vrijdag 4 augustus 2017

'Het intrekken van een agrément is niet volgens de diplomatieke regels'

'Verdrag van Wenen over diplomatiek verkeer voorziet niet in intrekken eenmaal verleend agrément'


In tegenstelling tot wat minister van Buitenlandse Zaken Yldiz Pollack-Beighle beweerde in het parlement, is het intrekken van een agrément niet volgens de diplomatieke regels. Dat zegt Eric Rudge, deskundige op het gebied van internationaal recht, vandaag, vrijdag 4 augustus 2017, in de Ware Tijd.

Rudge concludeert, dat het Verdrag van Wenen over diplomatiek verkeer niet voorziet in het intrekken van een eenmaal verleend agrément. Artikel 9 lid 1 van het verdrag geeft wel aan, dat de ontvangende Staat het hoofd van een missie, de ambassadeur, tot persona non grata ofwel ongewenste persoon kan verklaren. Deze handeling mag de ontvangende Staat - dus Suriname - verrichten zonder die te motiveren. Dat kan ook gebeuren voordat de persoon in kwestie in het betreffende land is aangekomen.

'Indien de feiten en omstandigheden die ik vernomen heb via de media juist zijn, dan zou in feite gekozen moeten worden voor het tot persona non-grata verklaren van het hoofd van de missie die weliswaar zijn werkzaamheden nog niet is aangevangen in de ontvangende Staat', verwijst Rudge naar de mogelijkheid die wel genoemd en gebruikelijk is in de relatie tussen staten onderling. 

Suriname heeft op 22 juni agrément verleend aan Nederland om Anne van Leeuwen als ambassadeur voor Suriname (zie foto: ambassade Nederland in Paramaribo) aan te stellen. Nadat hij op 27 juni door koning Willem Alexander beëdigd was als ambassadeur, werd de accreditatie een dag later, zonder enige toelichting, ingetrokken.

De oppositie in het parlement wilde weten of dit gebruikelijk is. Pollack-Beighle zei, dat het proces van agrément-verlening geheel in handen is van het land dat moet ontvangen, in dit geval de Suriname. Ze verklaarde, dat het proces geheel volgens de diplomatieke regels is geschied.

Rudge merkt op wel te kunnen begrijpen waarom Suriname voor deze constructie heeft gekozen. 'Het tot persona non grata verklaren is namelijk geen trofee in de kast van een carrièrediplomaat. Integendeel kan die status de betrokkene blijvend achtervolgen, ongeacht of hoog diplomatieke of politieke interstatelijke betrekkingen ten grondslag hebben gelegen aan het besluit en het mogelijk niet gelieerd is aan de persoon van de ambassadeur zelf.'

Hij vindt het opmerkelijk, dat de diplomatieke vertegenwoordiging tussen de twee soevereine staten al enige jaren niet op hetzelfde niveau is, terwijl dat internationaal - op enkele uitzonderingen na - wel gebruikelijk is.

0 comments:

Een reactie plaatsen