dinsdag 21 februari 2017

Motorrijder (27) dodelijk verongelukt op Caracasbaaiweg te Willemstad, Curaçao

In Canada geboren slachtoffer botst op voorkant afslaande auto


Een dodelijk verkeersongeluk heeft dinsdagochtend, 21 februari 2017, rond kwart voor zeven plaatsgevonden. Op de Caracasbaaiweg botsten een auto en een motor op elkaar, zo berichten Paradise FM en Vigilante. 

Uit eerste onderzoek van de politie bleek, dat de auto linksaf sloeg bij de kruising bij Sorsaka, net toen de motorrijder de auto inhaalde. De motor botste op de voorkant van de auto, de bestuurder viel van zijn voertuig en sloeg met zijn hoofd tegen de vangrail ter plaatse.

Het slachtoffer is de 27-jarige Noah Daniel Desjardins, geboren in Canada.

Nederland schiet burgerluchtvaartautoriteiten op Curaçao en Aruba te hulp

Reactie op problemen bij Curaçaose luchtvaartmaatschappij Insel Air

'CCAA beschikt over onvoldoende deskundig personeel, onvoldoende structuur en er is geen goede aansturing'


Nederland gaat de burgerluchtvaartautoriteiten op Curaçao en Aruba helpen. Het is een reactie op de veiligheidsproblemen bij de Curaçaose luchtvaartmaatschappij Insel Air. Rijksambtenaren mogen daarom sinds begin deze maand niet meer op dienstreizen met haar vliegen. Een deel van de vloot wordt aan de grond gehouden. Dit meldt vandaag, dinsdag 21 februari 2017, onder andere De Telegraaf.

Volgens staatssecretaris Sharon Dijksma (zie foto - Bron: rijksoverheid.nl) van het ministerie van Infrastructuur en Milieu beschikt de luchtvaartautoriteit op Curaçao (CCAA) over 'onvoldoende deskundig personeel, onvoldoende structuur en er is geen goede aansturing.'
Ook zijn de banden tussen de CCAA en Insel Air International te intiem.

Op het departement voor burgerluchtvaart op Aruba (DCA) is minder aan te merken, maar ook deze toezichthouder heeft niet kunnen voorkomen dat er sprake is van een te hoog veiligheidsrisico bij Insel Air Aruba.

De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) en het ministerie van Infrastructuur en Milieu gaan helpen bij het verbeteren van de kwaliteit van beide toezichthouders, schrijft Dijksma vandaag aan de Kamer. Ze was afgelopen dagen voor overleg op beide eilanden.

Hieronder de tekst van de brief van Dijksma aan de Tweede Kamer van vandaag:


Geachte voorzitter,

Op 3 februari 2017 hebben de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) en ik uw Kamer geïnformeerd over de veiligheidssituatie van de luchtvaartmaatschappij Insel Air en ons besluit om uit voorzorg rijksambtenaren niet meer met Insel Air International BV te laten vliegen. In deze brief breng ik u op de hoogte van de acties die sindsdien zijn ondernomen. Separaat ontvangt u de beantwoording van de vragen die de leden Pechtold en Belhaj (beiden D66) op 14 februari jl. hebben gesteld inzake berichten over de situatie bij de luchtvaartmaatschappij Insel Air.

Uitkomsten inspecties ILT
Inmiddels heeft een team van de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT)  in de week van 5 februari 2017 gezamenlijk met de lokale luchtvaartautoriteiten inspecties uitgevoerd en mij daarover gerapporteerd met daarin een onderscheid tussen de situatie op Curaçao en Aruba. In de bijlage bij deze brief treft u de ILT-rapportage aan. In deze rapportage is ondermeer het onderstaande opgenomen. 

De Curaçao Civil Aviation Authority (CCAA) ontbeert het aan een correcte wettelijke borging. Daarnaast voldoen onderdelen van de Curaçaose wetgeving niet aantoonbaar aan de internationaal gestelde normen. De CCAA beschikt over onvoldoende deskundig personeel, onvoldoende structuur en er is geen goede aansturing. De ILT concludeert ook dat er onvoldoende onafhankelijkheid van de CCAA is ten opzichte van Insel Air International. Insel Air International blijkt aan essentiële onderdelen van de luchtvaartwetgeving niet te voldoen, waardoor er sprake is van een te hoog veiligheidsrisico. Het toezichtsysteem van de CCAA heeft dit niet kunnen voorkomen. Daarnaast heeft de ILT onvoldoende zicht op de overeenkomsten die met andere luchtvaartmaatschappijen zijn gesloten over de huur van vliegtuigen (de zogenaamde wet-leaseovereenkomsten).

De Arubaanse toezichtautoriteit Department of Civil Aviation (DCA) beschikt over personeel met ruime en gevarieerde ervaring, een goede structuur en aansturing, waar interne procedures zijn vastgelegd. Opvallend is dat het toezicht vooral gericht is op inspecties van de dagelijkse praktijk – zogeheten productinspecties - en in beperkte mate op systeemniveau. Insel Air Aruba blijkt aan essentiële onderdelen van de luchtvaartwetgeving niet te voldoen, waardoor er sprake is van een te hoog veiligheidsrisico. Het toezichtsysteem van de DCA heeft dit niet kunnen voorkomen.

Afspraken met Curaçao en Aruba
Bovengenoemde veiligheidsrisico’s vragen om actie. Na eerder overleg  op 9 februari jl. met minister Rhuggenaath van Economische Ontwikkeling en minister Camelia-Römer van Verkeer en Vervoer en Ruimtelijke Planning, beiden van Curaçao, heb ik afgelopen week opnieuw contact gehad met minister Camelia-Römer. Zij heeft namens Curaçao ingestemd met assistentie van ILT en de overdracht van de daarbij behorende bevoegdheden om toezicht te houden op Insel Air International BV en om de huidige wet-leaseovereenkomsten te beoordelen. Daarnaast gaat meer intensief worden samengewerkt met de ILT en het beleidsdepartement van IenM om de luchtvaartautoriteiten van Curaçao te versterken, de wettelijke basis te verzekeren en om effectief toezicht te kunnen gaan houden.

Vervolgens heb ik op 20 februari jl. op Aruba gesproken met  de Arubaanse minister De Meza van Toerisme, Transport, Energie en Milieu. Wij hebben afgesproken dat ten aanzien van Insel Air Aruba de ILT formeel wordt betrokken bij de hercertificering en daarmee een toekomstig besluit of de toestellen die aan de grond staan toestemming krijgen om weer te gaan vliegen. Daarnaast zullen de autoriteiten van Aruba en Nederland meer samenwerken om de kwaliteit van de toezichtsautoriteit van Aruba te versterken. Hiertoe worden aan de ILT formele bevoegdheden toegekend.

Tot slot is zowel met Curaçao als Aruba afgesproken spoedig een samenwerkingsprotocol te ondertekenen en separate formeel juridische afspraken te maken over de benodigde bevoegdheden voor ILT om bovengenoemde taken op zeer korte termijn te kunnen gaan verrichten.

Tenslotte
De uitkomsten van de gezamenlijke inspecties en de afspraken met mijn ambtscollega’s van Curaçao en Aruba stemmen mij positief om in gezamenlijkheid de veiligheid van Insel Air te borgen. Totdat de ILT mij het signaal geeft dat de veiligheid goed is geborgd, handhaven de minister van BZK en ik het eerder ingestelde reisverbod voor ambtenaren. Ik zal de Kamer van de ontwikkelingen op de hoogte houden.

Hoogachtend,

DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU



Sharon A.M. Dijksma

Guyanese garnalenverkopers in protest tegen verbannen Surinaamse garnalen

Ook actie vissers tegen de illegale import van garnalen en tilapia uit Suriname

(Bron foto: Stabroek News)

Guyanese importeurs en verkopers van Surinaamse garnalen hebben gistermiddag geprotesteerd tegen het verbannen van Surinaamse garnalen op de Guyanese markt. Het protest volgt op een actie van Guyanese garnalenverkopers die vrijdag hebben geprotesteerd tegen de import van Surinaamse garnalen. Volgens de importeurs en verkopers zijn ze afhankelijk van Surinaamse garnalen om geld te verdienen voor zichzelf en hun familie. Dit bericht Starnieuws vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

Rajendra Roberts (41), één van de demonstranten zegt vandaag in Stabroek News, dat hij het niet erg vindt om een vergoeding te betalen om Surinaamse garnalen te importeren. Hij heeft echter geen andere keus dan de garnalen het land binnen te smokkelen als de lokale autoriteiten weigeren de documenten die hij heeft van de Surinaamse autoriteiten te aanvaarden. 'Het probleem dat we hebben, is dat als we hier komen met garnalen uit Suriname, ze de garnalen afpakken en weggooien. Ik vind het niet erg om een vergoeding te betalen, maar nu moet ik garnalen het land binnen smokkelen. Ik wil gewoon voorzien in mijn levensonderhoud.'


Volgens de importeur heeft Guyana niet zoveel garnalen vijvers als Suriname, dus is het makkelijker om een grote hoeveelheid garnalen uit het buurland te importeren. Hij ontkent beschuldigingen dat de Surinaamse garnalen bederven doordat het lang duurt om deze op de Guyanese markt te krijgen. 'Als ze niet goed waren, zouden we ze niet verkopen en zouden mensen ze niet kopen.'

De importeurs en verkopers benadrukken, dat hun banen in het geding zijn en dat als de Guyanese autoriteiten de Surinaamse garnalen weren, hun leven zal worden ontwricht. Hun families zullen het wellicht veel moeilijker krijgen, omdat ze dan moeten uitkijken naar andere inkomstenbronnen. 

Vrijdag vond een protest plaats tegen de illegale import van garnalen en tilapia uit Suriname. Het vissersvolk aan de Corantijn zegt dat de illegale garnalen en vissen tegen zeer lage prijzen verkocht worden. Ze kunnen niet tegen deze handel concurreren en zeggen dat ze schade lijden. De protesten komen op een moment dat de import van illegale garnalen en tilapia toeneemt.

'Grotere hoeveelheden komen dagelijks binnen en het beïnvloed de lokale en buitenlandse markten', zegt Rajendra Roberts van de Aquacultuur Associatie van Oost Berbice. De producten worden volgens hem gesmokkeld via de backtrack route. De smokkel legt een zware druk op het levensonderhoud van de Guyanese vissers en hun families, zegt hij. Ze zullen blijven protesteren tegen de illegale import totdat de autoriteiten naar de kwestie kijken en een oplossing brengen.

Gajadien (VHP): 'Coalitie moet helpen om Bouterse in Assemblee te krijgen in kwestie MoU Alcoa'

'Dodson heeft weer laten blijken dat hij als een jojo-minister wordt gebruikt'


De vervolgvergadering over het geschil van Suriname met multinational Suralco/Alcoa is niet uitgeschreven. Het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien, lid van de speciale parlementaire commissie belast met deze kwestie, zegt vandaag, dinsdag 21 februari 2017, in het Dagblad Suriname dat aanvankelijk afgesproken was, dat deze vergadering voor vandaag zou worden uitgeschreven. Maar, gisteren bleek, dat er een openbare vergadering voor elf uur stond geagendeerd, maar dat de verdere behandeling van de Wet Bedrijven en Beroepen op de agenda staat. 

'De roep, dat de president tekst en uitleg moet komen geven over de onderhandelingen met Alcoa wordt steeds groter. De coalitie moet in ’s landsbelang ook helpen om het staatshoofd zover te krijgen, omdat duidelijk gebleken is dat het geen enkele zin heeft om minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen aan te horen. Dodson heeft weer laten blijken, dat hij als een jojo-minister wordt gebruikt', aldus Gajadien.

De intentieverklaring (MoU, Memorandum of Understanding), die in 2015 door het parlement werd verworpen, waarna de president had meegedeeld dat die vervolgens was ingetrokken, is naar nu blijkt nimmer ingetrokken. Integendeel, de NH-minister zond Alcoa/Suralco namens het staatshoofd een brief, met daarin de mededeling, dat de onderhandelingen gewoon doorgaan op basis van wat in de MoU was overeengekomen.

Volgens Gajadien zal de coalitie moeten meewerken in deze kwestie, omdat het om een nationale zaak gaat. Indien dat volgens hem niet gebeurt, zal blijken dat zij niet de natie, maar slechts de politiek dienen.

Marowijnerivier tot voorbij Albina overspoeld door verontreinigd water uit goudwinningsgebieden

Dagblad Suriname: Marowijnerivier een tikkende tijdbom 

'Een humanitaire ramp gaat ontstaan bij niet tijdig ingrijpen door de overheid'


De Marowijneriver, die de grens vormt tussen Suriname en Frans-Guyana, wordt overspoeld door vuil water uit goudwinningsgebieden. Hierbij spelen weersomstandigheden ook een rol. De rivier tot voorbij de grensstad Albina is vertroebeld en heeft een rood/bruine kleur (zie foto - Bron: Dagblad Suriname). Velen kwamen tot de ontdekking afgelopen zaterdag dat het rivierwater plotseling bruin is geworden. Tot diep in de bovenloop van de rivier is de kleur te merken. Er is geen enkele plaats die vrij is van dit troebel water, aldus het Dagblad Suriname vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

Vissers in deze gebieden maken zich zorgen over deze situatie. Volgens kenners komt het door de intensieve goudmijnactiviteiten die zich verplaatsen tot nabij Albina. Er is geen enkele instantie die zich zorgen maakt omtrent dit verschijnsel, merkt een dorpeling op.

Door de zware regenval van de afgelopen periode is het overtollige water in kreken opgehoopt, met als gevolg een stroming naar de rivier. De monding van de kreken wordt opgehoopt door slib bij de goudmijnactiviteiten, waardoor ze droog komen te liggen. Bij regenval zoekt het water een uitweg en belandt zo in de rivier, met als gevolg de vervuiling van de Marowijnerivier.

Wat voor vis zal straks gegeten worden, vraagt een lokale visser zich af. De vrouwen kunnen geen was meer doen in de rivier. Er is werkelijk een tikkende tijdbom in de rivier gelegd, zegt een Albinees, doelend op een humanitaire ramp die gaat ontstaan bij het niet tijdig ingrijpen van de overheid. Behalve lokale mensen zijn er dagelijks toeristen die de oversteek doen tussen de grenssteden Albina en St. Laurent.

Beeldhouwer Krishnapersad Khedoe op 76-jarige leeftijd overleden

Baba en Mai aan Waterkant een van de bekendste beeldhouwwerken van Khedoe


Beeldhouwer Krishnapersad Khedoe is gistermiddag rond zes uur na een langdurig ziekbed op 76-jarige leeftijd overleden in een ziekenhuis. Khedoe studeerde van 1971 tot en met 1976 aan de Koninklijke Academie in Den haag en keerde na de succesvolle afronding van zijn studie terug naar Suriname, zo schrijft de Ware Tijd vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

Via het Nola Hatterman Instituut verzorgde Khedoe een jaar lang gratis lessen aan studenten. Op deze manier droeg hij zijn kennis over.

Sinds 1960 heeft hij 165 beelden gemaakt voor diverse verenigingen, organisaties en individuen. Een van de meest bekende beelden van Khedoe is het standbeeld van Baba en Mai aan de Waterkant in het centrum van Paramaribo. Dit beeld staat symbool voor de Hindostaanse immigratie en werd op 4 juni 1994 onthuld.

Een ander bekend beeld van de kunstenaar is het Jai Kisan monument op het terrein van de zondagmarkt aan de Derde Rijweg als ode aan de landbouwer.

De uitvaart (crematie) van Khedoe vindt donderdagmiddag 23 februari plaats.

Cityscapes + Birdmen: Foto expositie van Jacquie Maria Wessels in het Surinaams Museum, Paramaribo

Stadsgezichten uit Paramaribo en portretten van Surinaamse ‘vogelmannen’



Van 23 april tot en met 28 mei 2017 is de tentoonstelling Cityscapes + Birdmen van de fotograaf Jacquie Maria Wessels te zien in het Surinaams Museum in Paramaribo, Suriname. In deze expositie worden portretten van vogelmannen afgewisseld met stadsgezichten uit Paramaribo waardoor een gelaagd beeld ontstaat van karakteristieke elementen uit de Surinaamse cultuur en samenleving. Voor het eerst zijn de foto’s te zien in de stad waar ze gemaakt zijn.

Jacquie Maria Wessels portretteerde tussen 2006 en 2009 vele macho Surinaamse mannen die bezeten zijn van hun zangvogeltje. De 'gekooide vogel' is de hoofdrolspeler in zangvogelwedstrijden. Gemoedelijk komen mannen uit alle bevolkingsgroepen samen om vreedzaam te strijden over welke vogel het beste zingt. Stereotype mannenattributen als kleding, auto's en motoren spelen weliswaar een belangrijke rol, maar in de fotografie van Jacquie Maria Wessels laten de mannen zich ook van een andere kant zien.

Ook buiten Suriname wordt de vogelsport in stand gehouden. Na de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 is deze volkssport met de Surinamers meeverhuisd naar Nederland. Zondagochtend vroeg worden op verschillende plaatsen in het land, waaronder in Amsterdam Zuid-Oost en Den Haag, de zangvogelwedstrijden georganiseerd.

De stadsgezichten waarin typisch Surinaamse muurschilderingen domineren bieden een stedelijke context. Ze tonen de leefomgeving van waar de mannen vandaan komen. Deze zorgvuldig gecomponeerde fotoserie is vervreemdend en surrealistisch. De met de hand geschilderde reclame-uitingen bevatten hyperrealistische afbeeldingen van onder andere gereedschappen, soepblikken, havermout, knakworsten en aansporingen als ‘Doe je best op school’....

De Nederlandse fotograaf Jacquie Maria Wessels woont en werkt in Amsterdam. Zij studeerde in 1990 af aan de Gerrit Rietveldacademie te Amsterdam in fotografie en studeerde sociale psychologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Wessels heeft zich ontwikkeld tot een autonoom/documentair fotograaf die zich graag voor langere tijd in een onderwerp verdiept. Haar onderwerpen dienen veelal als kader om de diverse sociale omstandigheden van mensen te onderzoeken.

Bij de fotoseries Cityscapes + Birdmen is het gelijknamige fotoboek verschenen met een selectie van 160 foto’s in fullcolour. In een korte tekst doet Michiel van Kempen op persoonlijke wijze verslag van zijn ochtendlijke rit naar ‘de mannen met hun vogelkooitjes’ op het Onafhankelijkheidsplein en geeft en passant een vrolijke impressie van het hedendaagse Paramaribo. Voor meer informatie zie: www.jacquiemariawessels.nl/books.html

Verdere informatie
Data: 23 april 2017 t/m 28 mei 2017
Opening: zaterdag 22 april 2017
Locatie:
Surinaams Museum, Abraham Crijnssenweg 1, Fort Zeelandia, Paramaribo, Suriname

Veel vragen bij particuliere lijnbushouders over subsidiebeleid regering

Bushouders moeten over 2016 nog drie maanden subsidie ontvangen van overheid


De particuliere lijnbushouders hebben over het jaar 2016 nog drie maanden subsidie tegoed bij de overheid. Bij de bushouders heerst er vooralsnog heel wat onduidelijkheid rond de verdere voortzetting van het subsidiebeleid. Od dit beleid wordt voortgezet, is ook niet duidelijk. Suraj Sahadew-Lal van het Actiecomité Particuliere Lijnbushouders zegt vandaag, dinsdag 21 februari 2017, in het Dagblad Suriname, dat de onduidelijkheid ook mede te maken heeft met het feit dat het beleid rond transport, nu onder een nieuw ministerie valt. 

De Particuliere Lijnbusorganisatie (PLO) heeft tot nu toe omtrent de tariefsaanpassingen ook niets van zich laten horen. De PLO gaf eerder aan druk doende te zijn met het uitrekenen van de nieuwe tarieven. Maar, hier blijkt vooralsnog niet veel van te zijn terechtgekomen, aangezien de bushouders zelf nog niet zijn geconsulteerd of benaderd met een concept tarief.

'Wij stappen zo meteen maart 2017 in. De bushouders weten tot heden niet wat er gebeurt met onze achterstallige betalingen, het subsidiebeleid in 2017 en de tariefsaanpassingen. De PLO heeft de bushouders nog steeds niet verteld wat haar eis zal zijn. Er is geen enkele afstemming gepleegd. Wat besloten zal worden door de regering weten wij ook niet. Dit, terwijl het comité al heeft gevraagd naar SRD 4 als basistarief”, stelt Sahadew-Lal.

In de huidige minister van Openbare Werken, Transport en Communucatie, Jerry Miranda, heeft de bushouder ook niet veel hoop. Dit, omdat de minister niet zou beschikken over de nodige ervaring in de transportsector. 'Hij is pas komen kijken. De minister zal de problemen niet efficiënt kunnen oplossen. Hetzelfde geval hebben wij gehad met de vorige ministers. Wij hadden een betere persoon verwacht. Er is genoeg kader dat de discipline kent om het ministerie te runnen. De president is gewoon bezig om vrienden en kennissen te accommoderen', aldus Sahadew-Lal.

Leerkrachten bij resolutie uit het FISO gegooid

Resolutie heeft terugwerkende kracht tot 1 januari van dit jaar


De Ware Tijd weet vanochtend, dinsdag 21 februari 2017, te berichten, dat met een vrijdag geslagen resolutie leerkrachten uit het Functie Informatiesysteem Overheid (FISO) zijn gegooid. Dit gebeurt met terugwerkende kracht tot 1 januari dit jaar. Een en ander is gisteren in het Staatsblad gepubliceerd.

'Dat in verband met de implementatie van het herwaarderingsprogramma van het onderwijs, loonaanpassing van de onderwijsgevenden noodzakelijk is en daarom de FISO regeling niet langer op hen van kracht zal zijn', aldus één van de overwegingen van de resolutie.

In het document, waar de Ware Tijd schrijft de hand op heeft weten te leggen, staat vermeld dat per 1 april de implementatie van bestuurlijke en organisatorische componenten een feit zal zijn. Een ander wetsproduct moet regelen dat alle tot nog toe verworven rechten worden gegarandeerd.

De resolutie komt op een moment terwijl de overheid en de Bond van Leraren nog steeds een geschil hebben over de uitvoering van het herwaarderingsprogramma en de bondde overheid beschuldigd haar geen inspraak te geven in de uitvoering hiervan.

Dagopvang ‘Un Mihó Mayan’ in Scharloo, Curaçao, sluit waarschijnlijk de deuren

Zo'n 30 psychiatrische patiënten dreigen op straat te belanden


De dagopvang van ‘Un Mihó Mayan’ in Scharloo gaat volgende maand sluiten. Bijna 30 psychiatrische patiënten komen dan op straat te staan, zo berichten het Persbureau Curaçao en de Extra vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

De Capriles kliniek voert vanmiddag overleg met demissionair minister Zita Jesus-Leito om te kijken of sluiting voorkomen kan worden. Maar, dan moet er wel geld over de brug komen, want de sluiting is het gevolg van bezuinigingen om de rest van de geestelijke gezondheidszorg op het eiland te redden.

Twee pro formazittingen van grote geruchtmakende zaken op Curaçao

Zaak drie verdachten cocaïnetransport op Hato en twee verdachten liquidatie bij Campo Alegre


Twee belangrijke pro formazittingen vinden morgen plaats, zo meldt het Openbaar Ministerie vandaag, dinsdag 21 februari 2017, aldus Paradise FM. De eerste betreft drie verdachten van een drugstransport van 289 kilo cocaïne op luchthaven Hato. 

Op 30 oktober vorig jaar werd daar ’s morgens vroeg op de parkeerplaats een bestelbusje aangetroffen met daarin de drugs. Ook werden een vuurwapen, munitie, bivakmutsen en handschoenen gevonden. De bedoeling was om de drugs met een luxe privéjet die op de luchthaven stond naar het buitenland te brengen. De drie verdachten zijn twee Curaçaoenaars en een Turkse piloot.

De tweede zaak die pro forma wordt behandeld is de liquidatie van drie mannen bij Campo Alegre. Dat gebeurde op de parkeerplaats van het openbare bordeel op 24 juli vorig jaar. Twee verdachten staan terecht voor moord en vuurwapenbezit.

In de lokale kranten werd de liquidatie in verband gebracht met een dubbele moord twee weken eerder op de Esmeraldaweg in Kura Piedra ofwel Steenen Koraal.

Nog geen vonnis in Kort Geding Staat Suriname tegen onderwijsbonden BvL en ALS

Rechter wil meer informatie ontvangen over de ALS


De rechter heeft vanmorgen, dinsdag 21 februari 2017, geen vonnis gewezen in het Kort Geding dat de Staat Suriname aanhangig heeft gemaakt tegen de Bond van Leraren (BvL) en de Alliantie van Leerkrachten in Suriname (ALS). De rechter heeft op de zitting om meer informatie gevraagd betrekking hebbende op de ALS, zo bericht Starnieuws. 

Wilgo Valies, voorzitter van de BvL en de ALS, zei na de kort durende zitting, dat meteen eraan gewerkt wordt door advocaat Gerold Sewcharan om de informatie te verschaffen aan de rechter. De gevraagde gegevens zullen vandaag nog verstrekt worden. Het is nu nog niet duidelijk wanneer de rechter uitspraak zal doen in deze zaak.

Over de informatie die de rechter nodig heeft, bleef Valies vaag. Maar, mogelijk houdt het verband met de juridische status van de ALS. Deze bond werd tijdens het overleg met de regering over het herwaarderingsprogramma niet erkend door de regering.

Nadat er vonnis geveld is, zullen de leerkrachten geïnformeerd worden, aldus Valies.

De Staat heeft gevorderd, dat de BvL en de ALS de staking onmiddellijk beëindigen. Deze is op voorstel van de rechter opgeschort. De bonden hebben een tegenvordering ingediend. Zij willen dat de Staat zich houdt aan gesloten overeenkomsten. De BvL en de ALS willen ook de status van landsdienaar behouden. Bij de uitvoering van het herwaarderingsprogramma moeten volgens de regering de onderwijsbonden uit FISO (Functie Informatie Systeem van de Overheid) stappen. Hiertegen zijn beide onderwijsbonden in het geweer gekomen.

(Red. De Surinaamse Krant/Starnieuws)

Volgens milieuactivist zouden zeven dode groene zeeschildpadden te Braamspunt zijn aangespoeld

Dood van bedreigde, beschermde, zeeschildpadden mogelijk gevolg hervatting schelpzandafgravingen


Volgens Erlan Sleur, die onder de vlag van zijn zogenaamde stichting ProBioS (Protect our Biodiversity in Suriname) optreedt als milieuactivist, zijn er al zeven dode groene zeeschildpadden (Chelonia mydas) vol eieren dood aangespoeld op Braamspunt. Dat berichten vandaag, dinsdag 21 februari 2017, onder andere GFC Nieuws en United News.

Hij sluit niet uit, dat dit het gevolg is van de schelpzandafgravingen op Braamspunt die het legseizoen van de zeeschildpadden zwaar verstoren. Maar, enig bewijs van die dode zeeschildpadden wordt niet getoond.

'Het proces wordt dusdanig verstoord, dat ze stressen met alle eieren in hun buik, omdat ze niet kunnen leggen. Het gaat helemaal mis daarbinnen en ze komen te overlijden', zo beweert Sleur, die overigens niet bekend staat als een deskundige op het gebied van zeeschildpadden. Hij is met name bekend geworden vanwege zijn activiteiten gericht tegen illegale goudzoekers en het door hun gebruikte kwik in het goudwinningsproces in het Brownsberg Natuurpark.

Al enkele dagen wijzen wetenschappers en milieuactivisten erop, dat de gebieden waar duizenden zeeschildpadden hun eieren leggen door de afgravingen worden bedreigd. Vorig jaar verbood de regering de afgravingen nog. Maar, nu heeft de regering toch voor een bepaald gebied weer vergunningen afgegeven voor vier bedrijven, te weten NV Sarika, Gebroeders Soebratie NV, Rock & Dirt Shippers NV en Handelmij Dharmsing NV. Volgens minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen zijn in het aangewezen gebied geen zeeschildpadden aanwezig, maar dat wordt door anderen, met name door het WWF Guianas, tegengesproken.

(Red. De Surinaamse Krant)

Overheid laat het afweten bij herdenking 224e sterfjaar van Boni

'De overheid doet zo weinig aan onze geschiedenis'

'Besef komt moeilijk op gang om Surinaamse helden te her- en erkennen'


'Ik voel me goed, omdat het karakter van Boni nog steeds actueel is in Suriname. We merken dat we een hoop kunnen leren van de benadering van Boni. Ook zijn doelen van gelijkheid, eerlijkheid, niet onderdanig zijn en tegen onderdrukking zijn. Al deze dingen zijn nu eigenlijk actueel als je kijkt naar de samenleving en de dingen die nu plaatsvinden', aldus Iwan Wijngaarde, voorzitter van de ‘Feydrasi Fu Afrikan Srananman, gisterochtend bij de herdenking van het 224e sterfjaar van Boni op het Kwakoeplein nabij Ondrobon waar een krans werd gelegd.

Daarvoor werden een kulturu begi gehouden en een traditionele zang en dans. Wijngaarde merkt zegt, dat Eddy Bruma veel toneelstukken heeft geschreven naar Boni zijn doelen. Hij was een heel belangrijke persoonlijkheid wat het verzet tijdens de slavenperiode betreft.

'Boni heeft zijn ziel niet verkocht en heeft constant strijd geleverd. De mind van vrijheid achter de slavernij en de dingen die behoren bij een goed mens heeft hij nagestreefd. Hij heeft geen water in zijn wijn gedaan ten aanzien daarvan.'

Wijngaarde schuift de schuld in de schoen van de overheid dat het besef moeilijk op gang komt om Surinaamse helden te her- en erkennen. 'De overheid doet zo weinig aan onze geschiedenis. Ze komt niet eens hier. We nodigen ze uit de ministers, De Nationale Assemblee, het jeugdparlement, maar die zie je niet.'

Hij vindt, dat er stimulans moet komen vanuit de leidinggevenden van het land. 'Dat vind ik jammer, dat het niet gebeurt.' Volgens de federatie-voorzitter gaat er voor volgend jaar extra aandacht worden besteed om Boni te herinneren. 'Je moet zaken laten doordringen door mensen. Hierdoor komen andere dingen naar voren. Er komen zo orale verhalen bij. Je moet echt een tijdje bezig zijn om het zaakje wakker te maken bij mensen. En dan kan je alles vastleggen.'

Stichting Claudia A wacht nog steeds op subsidie over 2016

Het water staat de stichting tot aan de lippen

'De penningmeester en de voorzitter hebben samen Srd 200.000 voorgeschoten aan stichting'


Het water staat de Stichting Claudia A tot aan de lippen, omdat er nog geen subsidie over 2016 is uitbetaald. Met veel kunst- en vliegwerk lukt het de medewerkers om de 48 kinderen die worden opgevangen, zorg en begeleiding te bieden. De levensmiddelenpakketten die het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting maandelijks geeft zijn maar een druppel op een gloeiende plaat. Vanwege de precaire economische situatie doneren particulieren veel minder dan voorheen, zo schrijft de Ware Tijd vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

Het subsidiegeld wordt besteed aan de exploitatie, waartoe ook uitbetaling van salarissen wordt gerekend. Van de dertien personeelsleden hebben vier er de brui aan gegeven vanwege de bijna onwerkbare situatie.

Directrice Kesney Kramp weet niet hoeveel de achterstallige subsidie bedraagt. De penningmeester en de voorzitter hebben samen Srd 200.000 voorgeschoten aan de stichting. Er is daarnaast nog een restant bedrag over van de subsidie over 2015. 'We hebben vrijdag honderd Amerikaanse dollar gehad van ABOP-parlementariër Ronnie Brunswijk, toen we hem toevallig ontmoetten. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om hem wat te vragen.'

De directrice is vaak over de vloer geweest bij het ministerie van Financiën om opheldering te vragen, maar wordt steeds verwezen naar het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting. Kramp sluit niet uit, dat de stichting zal ophouden te bestaan als de situatie niet snel verandert.

Claudia A vangt seksueel misbruikte kinderen, kinderen wiens ouders aan het hiv-virus zijn overleden, pupillen met een beperking en hiv-besmette kinderen op. Door het gebrek aan geld komt ook hun gezondheid onder druk te staan. Het jongste kind is zeven maanden en het oudste 25.

Steden in Brazilië cancelen dit jaar carnaval

Crisis bij de Braziliaanse veiligheidsdiensten zorgt voor veel onrust


Dit jaar wordt geen carnaval gevierd in de Braziliaanse staat Espírito Santo, even ten noorden van Rio de Janeiro. Zestien steden hebben de festiviteiten gecanceld vanwege het dreigende geweld in de regio, meldt O Globo, aldus Metro Nieuws vandaag, dinsdag 21 februari 2017. 

Er heerst momenteel een crisis bij de Braziliaanse veiligheidsdiensten, wat voor veel onrust in het land zorgt. Vooral in het financieel noodlijdende Espírito Santo is de onvrede onder politiemensen enorm. Na een discussie over het salaris, dat al tien jaar niet meer verhoogd is, besloten de agenten van de staat onlangs te gaan staken. Dat leidde tot een enorme geweldsgolf, waarbij meer dan 140 mensen het leven lieten.


Nu is het staatsbestuur bang, dat tijdens het carnavalsfeest het geweld alleen maar verder zal escaleren.

Bij hoofdcommissaris André Garcia en zijn familie zijn inmiddels de nodige bedreigingen binnengekomen. De federale politie is inmiddels een onderzoek gestart.

Overigens wordt ook in de staat Rio de Janeiro minder uitgebreid carnaval gevierd dan vorig jaar. Nu staan er in de hele staat 450 geregistreerde festiviteitenacties gepland, een stuk minder dan in de voorbije jaren, toen het aantal rond de vijfhonderd lag. Toch worden er nog altijd een miljoen toeristen verwachten als vrijdag het feest losbarst.

Toerisme Suriname ontmoedigd door bureaucratie en corruptie

Problemen met verkrijgen toeristenkaart

Een bezoek aan Suriname begint ‘als een nachtmerrie'


Het toerisme in Suriname wordt door bureaucratie en corruptie ontmoedigd. Dit schrijft de nieuwssite caribbeannewsnow.com afgelopen zaterdag, zo bericht Waterkant.net vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

De binnenkomst in het land wordt beschreven als ‘een zware, lange en problematische beproeving’. De verplichte toeristenkaart is op sommige toegangspunten niet en op andere moeilijk te krijgen, en dat maakt dat toeristen wegblijven van Suriname. Dat komt volgens de nieuwssite vanwege het feit dat Suriname nog geen gebruik maakt van nieuwe technologie om e-visa of e-toeristenkaarten te verstrekken – wat corruptie kan verminderen en efficiënter is.

Op de Johan Adolf Pengelluchthaven kan het een en ander beter. Reizigers moeten eerst in de rij om een toeristenkaart te kopen, daarna moeten zij opnieuw aansluiten in een andere rij om hun paspoort te laten afstempelen. In landen als bijvoorbeeld Oeganda, Tanzania en Ethiopië hoeft de bezoeker voor beide handelingen slechts eenmaal aan te sluiten. Daar komt bij, dat de rijen in Suriname lang zijn en er maar enkele personen zijn die de arriverende gasten kunnen afhandelen.

Een bezoek aan Suriname begint volgens verschillende personen die caribbeannewsnow.com interviewde dan ook ‘als een nachtmerrie’.

Lees het uitgebreide verslag van caribbeannewsnow.com hieronder:


http://www.caribbeannewsnow.com/headline-Suriname-immigration-bureaucracy-and-corruption-discourages-tourism-33560.html

Suriname immigration bureaucracy and corruption discourages tourism
Published on February 18, 2017Email To Friend    Print Version

johan_pengel_airport.jpg
Johan Pengel International Airport

By Ray Chickrie
Caribbean News Now contributor

PARAMARIBO, Suriname -- Entering Suriname through its four main ports of entry can be an arduous, long and problematic ordeal since most visitors require a visa to enter the country, and sometimes rogue agents and the police at these four entry points prey on helpless visitors.

Tourist cards, a requirement for many to enter the country, aren’t available at South Drain (Port New Nickerie) and at the Zorg-En-Hoop Airport for travelers coming from Guyana. In addition, at the Johan Pengel International Airport (JAP), the tourist card counter isn’t open 24 hours, and these are factors are also keeping tourists away from Suriname.

Visitors can purchase a Suriname tourist card prior to their arrival in Suriname, but with few diplomatic offices globally, it’s difficult to do so. The country still hasn’t tapped newly available technology to offer e-visas or e-tourist card, which can reduce corruption, bring efficiency, accountability and modernity to the fledgling tourism industry of Suriname.

Visitors to Suriname have to delay or cancel their plans because of these impediments. Moreover, there is an influx of tourists and shoppers from Cuba to Suriname. They visit Suriname via Guyana, but they are not being facilitated well. If they arrive in Guyana during the weekends, they can’t get a tourist card at the Suriname embassy in Georgetown. As well, on many occasions, they are turned away because they lack the necessary papers or correct currency, or simply because they do not have copies of necessary papers. This can be avoided if the Suriname embassies provided information in Spanish to Cubans in Cuba and in Guyana.

Entering Suriname from Moleson Creek (Guyana) to South Drain (Suriname) via ferry can be a nightmare. The process of clearing immigration and customs takes about three hours. Travelers who speak no English sometimes have to pay officials working on the ferry on both sides of the border to help them complete their customs and immigration papers for a fee.

At average, there are only two immigration agents working at South Drain (New Nickerie), and the tropical heat, sometimes with the demand for “gifts” from government officials and the police, who make up all sorts of stories to delay or deny visitors entry, deters travelers from these countries.

Arriving in Suriname at the Johan Pengel Airport (JAP), travelers face a strange and archaic procedure. First, they must join a queue to purchase a tourist card and then wait in another queue to get their passport stamped into the country. The lines to clear immigration and customs at the airport are long and only a few agents are on duty to process incoming visitors.

The airport lacks modernity. Thus, one can imagine, having to queue twice, and that was the situation aviation expert, Tomas Chlumecky, experienced when he visited Suriname in 2016. He has called for change. For example in Uganda, Tanzania and Ethiopia, this is done simultaneously, one time, one place. Chlumecky also raised the issue that, at JAP, there isn’t even a place like a counter where passengers can complete their immigration and customs forms.

According to a reliable source in the immigration department, some two years ago a Turkish diplomat was refused entry to Suriname on the grounds that he did not have a visa, despite carrying a diplomatic passport. The Suriname foreign ministry eventually had to intervene in the issue and smooth things over with Turkey.

Leaving Guyana at 4:00 am in the morning to reach Paramaribo, international traveler, Torbjorn C. Pedersen, arrived at the Molson Creek crossing to board a ferry to Suriname, where he was informed that he must get a tourist card.

He said, “Okay, where do I buy it?”

“In Georgetown on Monday. Have a nice day."

“That had me out of balance for a while, and I returned to Georgetown having spent money and around nine hours going back and forth."

The following day, he visited the Suriname embassy in Georgetown where he bought a tourist card.

“The process was somewhat ridiculous and time consuming, and one might wonder why you couldn't simply buy the tourist card at the border. Mainly because they didn't stamp my passport but simply issued the card? On top of that, I had to tolerate a security guard at the embassy who enjoyed his power over the applicants a little too much,” Pedersen said.

There have been other complaints that security guards working at the Suriname embassy in Georgetown are rude to visitors seeking a tourist card or a visa from the embassy.

After arriving at South Drain, Suriname, Pedersen shared his customs and immigration experience.

“Strong iron bars were set up in order to manage the incoming passengers and immigration officers in green uniforms, with the shirt hanging loose over the pants, were patrolling the area. They all looked a little like prison guards depicted in Hollywood productions. And they also had the attitude. After a little bureaucracy, I was through,” Pedersen said.

Another traveler who visited Suriname from North America via Port of Spain arrived on a late night flight. He waited patiently at the tourist card counter, but no one was manning the counter. It was closed.

He shared his ordeal:

“When someone finally arrived, he seemed rather agitated. I presented my passport, itinerary with proof of an onward plane ticket, and US$25. This is where my problems started. After receiving the payment, the man requested more. I asked him if there was an additional charge, to which he responded that there was. It was a large one, 50 Euros.”

He added, “I was faced with a major dilemma. I was only carrying Surinamese and American dollars, there was no ATM machine where I could obtain Euro, and the uniformed official was not fluent in English.

"’I don't have Euro,’ I told him. ‘Then you aren't coming to Suriname,’ he said with a smile. I stood there stunned as the immigration queue cleared out. I was now standing alone in the airport, with no way to request help. I was also sleep deprived, and desperate for a bed.

“About ten minutes later, the security official suggested that I ‘find someone to help’. Almost on cue, a plain-clothed civilian appeared out of nowhere, and told me that he could give me Euro for Surinamese dollars but only at a terrible exchange rate. I had no choice but to lose a considerable amount of money. I quickly got my tourist card, and exited through customs. As I entered the arrival area of the airport, I saw the 'euro man' and security official having a good laugh. They were clearly friends who had coordinated the whole thing. Not a good introduction.”

Aannemers Vereniging roept leden op geen schelpen van Braamspunt te kopen

AAV-voorzitter Wong: 'Het zoutgehalte is te hoog om te gebruiken in de bouwsector'

- 'Er zijn voldoende alternatieven voor Braamspunt-schelpen voorhanden'
- 'Wij willen niet medeplichtig zijn aan milieu- en natuurschade die onomkeerbaar is'


De Algemene Aannemers Vereniging (AAV) vindt het totaal niet te rechtvaardigen en bovendien niet noodzakelijk om schelpen en zand af te graven te Braamspunt. 'Wij als AAV en haar leden, adviseren dan ook om deze Braamspunt schelpen niet te kopen, omdat wij niet medeplichtig willen zijn aan de milieu- en natuurschade die onomkeerbaar is', zegt voorzitter Anthony Wong vandaag, dinsdag 21 februari 2017 op Starnieuws. 

De vereniging vindt dat de uitspraak van minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) ook niet geloofwaardig overkomt en niet op waarheid berust. 'Wij hebben al eerder geschreven dat er alternatieven zijn.'

Wong zegt, dat de schelpen van Braamspunt van mindere kwaliteit zijn. 'Het zoutgehalte is te hoog om te gebruiken in de bouwsector. Vanwege dit hoge zoutgehalte, zijn deze schelpen ook niet als opvulling voor de tuin te gebruiken.'

De bouwsector is niet stil blijven zitten, maar werkt met rivierzand, dat een heel goed alternatief is. 'Nu wordt rivierzand gebruikt - scherpzand B5 betonmortel -, die niet in de kustvlakte wordt gegraven maar in de bovenloop van de rivieren.'

De AAV-leden betrekken – indien er schelpen nodig zijn - die van een schelpenrits verder landinwaarts. De kwaliteit is beter.

Ook voor de secundaire wegen is er een alternatief in plaats van schelpen. Zo leveren Grassalco NV en andere producenten: base course en/of waste (0-8mm en 8-16mm steenslag). Deze producten kunnen gebruikt worden voor verschillende doeleinden, zoals opvullen van gronden, aanleggen van inritten, looppaden, terrassen, kunstgrasvelden en het herstellen van wegen. Een perfect een alternatief voor schelpzand, aldus Wong. 'Waarom niet betrekken bij deze lokale producenten? Creëert ook meer werkgelegenheid', stelt de vereniging.

De AAV wijst erop, dat de ondernemers die nu aan het graven zijn, niet behoren tot hun ledenbestand. 'Wij hebben een code of ethics en zijn voorstander van een schoon en leefbaar milieu. Wij streven naar zoveel mogelijk transparantie in het werk.' Wong zegt dat er navraag is gedaan en voor zover bekend, zijn er geen AAV-leden die klant zijn bij één van de vier ondernemers. De aannemers aangesloten bij de vereniging zullen dan ook dit Braamspunt zand c.q. schelpen zelf niet leveren aan hun eigen klanten. 'Maar, ingeval derden op hetzelfde project ermee bezig zijn, ligt het niet binnen onze competentie daar iets tegen te doen. Wij zullen wel vragen als er geen alternatieven zijn. Niet doorgaan met het project is niet altijd een optie, maar doorgaan met afgraven is totaal geen optie.'

Wong zegt dat de AAV zeer verbaasd is over de beslissing van de NH-minister, 'vooral omdat het tegen het advies is van diverse natuur- en milieuorganisaties'. De schade die nu wordt aangericht aan de broedplaatsen van de met uitsterven bedreigde en beschermde zeeschildpadden en de schade aan de natuurlijke buffer (zandbank) tegen zware golven zal niet te overzien zijn. Ook het toerisme zal hieronder flink lijden als de graafwerkzaamheden doorgaan. Hoewel de schade aan het milieu van rivier afgravingen niet direct zichtbaar is, zal het in de loop der tijd wel een effect hebben op de stroom van de rivieren.

Werknemers Federatie Universiteit verbreekt contact met waarnemend MinOWCminister Pengel

WFU zoekt contact met vicepresident Ashwin Adhin

Personeel universiteit wil net als leerkrachten ook Srd 500 per maand extra


De Werknemers Federatie Universiteit (WFU) heeft per onmiddellijke ingang de contacten met minister Patrick Pengel die waarneemt op het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC), verbroken. De federatie, onder leiding van Hugo Blanker, zal zich wenden tot vicepresident Ashwin Adhin, zo schrijft Starnieuws vanochtend, dinsdag 21 februari 2017.

De WFU wil ook in aanmerking komen voor Srd 500 per maand die onderwijsgevenden ontvangen als voorziening vooruitlopend op de herwaardering. Het bestuur van de WFU is gisteren door minister Pengel ontvangen. De minister heeft het bestuur meegedeeld, dat de Raad van Ministers afwijzend heeft beslist over voorstel van 17 november vorig jaar om de voorziening ook aan het universiteitspersoneel te geven. Toen was het bedrag Srd 375 per maand, maar dat is inmiddels verhoogd naar Srd 500.

De gecombineerde algemene ledenvergadering van de WFU tekent unaniem protest aan tegen dit besluit en heeft besloten op gepaste wijze te handelen. De WFU schrijft de minister dat de leden genoodzaakt zijn vanaf vanochtend elf uur zich ziek te melden. 'Zij zullen vervolgens die locaties opzoeken noodzakelijk voor de geestelijke compensatie. In voorkomende gevallen kan de WFU tussentijdse bijzondere strijdinstructies uitvaardigen', aldus het bestuur in een brief aan de bewindsman.

Minister Pengel zegt in een reactie, dat gisteren ruim drie uren gesproken is met een afvaardiging van de WFU. Het technisch en administratief personeel wil ook in aanmerking komen voor de uitkering die aan de onderwijsgevenden is toegekend, vooruitlopend op de voorgenomen herwaardering. De minister zegt samen met het universiteitsbestuur de WFU uitgelegd te hebben dat haar eis niet uitvoerbaar is. De overbruggingsuitkering is overeengekomen met de Bond van Leraren en de Federatie van Organisaties van Leerkrachten in Suriname. De WFU valt niet onder deze groep.

Aan de WFU is gevraagd om vervolggesprekken te voeren met het universiteitsbestuur over onderhandelingen voor het secundaire pakket. 'Ik heb de federatie gevraagd zich te onthouden van elk actiemodel en de door de president aangekondigde loonaanpassing in april rustig af te wachten', zegt de bewindsman. De leden van WFU komen hier ook in aanmerking voor, omdat zij gelijkgesteld zijn met de ambtenaren. Gevraagd is om rekening te houden met de tentamenperiode.

Voorts hebben de minister en de voorzitter van het universiteitsbestuur, Jack Menke, de WFU erop gewezen, dat het niet gerechtvaardigd is om in actie te gaan. Voor de minister is de strategie van WFU duidelijk. 'Wanneer er geen genoegdoening wordt gevonden, worden gesprekken verbroken en zoekt men heil hogerop om uiteindelijk bij de president en raadsadviseurs te belanden. Ik hoop dat de president de WFU terugstuurt naar het universiteitsbestuur en de minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.'

Historicus Coen van Galen van Romeinse vrouw naar Surinaamse slaaf

Deventenaar Van Galen aangenaam verrast door aandacht voor project digitalisering slavenregisters Suriname

'Ik prefereer roti boven een Deventer koek, of nog beter, doe mij maar een lekkere moksi meti speciaal'


Plotseling zoemde in Nederland en in Suriname de naam van ene Coen van Galen, historicus, rond. Een docent oud geschiedenis en sociale geschiedenis aan de Radboud Universiteit in Nijmegen die medio januari gestart is met het crowdfundingproject 'Help mee! Maak de Surinaamse slavenregisters openbaar’. Inmiddels is hij welhaast een bekende Nederlander aan het worden en is de naam van het project een begrip aan het worden. Het rondzoemen ging snel over in rond gonzen. Het is een storm geworden, die nog niet is gaan liggen. De Deventenaar wil samen met de aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname verbonden historicus en oud-minister Maurits Hassankhan de slavenregisters in het Nationaal Archief Suriname te Paramaribo digitaliseren, openbaar maken. Deze registers – in totaal gaat het om zo'n 80.000 personen – zouden een onthullend inzicht geven in de levens van mensen in slavernij tussen 1830 en de afschaffing van de slavernij in 1863. De slavenregisters zijn uniek in de wereld, een monument voor het Surinaams-Nederlandse slavernijverleden. Voor het project zijn echter financiën en menskracht nodig.

De start van het project leverde een voor de Deventenaar onverwachte, maar zeer welkome, vloedgolf aan publiciteit op. Maar, wie is deze oud-redacteur bij onder andere de regionale (Overijsselse) omroep RTV Oost Coen van Galen? En waarom zijn aandacht voor slavernij in Suriname, terwijl hij in mei vorig jaar nog promoveerde op een onderzoek naar Romeinse vrouwen?

'In 2004 ben ik naast mijn werk geschiedenis gaan studeren in Nijmegen. Dat beviel wederzijds zo goed, dat ik na mijn afstuderen in 2009 aan de Radboud Universiteit Nijmegen mocht blijven en een baan kreeg als docent/promovendus. In mei 2016 ben ik gepromoveerd op mijn onderzoek naar Romeinse vrouwen. Sindsdien werk ik in Nijmegen als universitair docent sociale geschiedenis', zo zegt hij tegenover de redactie van De Surinaamse Krant.

'Geen ander land in de wereld waar zoveel informatie over het leven van mensen in slavernij in de archieven te vinden is als in Suriname' 
Maar, hoe raak je na de Romeinse vrouw zo geïnteresseerd in de Surinaamse slaaf? Dat lijkt toch op het eerste gezicht een onoverbrugbaar – een wereld van – verschil, maar niet volgens Van Galen.

'Voor mij is de afstand tussen Romeinse vrouwen en Surinaamse slavenregisters niet zo groot. Ik ben vooral geïnteresseerd in de geschiedenis van mensen die meestal vergeten worden in de geschiedenisboeken, mensen die vaak buiten beeld blijven, omdat alle aandacht gaat naar de grote heren – het zijn meestal mannen - die de baas mogen spelen. Voor mijn promotieonderzoek heb ik gekeken naar de rol van vrouwen als burgers in het oude Rome. Die worden meestal buiten beschouwing gelaten, omdat onbewust vaak wordt gedacht dat alleen mannen 'echte' Romeinen waren. Ik heb laten zien, dat vrouwen een grote en veel centralere rol speelden in de Romeinse wereld dan meestal wordt gedacht. Zo zie ik de positie van slaafgemaakte mensen in Suriname ook. Mensen in slavernij spelen een belangrijke rol in de wereldgeschiedenis, maar zijn meestal onzichtbaar, omdat alle aandacht uitgaat naar slaveneigenaren. Gelukkig zijn er in Suriname zulke uitgebreide archieven uit de 19e eeuw, dat het mogelijk is om de levens van mensen in slavernij tot in detail zichtbaar te maken. Dat is uniek: voor zover ik weet is er geen ander land in de wereld waar zoveel informatie over het leven van mensen in slavernij in de archieven te vinden is.'

Van Galen zegt, dat hij ruim anderhalf jaar geleden van collega's over de slavenregisters van Suriname hoorde en dat al jaren het plan bestond om ooit eens een historisch onderzoek naar de slavenregisters te doen. Dat is echter nooit van de grond gekomen.
'Ik ging me er in verdiepen en werd eigenlijk een beetje boos dat dit was blijven liggen. Niet alleen zijn de slavenregisters een hele mooie bron voor onderzoek, ik realiseerde me ook dat dit veel meer is. Ik besefte me, dat de slavenregisters belangrijk zijn voor de moderne samenleving, omdat het mensen kan helpen om hun wortels te vinden en omdat het inzicht geeft in wat slavernij met mensen doet.'

Plan in vrije tijd voorbereid en georganiseerd
Zijn plotselinge interesse in de slavenregisters deden hem besluiten een plan op te gaan zetten om die registers te digitaliseren en in een database beschikbaar te maken, zowel voor het publiek als voor wetenschappelijk onderzoek. Tegelijkertijd bedacht hij zich, dat hij dit niet alleen moest doen, maar in samenwerking met andere onderzoekers in Nederland en Suriname. 'Ik heb contact gezocht met Maurits Hassankhan van de Anton de Kom Universiteit van Suriname en die was direct enthousiast. Hij liep zelf al veel langer met het plan rond om de slavenregisters te digitaliseren. Als historicus heeft hij er al vanaf de jaren '90 naar gestreefd om de slavenregisters en andere archiefstukken te digitaliseren en in een database onder te brengen. Toen ik hiermee begon heb ik dan ook direct contact met hem opgenomen en we zijn al heel snel tot een samenwerking gekomen. Samen hebben we onze schouders er onder gezet en zijn we dit project gestart, hoewel er geen budget voor was. We hebben dit in onze vrije tijd voorbereid en georganiseerd.'

Over hoe het contact tussen beide historici is ontstaan, laat Hassankhan weten, dat hij bijna een jaar geleden een e-mailbericht van Coen ontving, met de mededeling dat vanuit de vakgroep Historische demografie belangstelling bestond om de slavenregisters op korte termijn te laten digitaliseren ten behoeve van een database in het kader van de levensloopbenadering in de geschiedschrijving. 'Hij verwees naar een bespreking die ik in december 2012 heb gehad op het IISG (red. Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis) in Amsterdam en wel op initiatief van Huub Everaert, die op een geschiedenissymposium in Suriname in oktober 2012 de levensloopbenadering in de geschiedschrijving in Suriname introduceerde. Op het symposium werd enthousiast gereageerd op deze benadering en als uitvloeisel daarvan werd in december 2012 de bovenbedoelde bespreking in Nederland georganiseerd met een aantal deskundigen. Daarbij werd een plan besproken om een grote database aan te leggen waaruit de levensloop van personen en families gevolgd kon worden. Zo'n plan kost echter veel geld en het idee bleef toen liggen totdat ik in januari 2016 het telefoontje kreeg van Coen van Galen.'

Over de staat waarin de registers verkeren, zegt de Surinaamse historicus, dat hij zelf geen deskundige op het gebied van de slavenregisters is, maar dat hij uit de beschrijving die hij heeft gezien heeft begrepen, dat de meeste registers in een goede tot redelijke staat verkeren en daardoor makkelijk gescand kunnen worden. 'Voor de lezers en het publiek is het van belang te weten, dat in de slavenregisters namen staan van alle slaven die er in Suriname waren. Daarin werden alle veranderingen in het bestand geregistreerd, zoals geboorte, overlijden, verkoop, et cetera. Elke eigenaar moest elk jaar de gegevens verstrekken, opdat goed werd bijgehouden hoeveel slaven er waren en hoe iemand aan een slaaf of tot slaafgemaakte was gekomen. Deze maatregel was ingevoerd om de smokkelhandel in slaven te bestrijden. De slavenregisters zijn bijgehouden van 1830 tot 1863. Dit betekent dat over de hele periode een schat aan informatie is opgeslagen in de registers.'

'Surinaamse slavenregisters hebben echt mijn hart gestolen'
'Romeinse vrouwen zijn mijn eerste (onderzoeks)liefde, maar de Surinaamse slavenregisters hebben echt mijn hart gestolen. Ik blijf als historicus zeker ook werken in de Oudheid, maar mijn voorkeur gaat er naar uit om verder te gaan met de slavenregisters. Ik denk dat daar heel veel boeiend onderzoek naar kan worden gedaan, bijvoorbeeld over de manieren waarop slavernij het leven van mensen beïnvloedde. Bovendien hou ik er van als mijn onderzoek maatschappelijk relevant is. En over het maatschappelijke belang van het beschikbaar maken van archiefbronnen over het slavernijverleden kan geen twijfel bestaan!'

De Deventer historicus is overigens wel verrast door de publicitaire aandacht voor het project. Hij zegt, dat hij gehoopt had op de nodige aandacht, vooral vanwege het werven van gelden via crowdfunding. Maar, hij is bijna iedere week wel ergens te zien of te horen in Nederland. 'Vorige week dacht ik al dat de media-aandacht wel over zou zijn, maar het wordt eerder meer dan minder. En waar ik heel blij om ben is, dat het zo rondzingt op Facebook en Twitter. Daardoor worden mensen bereikt die ik helemaal niet ken, maar die wel steunen. Ik denk dat slavernij en ons slavernijverleden veel meer leeft dan ik had verwacht. Waar ik heel blij mee ben is de positieve houding die de meeste mensen hebben over het project. In het begin waren er wel wat afwachtende reacties van mensen die zich afvroegen of de overheid dit eigenlijk niet zou moeten betalen, maar afgelopen weken krijg ik eigenlijk alleen nog maar volop steun: inmiddels hebben zich al meer dan 550 mensen zich aangemeld als donateur of vrijwilliger. Dat is toch een fantastisch resultaat!'



Maar, die publicitaire aandacht heeft ook een negatief effect. In deze tijd van communicatie (internet, IPhone, social media) zijn mensen snel geneigd om anderen met een boodschap die hun niet welgevallig zijn anoniem te bedreigen, te beledigen, te stalken, enzovoorts. Dat is ook gebeurd bij Van Galen, zo laat hij weten. Maar, hij weet hier luchtig en relativerend mee om te gaan. 'Oh ja, ik heb afgelopen dagen de eerste dreigmails gehad van boze witte oude mannen die vinden dat al die aandacht voor het slavernijverleden allemaal maar onzin is. Ik zie dat als een teken, dat onze campagne serieus wordt genomen, want tegenwoordig hoor je er niet meer bij zonder minimaal een paar dreigreacties.'

Crowdfunding loopt als een trein
Met de crowdfundingactie op het internet verloopt het als een trein. Er was donderdag 16 februari al 19.500 euro binnen van de benodigde 25.000 euro en maandag 20 februari was de grens van 25.000 euro gepasseerd:


Van Galen: 'We hebben wel al genoeg vertrouwen in de goede afloop, zodat we het Nationaal Archief Suriname gevraagd hebben om het scannen van de slavenregisters te starten. Dat gaat een aantal maanden duren. Eind april hopen we de eerste lading scans te krijgen en dan kunnen we de slavenregisters-pagina starten op de website Velehanden.nl. De scans komen dan op deze website en onze vrijwilligers zullen dan de informatie uit de scans overtikken in een database. Dat moet, omdat de teksten in de slavenregisters handgeschreven zijn kan dat niet geautomatiseerd. Dit overzetten gaat een klein half jaar duren, vermoedelijk tot eind september. Dan worden de publieksdatabase en de onderzoeksdatabase geconstrueerd. Vóór de zomer van 2018 willen we de databases klaar hebben, zodat we die kunnen presenteren in Suriname en tijdens Keti Koti 2018.'

Hoe gaat het met het aantal personen dat zich via de website aanmeldt om aan het scannen van de registers mee te werken? 'Heel goed, op dit moment hebben zich zo'n 320 mensen aangemeld als vrijwilliger om mee te werken, en daar komen er dagelijks nog zo'n tien bij. Maar ook hiervoor geldt, dat er vele handen nodig zijn om dit project te laten slagen, dus meldt u zich alstublieft aan als vrijwilliger via onze website www.ru.nl/slavenregisters.'

Naast de crowdfunding, wat is de eventuele (financiële) inbreng van de Radboud Universiteit en de Anton de Kom Universiteit van Suriname en/of anderen?
'Het hele project voor de digitalisering van de slavenregisters en het maken van de databases kost 80.000 euro. Daarvan is 55.000 euro binnengekomen via een subsidie van 40.000 euro van het Prins Bernhard Cultuurfonds die we samen met de Stichting voor Surinaamse Genealogie hebben aangevraagd. Daarnaast is er 10.000 euro subsidie toegekend door een wetenschapsfonds en heeft de Radboud Universiteit 5.000 euro in het project gestoken en dat is nog los van alle uren en voorzieningen die door de Radboud Universiteit worden betaald. De 25.000 euro waarvoor we de crowdfunding zijn gestart is het laatste, cruciale deel dat nodig is om het project mogelijk te maken.'
Mocht er binnen het project geld overblijven of als er meer binnenkomt dan 25.000 euro, dan zal het resterende geld worden besteed aan bijvoorbeeld het digitaliseren van archieven over het vrije en vrijgemaakte deel van de Surinaamse bevolking, zoals het Burgerregister en de Burgerlijke stand van Suriname, maar ook aan de slavenregisters van de Antilliaanse eilanden', zegt Van Galen.

De Anton de Kom Universiteit van Suriname heeft niet de financiële middelen om het bijzondere project te kunnen ondersteunen. 'Maar', zo zegt Hassankhan, 'wij ondersteunen dit project vanwege verschillende redenen.'
'Het was vanaf 1997/1998 ons plan vanuit de universiteit in Paramaribo om een Historische Database Suriname (HDS) aan te leggen, waarin onder andere alle immigratieregisters en de slavenregisters zouden worden opgenomen. Vanwege het omvangrijke karakter van en de ingewikkeldheid van de materie zijn de slavenregisters niet in een database gezet, maar wel andere bronnen over slavernij, zoals het manumissieregister (Red. Hierin staan de bedragen waarvoor slaven vrijgekocht zijn – http://www.gahetna.nl/collectie/index/nt00340/achtergrond) en het emancipatieregister. Dit is gedaan door andere wetenschappers dan die van de Universiteit van Suriname. Al deze databases zijn intussen online te raadplegen via het Nationaal Archief Nederland en Nationaal Archief Suriname. Het doel dat wij, mijn persoon en Dew Baboeram, met wie ik in die tijd intensief heb gewerkt, beoogden was van tweeërlei aard, te weten genealogisch onderzoek door en voor de nakomelingen van de slaven en immigranten en wetenschappelijk onderzoek door gebruik te maken van databases in de computer.
Het eerste doel is voor een groot publiek van belang en de databases zijn heel populair bij het publiek. Het wetenschappelijk deel van de doelstelling moet echter nog benut worden.
Ik was daarom heel blij met het initiatief van de Radboud Universiteit in Nijmegen, omdat daar de expertise en de middelen zijn of zouden kunnen komen om de slavenregisters op te nemen in een groots database-project waarin verschillende databases met elkaar gekoppeld kunnen worden voor wetenschappelijk onderzoek.
Vanuit onze studierichting hebben wij ook kenbaar gemaakt, dat wij graag op dit gebied zelf ook expertise willen opbouwen met de ondersteuning van de Radboud Universiteit. Daarvoor hebben wij voorlopige afspraken gemaakt die hopelijk op korte termijn zullen worden geformaliseerd in een Memorandum of Understanding voor samenwerking. In dit kader zullen ook onze mensen getraind en opgeleid worden.'

Plan voor onderzoek naar positie van mensen in slavernij
Op de vraag aan Van Galen of er naast de digitalisering plannen zijn voor bijvoorbeeld het schrijven van een onderzoeksrapport of wellicht een boek over het project en/of de slavenregisters, zegt de historicus, dat het primaire doel van de campagne is om de slavenregisters in een publieksdatabase en een onderzoeksdatabase voor iedereen toegankelijk te maken via internet. 'Dat is al een publicatie op zichzelf. Het is wel de bedoeling om er daarna ook onderzoek mee te doen.'
Hij laat weten geld te hebben aangevraagd bij het NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek) in Den Haag, de organisatie die namens de Nederlandse overheid onderzoeksgeld verdeeld, voor een onderzoek naar de positie van mensen in slavernij. Een tweede aanvraag voor een groter project waarin zowel Nederlandse als Surinaamse geschiedkundigen kunnen promoveren is in voorbereiding. Daarnaast is hij in gesprek over een publieksboek over slavernij in Suriname. 'Of we het geld krijgen voor deze onderzoeken weet ik nog niet, dat hangt af van subsidiegevers. Gelukkig staat het doel van de campagne voor de slavenregisters los van het al dan niet doorgaan van het onderzoek. Als de crowdfunding slaagt, dan komt de publieksdatabase er in ieder geval!'

'Suriname heeft zulke mooie archieven, waarmee relatief weinig is gedaan'
'Nergens in de wereld is een tropische, koloniale samenleving zo gedetailleerd in de archieven vastgelegd als in Suriname'
Na voltooiing van dit project, heeft u wellicht iets nieuws op het oog in Suriname om eens als eerste onderzoek naar te verrichten?
'Dat is een volmondig ja. Suriname heeft zulke mooie archieven, waarmee relatief weinig is gedaan. Ik interesseer me in het leven van gewone mensen en ik zou graag de slavenregisters in één database willen combineren met andere archieven, zoals de Burgerlijke Stand, het Burgerregister, registers van contractarbeiders, de wijkregisters van Paramaribo, kerkarchieven en juridische archieven. Zo is het mogelijk om een hele rijke database te maken die het leven van de inwoners van Suriname volgt van bijvoorbeeld 1830 tot en met de eerste volkstelling in 1921. Zo kunnen we snappen hoe het was om vroeger in de tropen te leven. Dat zou echt unieke informatie opleveren, want nergens in de wereld is een tropische, koloniale samenleving zo gedetailleerd in de archieven vastgelegd als in Suriname. Mooie informatie voor geschiedschrijvers, maar ook mooie informatie voor iedereen die geïnteresseerd is in zijn eigen wortels. Dus mocht het zover komen, dan zal ook deze informatie zowel voor het publiek als voor wetenschappers beschikbaar worden gemaakt.'

'Er is veel werk aan de winkel'
Hassankhan deelt de visie van zijn collega Van Galen. 'Uiteraard zijn er heel veel archieven die voor digitalisering in aanmerking komen. Bij het Nationaal Archief Suriname hebben wij bijvoorbeeld de immigratieregisters die in een slechte staat verkeren, althans die van de 'Brits-Indiërs' en Chinezen. Verschillende delen zijn in de loop der tijden zoek geraakt of vernietigd. We hebben ook het archief van het Immigratiedepartement met een schat aan informatie, het archief van het Hof van Justitie of rechterlijke archieven, die voor een deel gered zijn bij een brand. Op de ministeries zelf zijn oudere archieven die volgens de wet thuishoren in het Nationaal Archief, maar nog niet zijn overgebracht en daardoor niet alleen niet toegankelijk zijn, maar tegelijk in vele gevallen verwaarloosd. De meeste archiefruimten op de ministeries voldoen niet aan de eisen waaraan een archiefruimte wettelijk moet voldoen. Er is dus veel werk aan de winkel.'

De Surinaamse historicus Hassankhan laat tot slot nog een kritische opmerking horen in de richting van beleidsmakers werkzaam voor de regering in Suriname.
'Er is nog een lange weg te gaan om al onze archieven die bij de overheidsdiensten en staatsbedrijven liggen, te ordenen en na selectie over te brengen naar het Nationaal Archief. Dan pas zijn de archieven toegankelijk gemaakt voor het publiek. Dat is een grote uitdaging in een tijd van economische crisis. In de meeste gevallen vinden beleidsmakers echter, dat archieven minder belangrijk dan ervoor te zorgen dat iedereen goed onderwijs geniet en een goede gezondheidszorg krijgt en niet in armoede leeft. Archieven worden dan de dupe, waardoor dit geheugen van het volk dreigt verloren te gaan.'



Deventenaar Coen van Galen lijkt in ieder geval in relatief korte tijd smoorverliefd te zijn geworden op Suriname. En is hij al in Suriname geweest?
'Ik ben afgelopen zomer naar Suriname geweest voor onderzoek naar de slavenregisters en om afspraken te maken met Hassankhan en met landsarchivaris mevrouw Tjien-Fooh van het Nationaal Archief Suriname. Daarnaast zijn Hassankhan en Tjien-Fooh ook enkele keren hier geweest voor gesprekken. Komend half jaar zal ik nog zeker twee keer naar Suriname gaan, zowel voor onderzoek als om college te geven aan de studenten bij de geschiedenisopleiding van de Anton de Kom Universiteit. De studenten spelen namelijk ook een rol bij het project, dat is niet alleen gericht op het maken van databases, maar ook op kennisuitwisseling tussen mijn universiteit, de Radboud Universiteit Nijmegen, en de Anton de Kom Universiteit van Suriname.'

Het slavenregistersproject zal ongetwijfeld niet zijn laatste project in het land zijn. Of er Surinaamse muziek in zijn woning te horen is? Ongetwijfeld. En hoe staat het met de Surinaamse keuken? Gaat zijn voorkeur uit naar een heerlijke Deventer koek of inmiddels toch naar een echte overheerlijke Surinaamse roti?
'Het is uiteraard Deventers trots, dus eigenlijk mag ik het niet zeggen, maar ik heb een hekel aan Deventer koek. Geef mij maar roti, of nog beter, een lekkere moksi meti speciaal.'

(Red. De Surinaamse Krant, 21 februari 2017 
Bron foto's: Maak de Surinaamse slavenregisters openbaar)

Rhuggenaath nieuwe lijsttrekker en partijvoorzitter van PAR - Curaçao

Demissionair minister Rhuggenaath vervangt Zita Jesus-Leito


Eugene Rhuggenaath is de nieuwe lijsttrekker en nieuwe partijleider van politieke partij PAR (Partido Antiá Restrukturá). Dat heeft de demissionair minister van Economische Ontwikkeling gisteravond bekendgemaakt tijdens een speciaal daarvoor ingelaste persconferentie, aldus het Antilliaans Dagblad van vandaag, dinsdag 21 februari 2017.

Rhuggenaath vervangt demissionair minister van Gezondheid Zita Jesus-Leito als lijsttrekker en als partijleider (zie foto - Bron: Facebook).

De partijraad van PAR hakte hierover gisteravond de knoop door. Rhuggenaath zal de partij tijdens de geplande verkiezingen van 28 april aanvoeren.

Tijdens de persbijeenkomst zei de kersverse lijsttrekker dat hij de lijst niet wil aanvoeren om persoonlijke redenen, maar dat hij het doet om een beter Curaçao te creëren.

Een week lang gratis adverteren als proef?

Een week lang gratis adverteren als proef?
Zendt uw advertentie en/of logo naar de redactie.