dinsdag 27 juni 2017

Elf foto's vangen het leven en de dood van een trans vrouw in Peru

'Ze werd voortdurend geconfronteerd met gesloten deuren in de samenleving'



Vanaf het moment dat ze Tamara, een 27-jarige transvrouw ontmoette, werd fotografe Danielle Villasana tot haar getrokken als onderwerp en als vriend. 'Tamara was een persoon die meer voor zichzelf wilde', zegt Villasana vandaag, dinsdag 27 juni 2017, op de website Refinery29, gevestigd in New York (VS). 'Maar, ze werd voortdurend geconfronteerd met gesloten deuren in de samenleving.' Tamara's ervaringen als sekswerkster die met HIV en tuberculose leeft, spiegelt die van veel andere Peruaanse transvrouwen. Door het dagelijkse leven van Tamara in Lima, Peru, te documenteren, hoopt Villasana dat verhaal met de wereld te delen, tot Tamara's dood op 30-jarige leeftijd.

Villasana legt uit, dat het zichzelf identificeren als trans in Peru betekent, omgaan met stigma en uitstel in het algemeen, maar vooral als het gaat om het vinden van werk. Dat is iets dat Tamara herhaaldelijk probeerde te doen, maar haar inspanningen om werk buiten de sekshandel te krijgen, zijn onvermijdelijk mislukt.

En het leven als een sekswerkster was slechts een toevoeging aan de dagelijkse moeilijkheden van Tamara, zegt Villasana: 'Het betekende vaak late nachten, blootgesteld aan geweld, ziekte en instabiliteit, en gebruik van drugs en alcohol als een mechanisme voor de moeilijke leefomstandigheden.'

Tamara sprak vaak over de emotionele impact van het werken in de seksindustrie, maar het was de tol die sekswerk op haar gezondheid heeft gehad die uiteindelijk bijgedragen heeft aan haar dood. Tamara had al jarenlang een ongediagnosticeerde HIV gehad, voordat ze in 2015 medicatie begon.

Rond diezelfde tijd werd ze gediagnosticeerd met tuberculose, een ziekte die vaak bij HIV in Peru voorkomt.

Villasana legt uit, dat toegang tot de gezondheidszorg een belangrijk probleem is bij Peruaanse transvrouwen. Hoe te vermijden of getest worden op HIV is geen algemene kennis - en daarnaast, 'wachten veel transvrouwen tot de laatste minuut om behandeling te zoeken, omdat ze bang zijn voor discriminatie'. of er is geen familiale en financiële steun, zegt Villasana.

Zelfs het wisselen van klinieken (zoals Tamara moest doen als ze van wijk naar wijk verhuisde) kan leiden tot talloze logistieke problemen waardoor transvrouwen moeilijk hun medicijnen konden krijgen.

Villasana was in 2016 niet in Lima, maar bleef in contact met Tamara. 'Wanneer we spraken op social media, zou ze me vertellen dat ze haar medicijnen nog steeds nam, maar ze is daar op een gegeven moment mee gestopt zonder het mij te vertellen',' zegt ze.

Tamara is overleden op 11 januari 2017, door complicaties bij haar ziekte.

In de tijd dat Villasana haar kende, waren ze zeer hecht geworden. 'We hebben elkaar elkaar zelfs hermana of zus genoemd,' zegt ze. 'Ze was erg lief voor mij.'


(Red. De Surinaamse Krant/Refinery29)

0 comments:

Een reactie plaatsen