zaterdag 26 november 2016

In Suriname wordt systematisch gecensureerd als het gaat om de jaren '80

'Het is beklemmend dat anno 2016 velen nog steeds bang zijn om te praten over jaren '80'

'Censuur van staatswege is heel erg, maar erger is het als opvoeders, docenten en schooldirecties zelf als censor optreden'


Het zou voor iedereen een principiële zaak moeten zijn dat je geschiedkundige feiten die bepalend zijn voor de ontwikkeling van ons land en leven niet moet verzwijgen. We doen dat in Suriname systematisch als het gaat om de jaren ’80, de periode van de militaire dictatuur. Het is beklemmend dat veel mensen anno 2016 nog steeds bang zijn om te praten over de dingen die ons toen als maatschappij en als individuen zijn overkomen. De Uruguayaanse auteur en journalist Eduardo Galeano herinnert ons er echter aan: 'Geen enkele geschiedenis is sprakeloos. Hoezeer ook geannexeerd, gebroken en belogen, de menselijke geschiedenis weigert haar mond te houden. Ondanks doofheid en onwetendheid blijft de tijd die was, tikken binnen de tijd die is.'

Democratische rechtstaat
Censuur van staatswege is heel erg. Nog erger is het als opvoeders, docenten en directies van scholen zelf als censor optreden. Dat hoort niet. We moeten niet onderschatten welk effect dat op de vorming van de Surinaamse jeugd en onze toekomst heeft. Je kunt scholieren niet kritiekloos grootbrengen en opvoeden, zij moeten kunnen opgroeien tot zelfstandige burgers die op basis van feiten hebben geleerd een mening over zaken te vormen. Dit is normaal in een democratische rechtsstaat.

Als oud-leerlingen van het Miranda Lyceum zijn de grondbeginselen van een democratische rechtsstaat ons door de toenmalige leraren bijgebracht. De directie creëerde een redelijk veilige ruimte voor een gezonde en kritische ontwikkeling van de jonge Surinaamse geest, ondanks de collectieve en persoonlijke angst voor de dictatuur waarin wij leefden. Onze columns voor het lustrumboek 50 jaar Miranda Lyceum (1966-2016) kunnen worden gezien als een ode aan hen die ons toen begeleidden. Het is daarom extra schokkend dat de huidige directie heeft gemeend onze herinneringen aan een belangrijke periode in de geschiedenis van deze school te verwijderen. Zij heeft niet alleen oud-leerlingen als stem van een hele generatie het zwijgen opgelegd, zij heeft met het censureren van de columns, ook de inspanningen van de toenmalige directie geprobeerd uit de geschiedenis van 50 jaar Miranda Lyceum te wissen. Dat kunnen wij niet laten gebeuren.

Anders dan de lustrumcommissie stelt in haar verklaring van 7 november zijn wij, net als de andere auteurs in het lustrumboek, door de school uitgenodigd om bijdragen te schrijven voor deze speciale uitgave. Dat hebben wij heel graag gedaan, omdat wij het Miranda Lyceum een warm hart toedragen. In een begeleidende vragenlijst (met 20 vragen) die ons werd gestuurd, werden wij specifiek uitgenodigd om het ook over de minder leuke momenten te hebben.

Vraag 10 was: ‘Welke waren de minder leuke momenten tijdens uw Lyco-periode?
Vraag 11, 12, 13, 15, 18 en 19 (over vrienden voor het leven, toekomstplannen, besluitvorming, docenten die ons zijn bijgebleven, invloed op het beroep dat wij uitoefenen) zouden wij niet hebben kunnen beantwoorden zonder antwoord op vraag 10 te geven. Dat geldt ook voor vraag 16: ‘Welke betekenis heeft Lyceum in uw leven?’ Hoe hadden wij kunnen vertellen wat voor belangrijke betekenis onze school in de jaren ’80 voor ons heeft gehad, als wij het niet zouden mogen hebben over de omstandigheden die toen tot onze keuzes hebben geleid? Er werd op 30 juni zelfs expliciet aan Usha Marhé gevraagd om op basis van haar redelijk bekende levenservaring een motivatiecolumn te schrijven: 'iets …in het kader van doorzetten in deze tijd? … In dit geval ga ik dan jouw stuk niet plaatsen bij de rest van de stukken uit de 80ies, maar apart, omdat het een ander karakter zal hebben.' Dat de lustrumcommissie beweert dat ons is gevraagd om artikelen te schrijven die bijdragen ‘aan het feestelijke karakter van het boek’ is dus niet waar.

Het ‘moeizame overleg’ waarnaar de commissie in haar reactie (op Starnieuws) refereert, ontstond al naar aanleiding van de eerste versie van onze columns. Als je oud-leerlingen die bekend staan om hun uitgesproken mening vraagt om een bijdrage voor een lustrumboek te schrijven en hen vervolgens probeert te censureren, dan krijg je inderdaad ‘moeizaam overleg’. Via de contactpersoon van de lustrumcommissie werd ons gevraagd die eerste versie in toon en woordkeuze te polijsten, waar het passages over de militaire dictatuur in de jaren ’80 betrof. Omdat wij geen vreemden in Jeruzalem zijn, hebben wij (met de nodige kritische kanttekeningen via de contactpersoon naar de lustrumcommissie) aan die vraag voldaan.

De columns werden daarna goedgekeurd, het boek werd digitaal opgemaakt en was halverwege september al klaar om naar de drukker in Nederland te versturen. ‘De boeken moeten in de tweede week van oktober al gedrukt zijn,’ werd ons verteld. Wij verheugden ons al op het boekje. Het was daarom een verrassing dat er circa een maand later, rond 17 september, via de contactpersoon mondeling werd verzocht om de columns wederom aan te passen. Passages die verwezen naar de militaire dictatuur van de jaren '80 moesten worden verwijderd, of zodanig herschreven dat niemand er aanstoot aan zou kunnen nemen, en het liefst zouden woorden als 'decembermoorden' moeten worden geschrapt. Wij waren zeer verbaasd. Mondeling werd aan zowel eindredacteur Parabirsing als aan oud-leerlingen Pawiroredjo en Marhé verteld dat dit verzoek van de directeur kwam.

Reden voor verzoek censuur onduidelijk
Wij herhalen in onze vorige en in deze verklaring slechts wat aan ons is verteld: een ontmoeting tussen de directeur van het Miranda Lyceum en de minister van Onderwijs is ons als reden genoemd dat de directie met het verzoek kwam onze verhalen te censureren. De directeur was in september – zo werd ons alle drie apart door de contactpersoon verteld - door de minister voor een gesprek ontboden. Wij weten niet of dat gesprek werkelijk heeft plaatsgevonden, en wat er gezegd zou zijn bleef ook onduidelijk.

Wij weigerden onze verhalen nog meer ‘aan te passen’. In gesprekken met en e-mails aan de directeur en de contactpersoon hebben wij onze persoonlijke verbazing uitgesproken, en geprobeerd de lustrumcommissie tot andere gedachten te brengen, wat niet lukte. Omdat hij zijn naam niet wilde verbinden aan een boekje waarin censuur werd gepleegd, trok Robby Parabirsing zich op 22 september terug als eindredacteur van het lustrumboek. De lustrumcommissie besloot de columns te verwijderen. Het boek moest opnieuw worden opgemaakt, wat tot vertraging in het productieproces leidde, waardoor er maar zestig exemplaren beschikbaar waren tijdens de presentatie op het reüniefeest op 5 november. In haar verklaring (van 7 november) ontkent de commissie dat er sprake is van censuur. Dat er wel degelijk sprake is van censuur, werd ons na de presentatie van het lustrumboek - tijdens het reüniefeest op 5 november - echter opnieuw duidelijk.

Censuur van verhaal Monique Pool
Want op 7 november kwam oud-leerling Monique Pool erachter dat de volledige tweede alinea van haar verhaal zonder haar toestemming en medeweten is verwijderd en zo in het lustrumboek is afgedrukt. Pool is de oprichter van Green Heritage Fund Suriname, zij volgde van 1980-1982 onderwijs op het Miranda Lyceum.
In haar laatste e-mailcontact (op 20 september 2016) met de lustrumcommissie had zij aangegeven het er niet mee eens te zijn dat de commissie de eerste twee zinnen uit bedoelde alinea wilde verwijderen. Dat waren deze zinnen: ‘Toen ik het Lyceum bezocht, was het de periode na de militaire coup. Deze was natuurlijk een angstige periode voor iedereen, maar het heeft ook langdurige invloed gehad op mijn generatie.’

Op 7 november ontdekte zij dat ook het vervolg van de alinea is verwijderd: ‘Veel van mijn schoolgenoten en vrienden zijn in die tijd en daarna actief geweest in het studentenverzet en hebben op een gegeven moment het land moeten ontvluchten. Vele van hen zijn nooit meer teruggekomen. Naar mijn mening is dit niet alleen jammer voor mijzelf, omdat veel van mijn vrienden in het buitenland wonen, maar het heeft denk ik ook een belangrijke invloed gehad op de ontwikkeling van ons land. Al mijn vrienden in het buitenland zijn zeer goed terechtgekomen, en hebben dus geen directe bijdrage kunnen leveren aan de opbouw van Suriname. Voor mij was het vanaf de eerste maanden dat ik begon met mijn studie in het buitenland duidelijk dat ik ongeacht de situatie naar Suriname zou terugkeren.’

Alleen de columns die verwijzen naar dit soort gebeurtenissen in de jaren ’80 zijn gecensureerd. Oud-leerling Robby (Rappa) Parabirsing vertelt in zijn verhaal over de grote lerarenstaking - in 1973 - tegen het regeringsbeleid. Hij haalt aan hoe de toenmalige leerlingen die staking ondersteunden, en benoemt ook de angst onder de leerlingen voor de mishandelingen van de politie tijdens de toen geldende periode van Algehele Volmacht. Zijn verhaal is niet gecensureerd.

Benieuwd naar de ware toedracht
De minister van Onderwijs heeft op 7 november stellig ontkend in september een gesprek met de directeur van het Miranda Lyceum over het lustrumboek te hebben gehad, waarin hij ter sprake zou hebben gebracht dat bepaalde woorden en passages over de militaire dictatuur tijdens de jaren ‘80 een doorn in het oog van de huidige regeerders zouden zijn. Zoals eerder aangehaald is deze informatie over een gesprek ons door de contactpersoon van de lustrumcommissie verstrekt. Wij hebben slechts herhaald wat aan ons is medegedeeld. Uiteraard zijn wij, na de verklaring van de minister, nu ook erg benieuwd naar de ware toedracht van wat er wel of niet is gebeurd.
Dat er van ergens zware druk is uitgeoefend om de teksten te censureren, is ons zeer duidelijk, anders waren onze reeds goedgekeurde bijdragen niet verwijderd. Maar wie heeft druk uitgeoefend? En waar was de directie van de school bang voor? Is er met ontslag of overplaatsing of iets anders gedreigd? Welk voorbeeld geef je als directie en docenten aan de huidige leerlingen van jouw onderwijsinstituut, als je openlijk (zelf)censuur toepast op de herinneringen van oud-leerlingen? Tot nu toe zwijgt de directeur van het Miranda Lyceum in alle talen.

Waardevolle bijdrage aan de discussie
Gerold Rozenblad van dagblad de Ware Tijd besteedde op 8 november als onafhankelijke columnist aandacht aan deze kwestie. Wij eindigen graag met enkele passages uit zijn column, als waardevolle getuigenis over en commentaar op de gecensureerde tijd in het lustrumboek. ‘De geen brood, geen school-acties die Pawiroredjo beschreef waren mede het gevolg van de alom heersende schaarste die Marhé onderstreepte en zijn wel degelijk onderdeel van de studentenervaring van toen. Hoe moet een student van die jaren een van de meest markante delen van zijn schoolperiode 'feestelijk' maken, zoals de jubileumcommissie dat wilde. Wat Pawiroredjo heeft neergepend over het aandeel van scholieren in het volksprotest van 1987 lijkt mij meer dan voldoende 'gepolijst'. Het toeval wil dat ik op 20 februari 1987 als student van Havo 1 dat op hetzelfde complex is, ook daar was toen op het schoolterrein de klappen vielen in een poging het protest neer te slaan. Protest dat onder de scholen inderdaad geïnitieerd werd door Lyco, de technische school en Havo 1.'

Jerrel Pawiroredjo (oogarts)
Usha Marhé (schrijfster)
Oud-leerlingen Mr. dr. J.C. de Miranda Lyceum

Ostrich Farm Curaçao heeft 2 van 6 gestolen struisvogelkuikens terug

Vogels werden 30 oktober gestolen en 2 bij een huiszoeking in Jan Kok aangetroffen

 'Wij zijn de enige met een vergunning voor het houden van struisvogels op eiland'


De Ostrich Farm heeft twee van de zes op 30 oktober gestolen struisvogelkuikens terug. Tijdens een huiszoeking in Jan Kok trof het multidisciplinaire team ook een aantal dieren aan, waaronder de twee struisvogels. De Ostrich Farm werd ingelicht en vervolgens heeft een van de verzorgers van de struisvogelboerderij de dieren geïdentificeerd en terug naar de farm gebracht. 'De dieren waren gelukkig goed verzorgd en in goede conditie', aldus Rinesh Debipersad, manager van de Ostrich Farm, vanochtend, zaterdag 26 november 2016, in het Antilliaans Dagblad. 

'Daar zijn we blij mee want het is heel moeilijk om struisvogels te houden. Ze hebben een heel gevoelig zenuwstelsel en kunnen niet tegen stress. Ze zijn snel ziek, zeker als het regent. In de natuur zorgt de vader voor de kuikens, hier nemen wij die taak over.'

Overigens zijn struisvogels geen vriendelijke dieren, waarschuwt Debipersad. 'Ze zijn met 11 maanden eigenlijk al volwassen en dan worden de mannetjes territoriaal. Als de vrouwtjes gaan leggen, verdedigen zij hun nest. Deze grote dieren zijn niet tam en kunnen hard schoppen.'


Bij de Ostrich Farm leven momenteel 123 struisvogels en 18 kuikens. Struisvogels vallen onder de exotische dieren-wetgeving en mogen zonder vergunning niet worden gehouden op het eiland. 'Wij zijn de enige met een vergunning. Als er ergens een struisvogel wordt gesignaleerd, is dit hoogst waarschijnlijk een vogel die bij ons gestolen is, tenzij ze door illegale import zijn binnengekomen. We mogen namelijk geen levende struisvogels verkopen.'

Dode struisvogels mogen wel verkocht worden, gemiddeld worden er twee struisvogels per maand geslacht, ten behoeve van de keuken van het restaurant Zambezi. 'Maar, de vogels die we nu hebben, zijn voor het kweken. Sommige komen nog uit Zuid-Afrika en zijn al 40 jaar oud. In het wild kunnen struisvogels 80 jaar oud worden en wij hebben als doel dat zij hier 100 jaar oud worden.'

Het op Curaçao verkrijgbare struisvogelvlees wordt grotendeels via Europa ingevoerd.

Weer overlast wijken Koraal Tabak en Santa Catharina op Curaçao door brandend afval

'Het terrein is steeds toegankelijk voor zware vrachtwagens die rotzooi komen dumpen'


Grondeigenaar Bakhuis: 'Dat er vrachtwagens af en aan rijden, betekent niet dat er vuil wordt aangevoerd'


De wijken Koraal Tabak en Santa Catharina worden sinds enkele weken geplaagd door de rook van brandend vuil op Koraal Tabak, zo melden bewoners. 'Het was enkele maanden rustig, maar sinds deze maand is het weer een komen en gaan van vrachtwagens met afval.' De voorlopige maatregelen die eigenaar Bakhuis heeft getroffen, zoals het versperren van de toegang met aarde, hebben volgens bewoners niet geholpen, aldus het Antilliaans Dagblad vandaag, zaterdag 26 november 2016.

Van controle aan de poort zou geen sprake meer zijn. 'Het terrein is steeds toegankelijk voor zware vrachtwagens die rotzooi komen dumpen om dan weer te vertrekken met een lading diabaas', zegt Thierry Jansegers namens omwonenden. Enkelen van hen hebben de afgelopen dagen foto’s gemaakt van brandend afval en rookpluimen.

Grondeigenaar Bakhuis ontkent dat er vuil op zijn terrein wordt gestort. 'Misschien gebeurde dat in het weekend, toen er niemand was, en weet ik het daarom niet. Ik zal het uitzoeken. Belt u mij morgenochtend, dan vertel ik u wat ik te weten ben gekomen.' Dat er vrachtwagens af en aan rijden, betekent niet dat er vuil wordt aangevoerd, aldus Bakhuis. 'Ik verkoop diabaas. Als iemand tien vrachtwagenladingen diabaas nodig heeft, dan lever ik die. Daar is niets illegaals aan.'

Hij is een ondernemer, maar niet in de business van vuilstort, zegt Bakhuis.

Sinds 22 juli vorig jaar is de Landsverordening houdende vaststelling regels ter bevordering van de openbare orde, rust en veiligheid, en ter bescherming van de gemeenschap, ook bekend als de Landsverordening openbare orde, van kracht. De onderwerpen die in deze wet geregeld worden, konden vijf jaar lang niet worden aangepakt, omdat relevante wetgeving van de voormalige Nederlandse Antillen bij de stichting van het Land Curaçao op 10 oktober 2010 niet direct werd overgeheveld. Met de Landsverordening openbare orde heeft de regering de omissie uit 2010 hersteld om de onderwerpen, geregeld in de Eilandverordening Bevordering Openbare Orde en Bescherming Gemeenschap (EBOOBG), opnieuw vast te stellen.

Dit betekent dat het sinds augustus vorig jaar verboden is vuil te storten en vuil te verbranden op straffe van een boete van maximaal 5.000 gulden.

Failliet Ctex op Curaçao heeft spoor van financiële schade nagelaten

Faillissementsverslag onthult meer dan wat in de boeken van datacenter stond vermeld


Het in mei dit jaar failliet verklaarde datacenter Ctex, waar vanaf het begin tot bijna het eind Anthony de Lima de scepter zwaaide, laat een spoor van financiële schade achter. Aan concurrente crediteuren alleen is voor bijna 11,7 miljoen aan vorderingen ingediend en dat is meer dan wat in de boeken was terug te vinden (ruim 9,5 miljoen). Dat blijkt uit het openbare faillissementsverslag van de curator dat in handen is van het Antilliaans Dagblad, zo schrijft het dagblad vandaag, zaterdag 26 november 2016.

Ook de Belastingdienst en de Sociale Verzekeringsbank (SVB) gaan het schip in; voor bijna 1,1 miljoen aan niet betaalde belastingen respectievelijk ruim 6 ton aan niet afgedragen sociale premies.

In zijn oordeel over de rechtmatigheid sluit curator Arnold Huizing niet uit dat sprake is geweest van ‘onbehoorlijk bestuur’ en ‘paulianeus handelen’. 'Mogelijk', schrijft de curator in zijn faillissementsverslag aan de rechter-commissaris.

Ctex, Curaçao Technology Exchange nv, opende in maart 2014 officieel en met een groots feest de deuren. Het hypermoderne datacenter te Mahuma werd aanvankelijk bijna solistisch geleid door ex-directeur De Lima. Hij was behalve een kleine minderheidsaandeelhouder zowel ceo en enig lid van de executive board, als voorzitter van de toezichthoudende general board. Later voegde aandeelhouder UTS bestuurders toe aan de directie en na onthullingen in het Antilliaans Dagblad over vervalsingen in het businessplan kon De Lima niet langer aanblijven.

Het datacenter zelf is gered. International Data Gateway nv (IDG) heeft de activiteiten en het voltallige personeel met hun rechten en verplichtingen overgenomen. IDG heeft als handelsnaam E-Powerhouse en is een dochteronderneming van overheidstelecombedrijf UTS.

Een procedure tegen De Lima als voormalig bestuurder is volgens de curator ‘niet opportuun’. Zo’n rechtszaak is niet alleen tijdrovend, maar ook kostbaar. De gedupeerde crediteuren zullen lange tijd moeten wachten op de uitkomst, omdat de procedure vermoedelijk tot aan de Hoge Raad wordt uitgevochten. De curator: 'Het is ook de vraag of een vonnis gewezen in het voordeel van de boedel kan worden geëxecuteerd. Uit onderzoek is gebleken dat De Lima geen verhaal biedt.'

Jaarbeurs KKF weer van start

Dit jaar 125 bedrijven op Jaarbeurs 

'Deelnemende ondernemers hebben zich niet laten tegenhouden door de economische omstandigheden in het land'


De Jaarbeurs is gisteren weer van start gegaan, een jaarlijks terugkerend evenement georganiseerd door de Kamer van Koophandel en Fabrieken (KKF). De opening van de Jaarbeurs begon met het volkslied van Suriname welke door de Surinaamse zanger Viresh Oeditram ten gehore werd gebracht. Er waren diverse bedrijfslevenorganisaties en hoogwaardigheidsbekleders aanwezig, aldus het Dagblad Suriname vandaag, zaterdag 26 november 2016.

Anil Padarath, voorzitter van de KKF, gaf te kennen dat het een bijzonder inspanning is geweest om bedrijven te motiveren om mee te doen aan de Jaarbeurs, ondanks de verslechterde economie in het land. Padarath is daarom tevreden, dat 125 bedrijven bereid waren om te participeren. 'Hiermee hebben de ondernemers niet alleen getoond durf en moed te hebben, maar vooral waarachtige ondernemers te zijn die zich niet laten tegenhouden door de economische omstandigheden in het land. Opgeven is geen optie. Het is ons taak om bedrijven aan te moedigen', zei Padarath tijdens zijn toespraak.

De KKF heeft diverse werkarmen ingezet die ondersteuning moeten bieden aan het bedrijfsleven. Enkele van deze werkarmen zijn Stichting Fab Lab Suriname en Busos (Business Support Organization Suriname), die KKF gedurende tien jaren hebben ondersteund.

Men heeft tot 1 december 2016 de gelegenheid om deze beurs te bezoeken van vijf uur 's middags tot elf uur 's avonds op het KKF-beursterrein. De entreekosten bedragen voor de 60'plussers en kinderen Srd 5 en voor de overige bezoeker Srd 7,50.

Zoals de voorgaande jaren was dit jaar, op de eerste dag van de beurs, geen sprake van een drukte. De eerste Jaarbeurs vond plaats in 1997 en vanaf dat moment is die niet meer weg te denken. De KKF streeft hiermee om het ondernemerschap te bevorderen zodat er voor de economie in Suriname een (blijvende) groei gerealiseerd kan worden. Op deze beurs zijn bedrijven van diverse sectoren vertegenwoordigd. Zo'n beurs is een goed platform om bekendheid te geven aan de Surinaamse ondernemers en hun producten en diensten.

KLM-vlucht Amsterdam-Paramaribo van zaterdag 26 november een dag vertraagd

KLM Boeing 747-400 ingezet voor een vlucht naar Delhi, India


De KLM-vlucht van vandaag, zaterdag 26 november 2016, naar Paramaribo is geannuleerd. Passagiers van KL713 stonden al ingecheckt op Schiphol, toen zij op de Nederlandse luchthaven het bericht vernamen dat hun vlucht niet doorgaat. Teleurgesteld keren de passagiers terug naar huis of hotel, zo is op Starnieuws te lezen.

De reizigers hebben hotel voucher en taxi vergoeding ontvangen van KLM. De nieuwe vertrektijd naar Suriname is nu een dag later, zondag om 11.20 uur lokale tijd.

Passagiers die vanavond zouden vliegen vanuit Suriname, vertrekken nu 24 uur later, morgen dus, onder vluchtnummer KL716 naar Nederland.

De KLM geeft aan, dat operationele redenen de oorzaak hiervan zijn. De vlucht naar Suriname was gepland met een Boeing 747-400 met als registratie PH-BFY. Naderhand blijkt dat KLM ditzelfde toestel inzet voor een vlucht naar Delhi. Het komt voor, dat bij een tekort aan capaciteit bepaalde prioriteiten gesteld worden, in dit geval aan de vlucht naar Delhi.

Anti-Zwarte Piet activisten demonstreren bij groots Sinterklaasfeest in Ahoy Rotterdam

Activisten gaan een 'krachtige manifestatie' houden tegen Zwarte Piet


De activisten van Kick Out Zwarte Piet (zie foto - Bron: Kick Out Zwarte Piet) zetten hun demonstratie bij het grote Sinterklaasfeest morgen in Ahoy Rotterdam door. Dat melden de anti-Piet demonstranten vanochtend, zaterdag 26 november 2016, in een persbericht, zo bericht het AD. 

De actievoerders zeggen een 'krachtige manifestatie' te gaan houden, met toespraken en live-muziek. 'We maken hierbij gebruik van ons grondrecht zoals vernoemd in artikel 9 van de Nederlandse grondrecht!', melden ze in hun persbericht.

De demonstratie is morgenmiddag bij evenementenhal Ahoy in Rotterdam. Daar is het hele weekend het Club van Sinterklaas-feest. De demonstranten komen in actie tegen de aanwezigheid van traditionele Zwarte Pieten bij het feest.


De demonstratie is omstreden, omdat twee weken geleden in Rotterdam 200 anti-Zwarte Piet actievoerders werden opgepakt. Zij waren in eerste instantie op weg naar Maassluis om te demonstreren bij de landelijk intocht van Sinterklaas, maar weken op het laatste moment uit naar Rotterdam. De politie pakte hen daarop, omdat er op dat moment een demonstratieverbod in de stad gold.

Burgemeester Aboutaleb heeft de demonstratie van morgen wel toegestaan, maar hij wil niet dat de actievoerders folders uitdelen aan ouders met kinderen op weg naar het feest. De demonstratie moet daarom plaats vinden op het parkeerterrein van Ahoy. Kick Out Zwarte Piet meldt in het persbericht niet of ze zich daaraan zullen houden. 'We gaan onze mening over racisme uiten op een vreedzame manier.'

Dit bericht Kick Out Zwarte Piet op haar website:


Zeg NEE tegen Zwarte Piet – Het Club van Sinterklaasfeest
De club van Sinterklaas (SBS o.a.) heeft besloten om de uitspraken van meerdere instituties met betrekking tot Zwarte Piet te negeren en vooralsnog een groot evenement te organiseren voor kinderen en hierin traditionele Zwarte Pieten te gebruiken.
Dit is waar wij zeggen: tot hier en niet verder.
Als een logische volgende stap hebben wij besloten om een tegenreactie tegen racistische indoctrinatie te geven. Wij accepteren niet dat donkere kinderen langer de dupe moeten zijn van een “traditie” die in een multiculturele samenleving een groepering buiten sluit.
In samenwerking met Kick Out Zwarte Piet

Bewoner te Jarikaba schiet inbreker in een been en arm

Verdachte is oude bekende politie en onder politiebewaking in ziekenhuis opgenomen


Een bewoner van de Jogie Sieuwsankarweg te Jarikaba heeft in de nacht van dinsdag op woensdag een inbreker in een been geschoten. Uit het politieonderzoek blijkt, dat de bewoner vaker aangifte bij de politie van Jarikaba heeft gedaan van diefstal uit zijn in aanbouw zijnde woning, zo meldt het Dagblad Suriname vandaag, zaterdag 26 november 2016.

Op die bewuste ochtend ging hij voor controle naar zijn in aanbouw zijnde woning en zag daar een man in zijn woning. De eigenaar van de woning in aanbouw had een jachtgeweer bij zich. Bij het zien van de verdachte schoot hij meteen op hem. De verdachte raakte gewond aan zijn rechterbeen en rechterarm.

De politie van Jarikaba werd ingeschakeld, die op haar beurt een ambulance inschakelde. De verdachte W.M. (27) heeft geen vaste woon en verblijfplaats en is een oude bekende van de politie. Hij is onder politiebewaking opgenomen in een ziekenhuis.

Onbekend is of de eigenaar van de woning een vergunning heeft voor het houden van een jachtgeweer en of tegen hem door de autoriteiten actie wordt ondernomen vanwege het neerschieten van een verdachte.

(Red. De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname)

Suriname viert 41e jaardag onafhankelijkheid in Tamanredjo, Commewijne

Statische parade door de gewapende machten


Suriname heeft gisteren zijn 41 jaar staatkundige onafhankelijkheid gevierd. Dit jaar was de officiële viering in het district Commewijne. De Oost-Westverbinding, ter hoogte van Tamanredjo, werd voor ongeveer een kilometer afgebakend voor rijdend verkeer. Zoals traditioneel werd een statische parade gehouden door de gewapende machten en nam het staatshoofd van de republiek het defilé af, zo bericht het Dagblad Suriname vandaag, zaterdag 26 november 2016. Er was wat dat betreft weinig nieuws onder de zon.

Aan de parade namen ook Frans-Guyanese gewapende machten deel.

De president heeft dit jaar rijdend de ceremoniële inspectie gepleegd. Duizenden Surinamers en niet-Surinamers trokken naar het district toe om de viering mee te maken.

Direct na de aankomst van de president was er iets op te merken dat ongekend is voor de viering van de Onafhankelijkheidsdag. Een groep mensen had zich ook begeven richting Commewijne met borden en opschriften zoals 'Hier is wel geld?', 'Nog meer dc’s', 'Anticorruptiewet', 'Pe a moni de?', 'Waar is de staatsvijand gebleven?', et cetera. De groep hield de borden op toen president Desi Bouterse terugkeerde van de ceremoniële inspectie van de gewapende machten. De demonstranten waren na enkele momenten niet meer te zien.

Het opgepoetste rollend materiaal (vooral de MSD) trok zeker veel aandacht van het publiek.

Commewijne is het vijfde district naast Paramaribo, Para, Nickerie en Wanica waar de Onafhankelijkheidsdag is gevierd.

Districtscommissaris Remy Pollack was meer dan tevreden met de opkomst. Hij kreeg een budget van Srd 90.000 om het feest te organiseren. De weergoden hebben meegewerkt om het volgens hem tot een succes te maken.

Het defilé werd afgesloten met een luchtshow door de drie Indiase Chetak helikopters van het Nationaal Leger.


(Red. De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname)

Fidel Castro op 90-jarige leeftijd overleden

Overlijden leidt tot verdriet in Havana, maar tot vreugde onder Cubanen in Miami, Florida

Fidel Castro wordt zondag 4 december herdacht tijdens een grote plechtigheid in Santiago de Cuba


De voormalige Cubaanse leider Fidel Castro is vandaag, zaterdag 26 november 2016, overleden. Hij was 90 jaar. De bebaarde, sigarenrokende Castro, bijgenaamd ‘el comandante’, was van 1959 tot 2006 de onbetwiste leider van Cuba. In die tijd overleefde hij zeshonderd moordaanslagen en trotseerde de tegenwerking van de Verenigde Staten, die het eiland zagen als een voorpost van de Sovjet-Unie.

Castro zijn jongere broer Rául, die het presidentschap van Cuba in 2006 overnam, kondigde de dood van zijn broer aan op de staatstelevisie: 'De leider van de Cubaanse revolutie is vanavond 22:29 uur overleden' (zie hierna).


Hasta siempre, Comandante (+ Video)

En este artículo: CubaFidel Castro Ruzobituario
 | 545 | 
A las 10:29 de este viernes 25 de noviembre de 2016 murió el Comandante en Jefe, Fidel Castro. La noticia la confirmó Raúl en una alocución en la emisión de cierre del Noticiero Nacional de Televisión, que reproducimos para nuestros lectores:
Querido pueblo de Cuba:
Con profundo dolor comparezco para informar a nuestro pueblo, a los amigos de nuestra América y del mundo, que hoy 25 de noviembre del 2016, a las 10:29 horas de la noche, falleció el Comandante en Jefe de la Revolución Cubana, Fidel Castro Ruz.
En cumplimiento de la voluntad expresa del compañero Fidel, sus restos serán cremados.
En las primeras horas de mañana sábado 26, la Comisión Organizadora de los funerales brindará a nuestro pueblo una información detallada sobre la organización del homenaje póstumo que se le tributará al fundador de la Revolución Cubana.
¡Hasta la victoria siempre!


Door de staatsgreep van de rechtse generaal Fulgencio Batista in 1952 belandde Castro in de politiek. Hij sloot zich aan bij een gewapende groepering die zich verzette tegen Batista, die met de VS samenwerkte. Castro presenteerde zich na de verovering van Havana in 1959 aanvankelijk als democraat. Maar, executies van Batista-getrouwen, waarbij ook Che Guevara betrokken was, en de onteigening van bedrijven en banken schaadden zijn reputatie. Onder Castro's leiding werd Cuba omgevormd tot een communistische staat. Tegenstanders duldde Castro niet. In de loop der jaren verdwenen dissidenten bij bosjes achter de tralies.

Martelingen waren volgens mensenrechtenorganisaties aan de orde van de dag. Duizenden Cubanen vluchtten naar Amerika. Castro hield het handelsembargo van dat land verantwoordelijk voor de slechte economische toestand van zijn land.

In 2000 ontmoette Castro Bill Clinton, die als eerste Amerikaanse president de hand van de Cubaanse leider schudde. Een verbetering van de relatie tussen beide landen kwam echter pas nadat broer Raúl Castro de leiding had overgenomen van Fidel, die al jaren kwakkelde met zijn gezondheid en nog zelden in het openbaar was te zien.

Bedroefde gezichten op Cuba vanwege de dood van Fidel Castro. Hele andere taferelen in de Amerikaanse stad Miami, waar veel Cubanen na de revolutie naartoe zijn gevlucht.


Honderden mensen gingen dansend en zingend de straat op in de Cubaanse wijk Little Havana. Auto's reden toeterend door de straten en mensen maakten lawaai met potten en pannen.

Miami is traditioneel de plaats waar veel Cubanen die hun land de afgelopen decennia ontvluchtten zich gevestigd hebben. Een deel was aanhanger van de verdreven dictator Batista en kwam tijdens of vlak na de revolutie in 1959. Maar, velen vluchtten ook vanwege economische motieven of politieke vervolging in de decennia daarna.

In 2012 werd het aantal Cubanen in Miami geschat op circa 1,2 miljoen, waar de totale populatie van Miami ongeveer 6 miljoen is. Veel van hen wonen in de wijk Little Havana, centraal gesitueerd in de stad. Veel Cubanen in Miami behoren tot de felste critici van Castro’s Cuba en keerden zich de afgelopen jaren eveneens tegen de toenadering tussen de Verenigde Staten en Cuba. Vrijdagavond lokale tijd drong het nieuws van Castro’s overlijden tot Miami door en gingen velen de straat op. Er werd getoeterd en champagne gedronken.


De Franse president François Hollande stelt dat Castro 'de Cubaanse revolutie belichaamde, zowel in de hoop die ze opwekte, als de ontgoocheling die volgde'. De 'acteur van de Koude Oorlog' was een persoonlijkheid van de twintigste eeuw. Frankrijk heeft steeds de mensenrechtenschendingen aangekaart, maar zich ook altijd tegen de Amerikaanse embargo's tegen Cuba uitgesproken.

Voor de Nederlandse premier Mark Rutte was Castro een van de markantste gezichten van de twintigste eeuw. 'Fidel Castro schreef wereldgeschiedenis. Hij omspant in persoon een periode van de Cubacrisis tot de historische handdruk tussen zijn broer en president Obama.' Maar, Rutte is ook kritisch: 'Onder zijn bewind vonden ook ernstige mensenrechtenschendingen plaats.'

De Spaanse premier Mariano Rajoy zegt in een reactie, dat Castro een 'grote historische betekenis' had. Hij onderlijnt ook zijn 'grote invloed' op de regio.

In een telegram aan de Cubaanse regering heeft de Russische president Vladimir Poetin zijn medeleven betuigd. 'Castro wordt terecht gezien als symbool van een tijdperk in de wereldgeschiedenis. Het vrije en onafhankelijke Cuba dat hij opbouwde, werd een invloedrijk lid van de internationale gemeenschap en een inspirerend voorbeeld voor veel landen en volkeren', aldus de Russische leider. 'Castro was een oprechte vriend op wie Rusland kon bouwen. Hij heeft geweldig bijgedragen aan de ontwikkeling van Russisch-Cubaanse betrekkingen en strategische samenwerking op alle gebieden.'

De Venezolaanse president Nicolas Maduro heeft via Twitter opgeroepen Castro's 'erfenis voort te zetten'. De linkse Maduro reageerde zo als een van de eerste politieke leiders op het overlijden. Hij zit dan ook in hetzelfde ideologische kamp. In navolging van de overleden Hugo Chavez voert hij een links, socialistisch beleid in Venezuela.


Zo wees Maduro ook op de innige band tussen beide landen. 'Aan alle revolutionairen van de wereld, we moeten zijn erfenis voortzetten, zijn banier van onafhankelijkheid, socialisme en humaan thuisland', schreef Maduro op Twitter. Hij nam ook reeds contact op met Raul Castro, de huidige president en de broer van, om 'solidariteit en liefde over te maken aan het Cubaanse volk'.

De Indiase president Pranab Mukherjee betuigde ook snel zijn medeleven. 'Welgemeende condoleances na het trieste overlijden van Cuba's revolutionaire leider, voormalig president en vriend van India, Fidel Castro', liet Mukherjee weten via Twitter.

De Indiase premier Narendra Modi sprak zijn steun uit voor het Cubaanse volk.

President Rafael Corra van Ecuador noemde Castro op Twitter 'een groot man' en sloot zijn tweet af met 'Leve Cuba! Leve Latijns-Amerika!'

Ook president Salvador Sánchez deelde zijn gevoelens van rouw over de dood van Castro, die 'zal voortleven in de harten van de solidaire volken die strijden voor gerechtigheid, waardigheid en broederschap'.
'Fidel Castro was een vriend van Mexico, voorvechter van een wederzijdse relatie gebaseerd op respect, dialoog en solidariteit', twitterde de Mexicaanse president Enrique Peña Nieto.

De Iraanse ayatolla Khamenei stond stil bij het gesprek dat hij in 1992 met Castro had en zei dat het in Castro's aard lag om mensen te vertrouwen.

Castro slaagde erin zijn land 'te versterken' en de Amerikaanse blokkade te weerstaan, reageert Michail Gorbatsjov, de laatste president van de Sovjet-Unie en jarenlange medestander van Cuba. 'Fidel heeft weerstand geboden en zijn land versterkt tijdens de zwaarste Amerikaanse blokkade ooit. Er lag toen een monumentale druk op zijn schouder en hij kon ... zijn land leiden naar het pad van een onafhankelijke ontwikkeling', zei Gorbatsjov volgens het Russische persagentschap Interfax. Voor Gorbatsjov zal Castro altijd 'een groot politiek man' blijven die een 'diepe indruk' maakte op 'de geschiedenis van de mensheid'. Toen de Amerikanen in 1962 ontdekten dat de Russen in het geheim raketbases op Cuba bouwden, leek een kernoorlog nabij. Die werd nog afgewend nadat Moskou de met raketten geladen schepen op het laatste moment terugriep.

'Meer mensen hebben 's werelds meest bekende socialist proberen te vermoorden dan bij elk ander nog levend persoon', wordt beweerd in de Britse documentaire '638 Ways to Kill Castro' uit 2006 (zie hieronder). De wildste verhalen gaan rond. De Cubaanse leider overleefde moordpogingen door scherpschutters, met explosieven gevulde honkballen, giftige sigaren en camera's waarin pistolen zaten. Zelf zei Castro regelmatig in interviews: 'Als het overleven van aanslagen een olympische sport was, dan zou ik de gouden medaille winnen.'



Zelfs in 2000 waren er nog plannen om Castro te vermoorden. Dit keer speelde Luis Posada een hoofdrol. Posada werd door de Cubaanse overheid beschuldigd van het neerhalen van een Cubaans vliegtuig in 1976 en van een aanslag op een hotel in 1997. Toen Castro een speech gaf op een universiteit in Panama, wilde Luis Posada Castro opblazen. De politie in Panama arresteerde Posada en drie andere Cubanen die inderdaad in het land waren.

Fidel Castro wordt zondag 4 december herdacht tijdens een grote plechtigheid in Santiago de Cuba. Op die dag eindigt een negendaagse periode van nationale rouw, die vandaag is ingegaan. Alle openbare optredens en festiviteiten zijn in deze periode afgelast, de staatstelevisie zendt alleen informatieve programma's uit en vlaggen op openbare en militaire gebouwen hangen halfstok.

(Red. De Surinaamse Krant/Cubadebate.cu/De Telegraaf/AD/Het Laatste Nieuws/NOS /NRC/ Metro/Twitter/CNN)

President Bouterse: 'U moet zich niet laten afleiden door allerlei doemdenkers'

'De ene gekheid wordt verkondigd, zelfs in het hoogste college van Staat, wo seri Telesur'

'Vandaag aan de dag wordt Suriname bijna gezien als een economisch wonder'


President Desi Bouterse heeft gisteravond in Tamanredjo (zie foto - Bron: Dagblad Suriname) bij de viering van 41-jaar staatkundige onafhankelijkheid dat het volk zich niet moet laten afleiden door allerlei doemdenkers. 'Wij moeten gezamenlijk aanpakken om dit land tot grotere hoogten te brengen. En laten wij ons niet laten misleiden door domme mensen. Mi yere taki wo seri Telesur. De ene gekheid wordt verkondigd, zelfs in het hoogste college van Staat. Wo seri Telesur. Is onvoorstelbaar', zei de president, aldus Starnieuws vanochtend, zaterdag 26 november 2016. 

Hij merkte op dat mensen met het oude denken niet willen dat het land op het pad van ontwikkeling komt, dat ingeslagen is in 1980. Bouterse zei dat Suriname het moeilijk heeft, maar er zijn veel landen in de wereld die het nóg moeilijker hebben.

'Vandaag aan de dag wordt Suriname bijna gezien als een economisch wonder. Hoe kan het dat een land, een land met een inflatie, dat dit land toch wel in staat is gebleken om door te dringen tot de kapitaalmarkt. Er worden studies gemaakt. Dit land is een bijzonder land. Dit is een door God gegeven land. Dit land zal nooit pinaren zolang wij bereid zijn de handen in elkaar te slaan', sprak Bouterse.

'Mi kan tyari yu go terug, baka di mi taki mi e bai 25% van de goudmijn sa e kon na ini Merian. Ala soort verhaal mi bigin yere. Alla soort franche pane. Uiteindelijk a fabriek opo. I sab fa a switi dat mi opo wan staf gowtu fu wan miljoen dala ini mi anu', zei de president. 

Hij riep het volk op om te geloven in de potentie van het land. Elke maand zal 1.000 kilo goud geëxporteerd worden. 

Het staatshoofd merkte op, dat Commewijne in ontwikkeling is. Er is ruimte voor onder andere landbouw, fruitteelt, bloementeelt en toerisme. Hij stond stil bij de filevorming bij de brug. De president deelde mee dat vanuit Tamanredjo er een weg zal komen naar de brug van Kaaimangrasi. Het gaat om een afstand van 8 kilometer. 

Bouterse beloofde dat eind 2017 het waterprobleem van het district zal worden opgelost. 

De president toonde zich verheugd dat mensen niet geluisterd hebben naar anderen die de Srefidensi-viering in Tamanredjo wilden boycotten. Het publiek is massaal gekomen. Hij prees de organisatie onder leiding van raadsadviseur Ramon Abrahams. Bouterse bedankte de mensen in Commewijne dat zij niet geluisterd hebben naar mensen die actie wilden voeren en alles plat wilden leggen en moe zijn. Hij merkte op dat er lokale problemen zijn. Bouterse benadrukte dat hij doorbroken heeft met de traditie om de parade en het defilé alleen in Paramaribo te houden. Hij riep eenieder op om samen te werken. Er moet alles in het werk gesteld worden opdat de kinderen een betere toekomst zullen hebben.

Storm Otto eist in Costa Rica minstens negen levens

Overstromingen in regio's Upala, Bagaces en Los Chiles aan Caribische zijde Costa Rica



Zeker negen mensen zijn in Costa Rica om het leven gekomen door de tropische storm Otto. Duizenden mensen zijn geëvacueerd, aldus de Costa Ricaanse krant La Nación vrijdag 25 november 2016, die van minuut tot minuut over de gevolgen van Otto bericht.

De passage van Otto ging gepaard met zware regenval. Vooral de regio's Upala, Bagaces en Los Chiles aan de Caraïbische kust zijn zwaar getroffen door onder meer overstromingen.


Otto raasde ook over zuidoostelijk Nicaragua. Het is onbekend of daar slachtoffers zijn gevallen.


Unieke beelden onafhankelijkheid Suriname online

Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid toont op themakanaal bijzondere beelden


Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid presenteert een online themakanaal met beelden over de onafhankelijkheid van Suriname. Dit schrijft het instituut donderdag 24 november 2016 in een persbericht op haar website. 

Op het themakanaal inbeeldengeluid.nl/suriname presenteert Beeld en Geluid unieke beelden van Suriname als kolonie, de betrekkingen met Nederland en het proces van dekolonisatie.

De ruim 40 documentaires op het themakanaal schetsen de opmaat naar de onafhankelijkheid en het verloop daarvan met films die niet eerder online te zien waren:
Polygoonjournaals (vanaf 1933 t/m 1978),
Gebri Doro (1972),
De Surinaamse filmmaker Frank Zichem woont vanaf zijn tiende jaar in Nederland. Deze dramafilm geeft zijn visie op zijn geboorteland weer. ‘Gebri Doro’ betekent ‘De god Gebri is gearriveerd’. Gebri symboliseert kracht. Zichem stelt: Surinamers moeten hun krachten bundelen en inzetten voor maatschappelijke veranderingen.
Een land om mee te leven (1975),
Een film over het dagelijks leven van Surinamers in de stad en op het platteland aan de vooravond van de onafhankelijkheid in 1975. De sociale en economische situatie in Suriname is minder rooskleurig dan in het welvarende Nederland. Over samenleven in Suriname, de arbeidsomstandigheden, hoop en wanhoop.
Een onverwacht traject (1988)
De 62-jarige Surinaamse Selita Blanchard woont alweer jaren in Almere. Ze is getrouwd met de Hollandse Jan, die Suriname in zijn hart heeft gesloten. Het echtpaar wil in Suriname de oude dag doorbrengen en treft voorbereidingen daartoe. Dan slaat de twijfel toe. (NOS/NTR)
en
Maandi (1994) van Frank Zichem
Schets van de belabberde economische situatie in Suriname begin jaren 90 aan de hand van een portret van de familie Markiet. De familie woont met velen in een klein huis, houdt met moeite het hoofd boven water, maar slaat zich met gevoel van humor – soms galgenhumor – door het leven. (NOS/NTR)
Avonturen aan de wilde kust deel 5 van Jan Bosdriesz (1982)
Documentaire over de geschiedenis van Suriname naar het gelijknamige boek van Albert Helman. Veel ontwikkelingsgeld lijkt verspild aan half gelukte projecten. Vermeende corruptie leidt tot de coup van 1980. Is de nieuw ingeslagen weg de juiste? Er moet een volk ontstaan met een gevoel voor saamhorigheid. (NOS/NTR)

In het 40-jarig jubileumjaar ging vorig jaar het programma ‘Suriname-Nederland, 40 jaar later (1975-2015)’ van start met tentoonstellingen in het Museum Volkenkunde in Leiden en filmretrospectieven in het Tropenmuseum in Amsterdam en het On Stage Theater in Paramaribo.
Dit project - geïnitieerd door Ellen de Vries in samenwerking met de Stichting Multimediale Cultuur - wordt nu afgesloten met een webtentoonstelling en het themakanaal in.beeldengeluid.nl.

Het project is mede mogelijk gemaakt met steun van het Mondriaan Fonds, VSBfonds, Prins Bernhard Cultuur Fonds, Fonds 1818 en DutchCulture en Shared Cultural Heritage.

Nederlandse vrouw (29) in Spanje aangehouden met 180.000 euro in schoenen....

Vrouw, via Spanje onderweg naar Colombia, heeft in zolen vier schoenen 180.000 euro verstopt

Spaanse politie vermoedt dat het gaat om witgewassen drugsgeld


De Spaanse politie heeft op het vliegveld van Madrid een 29-jarige Nederlandse vrouw aangehouden die in vier schoenen in haar koffer in totaal 180.000 euro vervoerde. De Spaanse krant El País bericht vrijdag 25 november 2016 (zie hieronder) dat de vrouw in Brussel op het vliegveld was gestapt en op weg was naar de Colombiaanse stad Medellín. 

Tijdens een tussenstop op het vliegveld Madrid-Barajas trok de vrouw de aandacht van de politie.

In haar koffer vond de politie vier schoenen. In elke zool was voor 45.000 euro aan biljetten van 500 euro verstopt. De politie onderzoekt of de vrouw op weg was naar Colombia met drugsgeld dat is witgewassen. Verder had ze in haar portemonnee bijna 6.000 euro.





La Policía decomisa 180.000 euros en los zapatos de una mujer que viajaba a Medellín

Los agentes apuntan a que se trate de dinero obtenido con el narcotráfico



La Policía Nacional ha intervenido 180.000 euros, en billetes de 500, ocultos en cuñas de zapatos dentro del equipaje de una mujer en el Aeropuerto de Madrid-Barajas. La mujer, de nacionalidad holandesa, procedía de Bruselas y viajaba hacía Medellín (Colombia).
A su llegada al aeropuerto madrileño el pasado viernes, la mujer fue registrada por su comportamiento "sospechoso". Tras la inspección de su maleta, los agentes incautaron cuatro zapatos con laboriosos dobles fondos en cuyo interior había dos paquetes pequeños envueltos y prensados. En cada cuña se ocultaban 45.000 euros. 
La intervención, que ha sido llevada al cabo por los agentes del aeropuerto y pertenecientes a la Jefatura Superior de Policía de Madrid, responde al intento de prevenir el blanqueo de capitales obtenidos con el tráfico de droga.
Según ha informado la Policía, los agentes están investigando la posibilidad de que la mujer estuviese trayendo a Colombia dinero blanqueado en Europa, según el método de dispersión de las cantidades y envíos que las organizaciones criminales suelen desarrollar para dificultar el rastreo del dinero.
A la mujer, de 29 años, se le han incautado también los 5.950 euros que llevaba en su cartera. Los agentes afirman que es la primera vez que se registra en Madrid-Barajas un caso de supuesto blanqueo con estas características.