zaterdag 17 juni 2017

'Zelfamnestie staat haaks op verzoening'

'Regering-Bouterse installeert Commissie voor Straffeloosheid'


De regering van Desi Bouterse, hoofdverdachte in het 8 decemberstrafproces, heeft de Nationale Commissie Slachtoffers en Nabestaanden van Politiek Geweld, geïnstalleerd. Prominent commissielid is Henk Herrenberg van het Kabinet van de President en toenmalig formateur van de dictatoriale regering, die na de decembermoorden werd benoemd. 

De Commissie moet 'verzoening' tussen daders, slachtoffers en nabestaanden van 'politiek geweld', bewerkstelligen. Ze zou dat door 'vergeving' en 'waarheidsvinding' moeten doen. De Commissie keert zich tegen 'straffen' van daders. Zij doet dat met het argument van de intimidatie. Berechting van daders zou tot 'excessen' kunnen leiden. We zouden dan ook kunnen spreken van de Commissie voor Straffeloosheid. In het jargon van de straffeloosheid worden ernstige schendingen van de mensenrechten, oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid, onder de mat van het negationisme (de ontkenning) geveegd. Daarvoor in de plaats komt het verhullende en rechteloze begrip 'politiek geweld'.

De Commissie voor Straffeloosheid ademt de geest van de zelfamnestiewet van 2012. Die wet verleende, anders dan de twee eerdere, ook omstreden amnestiewetten, onvoorwaardelijke amnestie voor moord en folter. Het beoogde bovendien, in strijd met de Grondwet, het lopende 8 decemberstrafproces, dat ten einde liep, stop te zetten. De waarheid van 8 december 1982 mocht niet worden uitgesproken! De zelfamnestiewet kon dan ook als een schuldbekentenis worden gelezen. 

Nationaal en internationaal was er krachtig protest tegen deze schending van Grondwet en internationale mensenrechtenverdragen, die door Suriname waren geratificeerd. Nationale verzoening, herstel van maatschappelijk vertrouwen na schendingen van mensenrechten en oorlogsgeweld, vereist herstel van geschonden rechten van slachtoffers en hun nabestaanden. Onvoorwaardelijke amnestie, het schenden van het mensenrecht op een eerlijk proces, gooit azijn in de wonden. Het is een ernstige vorm van minachting voor de menselijke waardigheid, die moreel leed toevoegt en slachtoffers en nabestaanden, het recht op closure ontzegt. Nationaal? Het begrip 'nationaal' heeft binnen het jargon van de straffeloosheid, een heel andere betekenis dan de gebruikelijke. De 8 december slachtoffers werd recht op bestaan, op leven, ontzegd, zij zouden niet 'nationaal' zijn.

De (nog levende) slachtoffers, nabestaanden en maatschappelijke krachten die staan voor het mensenrecht op een eerlijk proces, zijn van deelname aan de 'nationale' commissie, uitgesloten. Nationaal, niet als inclusief, maar als exclusief begrip. Politieke discriminatie en nationale verzoening zijn onverenigbaar. Het gebruiken van het begrip 'nationaal' kan echter niet verhullen dat de Commissie voor Straffeloosheid als lidmaatschapscriterium heeft, loyaliteit aan de strafrechtelijke en politieke belangen van de president van de zelfamnestiewet.

Illustratief voor deze schaamteloze partijdigheid is de keuze voor de twee 'keynote speakers' op de Dag van 'Nationale' Rouw: de 8 december hoofdverdachte en zijn 'waarheidsvinder' Sandew Hira, columnist van Bakana Tori, het paarse radioprogramma van Clifton Limburg, de megafoon van de president-hoofdverdachte.

Voor de goed verstaander is helder, dat de Commissie voor Straffeloosheid past binnen het scenario van politieke mobilisatie voor stopzetting van het 8 decemberstrafproces, voor obstructie van de onafhankelijke rechtsgang en het voorkomen van de realisatie in Suriname, anno 2017, van het mensenrecht op recht.

Theo Para

0 comments:

Een reactie plaatsen

Voor de echte kunstliefhebber!

Voor de echte kunstliefhebber!