gevoelens: verzoening, vrede en dialoog tussen alle partijen. Gerechtigheid betekent ook dat verzoening en dialoog gekoppeld moeten worden aan waarheidsvinding. De rechtszaal is niet de enige methode om gerechtigheid te bereiken. Sterker nog, een rechtsgang die één partij in het conflict aanklaagt en andere partijen ongemoeid laat, is geen vorm van gerechtigheid, maar van partijdigheid. Het ondermijnt de legitimiteit van de rechtstaat, omdat het vertrekt vanuit de gedachte dat een dubbele moraal en hypocrisie toegestaan zijn. Het brengt geen oplossing, maar verscherpt het conflict. Na 35 jaar is Suriname toe aan een andere benadering van gerechtigheid die niet gebaseerd is op dubbele moraal en hypocrisie, maar op eerlijkheid en integriteit.


Daarom pleit ik voor een dag van nationale rouw om een verbinding te maken tussen het leed van alle families in een decennialang conflict. Ik stel voor om op 30 juni – het midden van het jaar en vlak voor de viering van manspasi – een dag van nationale rouw te houden waarin alle Surinamers alle doden herdenken inclusief de doden van 8 december. 8 december moet niet alleen een herdenking zijn van slechts de familieleden van de slachtoffers, maar van alle Surinamers. En dat geldt ook voor de slachtoffers van andere processen van geweld. Deze oproep is ook specifiek gericht aan de andere nabestaanden van 8 december. Laten we ons leed niet uniek maken en scheiden van het leed van andere Surinamers. Laten we ons leed verbinden en samen rouwen.


Dit is ook een oproep aan Ronnie Brunswijk. Ik weet dat Brunswijk mij niet vertrouwt en niet met me wilt praten. Maar mijn initiatief is er niet op gericht om hem voor de rechter te brengen. Integendeel, ik wil een closure voor het hele Surinaamse volk van deze periode niet via de rechter, maar via waarheidsvinding, verzoening en dialoog. Ik hoop dat ook Brunswijk ooit zal meewerken aan waarheidsvinding en daarmee aan verzoening en dialoog en dat hij zijn steun uitspreekt voor een dag van nationale rouw. 


Het is ook een oproep aan de leiders van de politieke partijen in het parlement. Ik hoop dat zij zich nadrukkelijk uitspreken voor het verbinden van het leed van alle Surinamers en voor de dag van nationale rouw.


Ik stel geen vrije dag voor, maar een nationale ceremonie aan het eind van de dag met een kranslegging, bloemen, gebeden, gezang, korte overdenkingen en het voorlezen van de namen van alle mensen die omgekomen zijn. 


We moeten ook de verbinding leggen met onze koloniale geschiedenis van geweld en de mensen herdenken die vermoord zijn vanaf de bezetting van inheems land door Europese kolonisatoren. Laat Harry van Bommel deelnemen aan deze ceremonie en een krans leggen namens het Nederlandse volk en met ons rouwen om het leed dat het Nederlands kolonialisme heeft veroorzaakt. Er zou een lesbrief voor scholen moeten worden gemaakt over onze geschiedenis van pijn en verdriet. Naast de nationale herdenking in de stad zouden ook lokale herdenkingen moeten worden georganiseerd in de districten. De nationale dag van rouw zou een dag moeten zijn om onze jeugd te leren om te dealen met pijn en verdriet in onze geschiedenis.
Als we samen kunnen feesten, dan moeten we ook samen kunnen rouwen.

 

Sandew Hira

Oud-directeur Staatsolie Jharap vindt dat directie openheid moet geven over salarissen

'Onbegrijpelijk dat regering hoogte salarissen bij staatsbedrijven niet weet te achterhalen'


De directie van Staatsolie dient openheid te geven over haar salarissen, omdat het gaat om een staatsbedrijf waar elke Surinamer in feite aandeelhouder van is. Die openheid is vooral noodzakelijk indien De Nationale Assemblee daarom vraagt. Dit zegt Eddie Jharap, voormalig directeur van Staatsolie, vandaag, maandag 21 december 2015, in de Ware Tijd. 

Hij vindt, dat elk parastataal bedrijf die openheid dient te geven in het kader van transparantie en behoorlijk bestuur. Jharap zegt het onbegrijpelijk te vinden, dat de regering de hoogte van de salarissen bij staatsbedrijven niet kan achterhalen.

Volgens Jharap bepaalt de Raad van Commissarissen de hoogte van de salarissen, ook bij Staatsolie. De raad is verantwoording verschuldigd aan de aandeelhouder, in dit geval de minister waaronder het bedrijf valt. Via de Raad van Commissarissen zou de informatie makkelijk te achterhalen zijn, vindt Jharap, die zelf ruim 25 jaar directeur van Staatsolie is geweest. In die periode was er commotie over de salarissen die directieleden bij Staatsolie verdienden. Hij heeft de media toen daarover openheid van zaken gegeven. Daarmee was volgens hem elke onduidelijkheid over de salarissen en de emolumenten van de directieleden van Staatsolie weggewerkt.

De directieleden onder leiding van Jharap hadden zich op het standpunt gesteld, dat ze niet meer mochten verdienen dan de president. Jharap zegt er voorstander van te zijn, dat er een salarisnorm ingevoerd wordt waarbij de publieke sector niet meer mag verdienen dan de president.

De oud-directeur is verbaasd over wat hij allemaal hoort over het salaris van de top bij parastatale bedrijven. Hij zegt dat in zijn periode altijd het uitgangspunt is geweest, dat het jaar twaalf maanden telt.

Hi-Jet helikopter en inzittenden Donavan van Embricqs en Ryatno Kertodikromo na zes maanden nog niet gevonden

Coördinator NCCR: 'Op conventionele manier zoeken is gestopt, maar wij blijven hoop houden'


Hi-Jet helikopterpiloot Donavan van Embricqs en zijn collega technicus Ryatno Kertodikromo worden al zes maanden vermist, sinds de avond van de 23e mei.Het normaal op conventionele manier zoeken is in ieder geval beëindigd. Dat zegt kolonel Jerry Slijngard, coördinator van het Nationaal Coördinatiecentrum voor Rampenbeheersing (NCCR), vandaag, maandag 21 december 2015, in het Dagblad Suriname. De zoektocht heeft nog steeds geen positief resultaat opgeleverd. 

Het NCCR startte de zoektocht op een conventionele manier. Er werd ook op verschillende momenten hulp ingeroepen uit het buitenland, op initiatief van zowel het NCCR als de familie van de vermiste inzittenden. Die leverden ook geen gewenste resultaten op.

Gezien het feit, dat een conventionele manier zoeken niet helpt, wordt nu meer gebruik gemaakt van intelligence en technologie om sporen te traceren, waarmee men verder aan de slag kan gaan. Slijngard is in ieder geval nog hoopvol ingestemd.

'Menselijkerwijs zou je kunnen zeggen, dat je hoopt iets te vinden. Je weet niet zeker of de mensen nog in leven zijn, je weet het nooit. Sommige mensen worden soms jaren vermist en zijn toch ergens levend teruggevonden. We zeggen dus in ieder geval niet, dat wij geen hoop meer hebben', zegt Slijngard. De overheid staat garant voor deze zoekactie. Ook de familie van Van Embricqs heeft aangeboden zowel financieel als anderszins een bijdrage te willen leveren, aldus het Dagblad Suriname.

4-Jarige peuter aangereden door politieauto in Kotomisistraat

Meisje met diverse verwondingen opgenomen in AZP
 
(Bron foto: Facebook)
Agenten hebben op geen nog enkele wijze verontschuldigingen aangeboden
 
Moeder peuter: 'De auto had geen sirene aan, waardoor niemand het voertuig zag aankomen'


Een politieauto heeft afgelopen vrijdag in de Kotomisistraat in Flora, Paramaribo,een peuter van vier jaar aangereden, waardoor het meisje meters verder vloog. Het meisje stak de straat over toen de auto van de politie plotseling met, zo bericht Starnieuws vandaag, maandag 21 december 2015, zeer hoge snelheid om de bocht kwam. De moeder van het meisje, Saskia Gravenbeek, gilde luid waarna de auto stopte. De vier agenten bleven echter in hun auto zitten, totdat andere collega’s kwamen.

Moeder Gravenbeek zegt zich niet voor te kunnen stellen, dat de politie in een bebouwde kom zo hard rijdt, terwijl er ook nog eens een bocht is. Zij zegt vernomen te hebben,dat de agenten een verdachte achterna gingen.

'Ze was halverwege toen ik plotseling de politiewagen supersnel zag rijden. Ik gilde, anders was mijn dochtertje dood. Het kind werd geschept en ze kwam meters verder te vallen. De auto had geen sirene aan, waardoor niemand het voertuig zag aankomen', aldus moeder Gravenbeek.

Het meisje heeft letsels aan haar mond, rug, hoofd, elleboog en aardig wat schrammen opgelopen. Zij ligt nog steeds in het ziekenhuis en tot nu toe heeft de moeder alles moeten bekostigen. Enkele politie-inspecteurs zijn wel geweest op de Spoedeisende Hulp en in de zaal om het kind te bezoeken. Volgens de moeder heeft ze de vier agenten van die bewuste dag niet gezien en ook hebben zij geen notitie genomen of hun verontschuldigingen aangeboden. Het kind is getraumatiseerd, merkt de moeder op.

Gravenbeek uit haar teleurstelling. 'De politie treedt zo hard op tegen mensen die de verkeersregels vertrappen of hard rijden. Maar, kijk wat ze zelf doen. Ik was mijn kind bijna kwijt. En ik verwacht tal van andere verhalen, maar dit is de waarheid. Ik was er zelf bij en heb alles meegemaakt. Als moeder ga ik mijn kind toch niet de straat laten oversteken, terwijl er een voertuig komt? Ik ben toch niet gek.

Ze heeft dezelfde dag een aangifte gedaan.

Door rukwinden in Welgelegen getroffen bewoners krijgen hulp

Minister Van Dijk-Silos betrekt gedetineerden bij opruimen aangerichte ravage


Bewoners die gisterochtend in het ressort Welgelegen getroffen zijn door rukwinden hebben hulp gekregen. Vicepresident Ashwin Adhin, minister Jennifer van Dijk-Silos van Justitie en Politie, districtscommissaris Mike Nerkust van Paramaribo Zuidwest, het Korps Politie Suriname, het Korps Brandweer Suriname en diverse andere diensten doen er alles aan om de ergste problemen en schade te verhelpen, zo bericht Starnieuws vandaag, maandag 21 december 2015.

De bewoners die het zwaarst getroffen zijn hebben inmiddels een dekzeil ontvangen om op het dak te bevestigen. Minister Van Dijk-Silos schakelde gedetineerden in om de ravage op te ruimen. Die  hebben zelfs tijdens onweersbuien gewerkt om zoveel mogelijk alles op te ruimen.

Gisternacht werden van enkele woningen de daken weggerukt, bomen werden ontworteld, auto’s beschadigd en meubilair werd vernield. Ook het elektriciteitsnet liep schade op.

Structuren Pertjajah Luhur akkoord met terugroeping Sapoen en Chitan

101 Van in totaal 123 stemgerechtigden staan achter besluit tot terugroepen


Structuren van de Pertjajah Luhur (PL) zijn gisteren akkoord gegaan met het besluit tot terugroeping van de Assembleeleden Raymond Sapoen en Diepakkoemar Chitan. De partij telt in totaal 123 stemgerechtigde kernen en structuren, waarvan 101 zich gisteren hebben gemeld op de partijraadsvergadering. 100 Stemgerechtigden zijn akkoord gegaan met de terugroeping van beide leden, terwijl één stemgerechtigde niet akkoord heeft gestemd, aldus Starnieuws vandaag, maandag 21 december 2015.

Tijdens het tellen van de stemmen heeft deze stemgerechtigde verklaard het stembiljet verkeerd te hebben ingekleurd en vroeg de gelegenheid om opnieuw te stemmen en akkoord in te vullen. Het comité dat toezicht moest houden op een vlot en ordentelijk verloop van de stemming wees echter op het feit dat de stemming voorbij was en verklaarde op basis daarvan deze stem geldig.

Partijraadsvoorzitter Hendrik Setrowidjojo liet voorafgaand aan de stemming de partijraad weten, dat van de in totaal 123 stemgerechtigden er 101 aanwezig waren. Volgens de statuten moeten minstens de helft plus één stemgerechtigde aanwezig zijn om rechtsgeldige besluiten te kunnen nemen.

'Het resultaat van de stemming is een herbevestiging van het besluit, dat tijdens een eerder gehouden partijraadsvergadering in juni was genomen', zegt PL-voorzitter Paul Somohardjo. De partij heeft het advies opgevolgd van de rechter in Kort Geding om te werken volgens de in de statuten aangegeven termijn van zes weken voor het uitschrijven van een partijraadsvergadering.

Behalve het terugroepen van Sapoen en Chitan stond op de agenda ook het voordragen van vijf hoofdbestuursleden voor ontheffing uit hun functie. Het gaat om Raymond Sapoen, Diepakkoemar Chitan, Mike Noersalim, Rudy Soerodimedjo en Isaak Soerokarso, die worden beschouwd als de trekkers van de Hervormings- en Vernieuwingsbeweging. Dit voorstel werd, aldus Starnieuws, door de partijraad met applaus ontvangen. Somohardjo legde de vergadering voor dat er nog een lange weg te gaan is, aangezien deze leden de gelegenheid moeten krijgen om zich te verweren en in beroep te gaan.